دکتر محسن پرویز*- در مراسم اختتامیه جشنواره داستان انقلاب به سال 87 دکتر پرویز مطالبی را درباره این جشنواره گفت. او مقایسه کرد حمایتهای جوایزی مثل نوبل را از نویسندگانی که در جهت منافع توسعهطلبانه امریکا قلم میزنند با بیاعتنایی ما نسبت به نویسندگانی که از انقلاب اسلامی مینویسند. پرویز که آن روزها اهدا جایزه نوبل را به ماریوبارگاس یوسا پیشبینی کرده و حتی قطعی دانسته بود، گفتههای دیگری هم داشت که به نقل از نوار سخنان وی و خبرگزاری ایبنا درپی میآید:
نویسندهای که اشاره کردند- ماریو بارگاس یوسا- اثر دیگری دارد که دو تا ترجمه از آن شده و در آن سالی که منتشر شده بود، من آن کتاب را نقد کردم. یک ترجمهاش به نام «سوربز» است و ترجمه دیگرش تحت عنوان «جشن بزنر» ترجمه شده است.
در آن کتاب، (یوسا) زندگی یکی از دیکتاتورهای امریکای لاتین را به تصویر میکشد و پیروزی انقلابیون را. یک نکته برجستهای در آن اثر هست که بعضی از منتقدین نادیده گرفته بودند و من دیدم که در فرمایشات آقای «فردی» درباره کتاب «جنگ آخرالزمان» به خوبی اشاره کردند. در این کتاب، امریکاییها به عنوان نیروی نجاتبخش معرفی شدند. آن خانم میانسالی که برمیگردد و بخشی از خاطرات خود را از سن 14 سالگیاش بازگو میکند و بعد از فرارش به امریکا، از دموکراسی امریکایی تعریف میکند و بعد از پیروزی، انقلابیون را مدیون حمایت امریکاییها میداند و آنها را به عنوان یک گروه نجاتبخش ترسیم میکند و حتی آنها را از زبان سیاستمداران، جایگزین دیکتاتور سابق بیان میکند؛ این با اصول اولیه سیاست هم سازگار نیست که هیچ کشوری منافع ملی کشور خودش را در نظر نگیرد. چگونه میشود که امریکاییها در این گونه آثار بدون در نظر گرفتن منافع ملی کشورشان دائماً دنبال آزادکردن این و آن و اعزام نیروهای رهاییبخش به این طرف و آن طرف هستند؟ اینها سازگار نیست و چگونه میشود که با بیتوجهی از کنار این مسائل میگذریم، این هم با عقل و منطق سازگار نیست.
من این نوید را به شما میدهم که ماریو بارگاس یوسا جزو کاندیداهای نوبل ادبیات در سالهای آینده خواهد بود و شاهد جایزه گرفتن او هم خواهیم بود. طبیعتاً کسانی که به دنبال اخذ این گونه جوایز هستند، باید خوشخدمتیهایی بکنند و بعضی مسائل را نادیده بگیرند و بعضی حرکات را به نفع استکبار و قوه قاهرهای که امروز همه جا سعی میکند آزاداندیشان را در بند بکشد، به کار بگیرد.
نکتهای که من در ذهنم بود که به عزیزان بگویم این است که ما وظیفه داریم به عنوان مسئولان اجرایی از حرکاتی از این دست حمایت کنیم. واقعاً وقتی که آقای مومنی و آقای «فردی» آمدند و صحبت کردیم، برای من تأسفبار بود که ما مثلاً جوایزی که میخواهیم به یک اثر خوب و قوی در زمینه انقلاب بدهیم در حد بسیار اندک به لحاظ مادی است و هنوز هم ناراحتم و فکر میکنم که ما حتی دستمزد عادی این نویسندهها را هم گاهی ادا نمیکنیم و باید این رویه را اصلاح کنیم و از حرکات این چنینی حمایت کنیم.
و اضافه بکنم به این نکته، لزوم هشیاری در قبال اقداماتی که بعضیها در عرصه فرهنگ انجام میدهند برای به بیراهه کشیدن ما. بعضی مسائل را اینقدر تکرار میکنیم که برای خودمان هم ملکه و باورمان میشود.
*معاون فرهنگی سابق ارشاد
