میز تخصصی ادبیات با موضوع لزوم ایجاد تنوع در گرایشهای رشته زبان و ادبیات فارسی به همت مرکز هماندیشی استادان و نخبگان دانشگاهی وابسته به نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاهها و با حضور چند تن از استادان و صاحبنظران این حوزه برگزار شد.
در آغاز این جلسه، دکتر سیدمهدی طباطبایی عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی و دبیر علمی نشست با بیان مقدمهای ایجاد تنوع در گرایشهای رشته زبان و ادبیات فارسی را یکی از نیازهای اصلی برای بهینهسازی و کارآمدسازی این رشته دانست و گفت: رسیدن به تنوع در گرایشهای زبان و ادبیات فارسی تحولی بنیادی است که در کوتاه مدت به آن نخواهیم رسید، اما با توجه به پیشرفت جامعه، ضرورت ایجاد تغییر و تحول در این حوزه نیز احساس میشود.
وی با اشاره به تأکید رهبر معظم انقلاب مبنی بر اینکه اولین قدم در این راه تولید فکر است، گفت: در نگاه اول میبایست گرایشهای این رشته را تخصصی کرد.
دانشگاهی که رنگ رنگ تحول را ندید
همچنین عباسعلی وفایی، رئیس شورای گسترش زبان فارسی با اظهار تأسف از اینکه برخی رشتهها و گرایشهای زبان و ادبیات فارسی در حال حاضر از آن سوی مرزها وارد کشور شده و تدریس میشود، گفت: مطالبی که در برخی از شاخههای ادبیات مانند نقد ادبی و داستانی وارد شده، در حالی تدریس میشود که بومیسازی نشده و با فرهنگ و هویت ملی ما نیز سازگاری ندارد.
دکتر وفائی به برخی نقایص در بعد علوم انسانی در کشورمان پرداخت و گفت: در کشورمان 80 درصد علوم انسانی که تدریس میشود ترجمهای است و سر کلاسهای این علوم همه چیز گفته میشود جز اندیشه ایرانی و از طرفی متأسفانه کسانیکه برای علومانسانی تصمیم میگیرند، خود این دروس را نخوانده و فهم درستی از آن ندارند.
در ادامه این نشست دکتر ابراهیم خدایار عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس نیز با اشاره به حرکت مشروطه در ایران، این اقدام را رستاخیزی برای پاسخ دادن به نیاز نسل شکل گرفته دانست و گفت: این نسل احساس میکرد که پیشینه تاریخی درخشانش جایگاهی بس بالاتر از آنچه که داشته دارد.
وی با بیان اینکه این رستاخیز با وقوع انقلاب اسلامی پس از یک قرن اتفاق افتاد، افزود: دگرگونیها و پیشرفت ایران پس از انقلاب بسیار ملموس است اما به نظر میرسد با این وجود، نسل جدید نتوانست پرسشهای پیش روی خود را پاسخ داده شده ببیند.
دکتر خدایار در این زمینه به تأسیس دانشگاه تهران در سال 1313 اشاره کرد و گفت: بهرغم گذشت حدود 70 سال از تأسیس این دانشگاه، به دلایل مختلف از بروز تحول جلوگیری شده و به غیر از چند سال اخیر هیچگاه در تاریخ دانشگاه تهران، شاهد تغییر و دگرگونی عمیقی نبودهایم.
