مهران مدیری که پس از کش و قوس های بسیار با تلویزیون در نهایت نتوانست کار خود را از سیمای ملی و برای ده ها میلیون مخاطب درشبکه خصوصی عرضه کرد. با این تفاوت که در سخنان ابتدایی خود در هر قسمت این کار را بهترین کار خود و گروهش معرفی کرد.
به گزارش بولتن، مجموعه طنز قهوه تلخ که حاصل چهارده ماه کار جمعی کمدین های گروه مهران مدیری و برداران گلیان به شمار می رود در اولین نگاه و برخورد ، فیلمنامه خیالی و عجیب خود را به رخ می کشد. هر چند این سناریو چندان نیز برای مهران مدیری غریب و دور از دسترس نبوده و وی پیش از این و در شبهای برره با تبعید یک روشنفکر به منطقه ای به دور از رسومات و فرهنگ زمانه نشان داد که با چنین ساختارهایی بیگانه نیست. اما آنچه در این میان جالب است اینکه بر خلاف شبهای برره که به نوعی ابتکار نویسندگان مجموعه به شمار می رفت سریال قهوه تلخ نه تنها ابتکاری نبوده بلکه سطحی نازل از یک رمان معروف و پرفروش در زمان طاغوت می باشد.
رمان "ماشالله خان در بارگاه هارون الرشید" نوشته ایرج پزشکزاد نوشته ای است که آخرین ساخته مهران مدیری سایه به سایه آن حرکت کرده و از آن کپی برداری کرده است.
این رمان داستان شخصی به نام ماشالله می باشد که نگهبان بانک بوده و علاقه عجیبی به وقایع زمان عباسی به خصوص زمان هارون الرشید دارد. ماشالله در تصادفی عجیب به یک باره به زمان هارون الرشید منتقل شده و داستان های خنده داری را موجب می شود و در نهایت نیز باانگشتر هارون الرشید به زمان حال بر می گردد. فرهنگ ماشالله و تناقضات و تضادهای آن با آداب و رسوم گذشتگان و نیز لباس، حرف زدن و حرکات وی از جمله مواردی است که این رمان را به داستانی خنده دار و طنر مبدل ساخته است.
این رمان برای اولین بار در سال ۱۳۳۷ در مجله اطلاعات جوانان و برای بار دوم در سال ۱۳۵۰ در مجله فردوسی منتشر شدهاست.
ایرج پزشکزاد نویسنده رمان ماشالله خان نویسنده داستان معروف دایی جان ناپلئون است که سریال آن نیز توسط ناصر تقوایی در زمان طاغوت ساخته و پخش شد. پزشکزاد پس از انقلاب به جمع صد انقلاب پیوسته و تا به امروز در زمره مخالفان نظام اسلامی به شمار می رود.
