مسعود مفتخر - روی حرف من در این یادداشت بیشتر به مدیران و تصمیمگیران فرهنگی کشور است. کسانی که میتوانند با سیاستگذاریهای درست آینده روشنی را برای فعالان عرصه هنر ترسیم کنند. در اینکه امروزه و در عصر حاضر انیمیشن به عنوان یک تکنولوژی هنری و صنعتی در دنیا توانسته در اقتصاد و سودآوری نقش مهمی را ایفا نماید بیشک دیگر بر کسی پوشیده نیست. جالب است بدانید در کشورهایی همچون آمریکا و ژاپن و حتی هند بیش از آنکه به انیمیشن به عنوان یک هنر نگاه کنند، از منظر اقتصادی و رویکرد صنعتی به آن چشم امید داشته و بر روی آن سرمایهگذاری میکنند. در این بین مثلاً کشور ژاپن بیش از سه برابر درآمد نفتی کشور ما از محل تولید و فروش انیمیشن درآمد کسب میکند و ژاپنیها بعد از صنعت جهانگردی و جذب توریست به دنبال راهکارهای افزایش قدرت در زمینه انیمیشن هستند. سودآوری و منفعت مالی که هالیوود تنها از بخش تولیدات پویانمایی کسب میکند بیش از عایدی چندین کشور اروپایی برآورد شده است و در این بین البته فرصتهای بی نظیر شغلی که در دل این هنر صنعت نهفته است بستری مناسب برای اشتغالزایی فرهنگی جوانان ایجاد میکند.
گذشت آن روزگاری که همه پدر و مادرها دوست داشتند بچه هایشان دکتر و مهندس شوند چون تنها مشاغلی نظیر مهندسی و پزشکی جزو مشاغل لوکس و پردرآمد محسوب میشدند. آمار منتشر شده جهانی از وضعیت دستمزدهای بالا و حیرت انگیز هنرمندان، نویسندگان، نقاشان، فیلمسازان و بسیاری که در مقوله هنر دستی بر آتش دارند، گواه روشنی است بر این مدعا که ثروتمندترین مردان و زنان دنیا از راه هنر به درآمدهای میلیاردی رسیدهاند.
انیمیشن نیز مانند صنایعی نظیر گردشگری، صنعتی است رو به ترقی و گسترش. کمپانیهای بزرگ پویانمایی با در اختیار داشتن صدها و بلکه هزارها نیروی انسانی چیزی کمتر از تشکیلات و بنگاههای بزرگ اقتصادی ندارند.
توانایی بالایی که این هنر بهخصوص در ایجاد بازاری اشتغالزا و سودآور با توجه به هزینه اولیه ناچیز آن دارد، جدی ترین دستاویزی است که میتوان برای دفاع و تثبیت جایگاه این هنر از آن بهره برد.
در کشورهایی مانند ما، با پتانسیل بالای نیروی جوانانمان، برنامهریزی دقیق و اصولی و از همه مهمتر جدی شمردن و بها دادن به این هنر و قابلیتهای فراوانش میتواند جایگاهی در خور و شایسته در دنیای هنر امروز برایمان به ارمغان آورد. کشورهای آسیایی چون ژاپن از خیلی قبل، و هندوستان به تازگی و با شتابی باور نکردنی و چین و کره با درک صحیح موقعیت این مقوله سودآور در حال رقابت با محصولات قوی اروپایی و امریکایی هستند.
وقتی از انیمیشن (پویانمایی) صحبت میکنیم نباید فقط تصویر ذهنی ما کودکی نشسته جلوی تلویزیون باشد، امروزه جذابیتهای این هنر - که پر بیراه نخواهد بود اگر آن را هنر هشتم بنامیم - حتی به مراتب بزرگسالان را بیشتر به خود جذب کرده است، در حالی که نمیتوان منکر کاربردهای متنوع، متعدد و قوی این هنر در سرگرم سازی، تبلیغات، آموزش و حتی پزشکی و صنایع شد. امروزه روز انیمیشن در حال تبدیل شدن به ابر رسانهای فراگیر است که غفلت ورزی از نقش پررنگ و اثرگذار آن میتواند مانعی برای رسیدن به اهداف بزرگی باشد که با توجه به قدرت بالای پویانمایی میتوان به آنها دست پیدا کرد؛ حداقل اینکه بومی سازی این هنر راه و بهانهای است برای دفاع از فرهنگ، عادات و رسوم اصیلمان و فرصتی برای تزریق غیر مستقیم و نامحسوسشان به جهانیان. بیشک صنعت پویانمایی با مدیریت صحیح و تولید مطابق استانداردهای جهانی میتواند یک صنعت و تجارت واقعی و فراگیر در تولید و عرضه باشد که ضمن ایجاد اشتغال و سودآوری برای کشور، رسانهای است برای انتقال هویت ملی و اسلامی و ترجمان فرهنگ، آداب و رسوم و آمال این ملت کهن به دیگر کشورها که میتواند نیازهای ملی، منطقهای و جهانی را برای شنیدن حرفهای نو پاسخگو باشد.
حال این دست خودمان است که بخواهیم از این خوان گسترده که هم به لحاظ فرهنگی و هم به لحاظ اقتصادی برای ما گسترده شده است بهرهای ببریم یا نه اینکه چشم خود را بر این سفره رنگین ببندیم و بگذاریم دیگران غذاهای متنوع و مطلوبش را بپزند و میل کنند.
