
امین خرمی-معاون سینمایی ارشاد با انتشار بیانیهای غمانگیز و با یادآوری تأسفبار مراسم خانه سینما و حرفهای اصغر فرهادی که به گفته وی «پایان نظام جمهوری اسلامی ایران را در آن آرزو میکنند»، گفت:«اینکه در مراسمی به نام جشن خانه سینما با هلهله و شادی چنین آرزوهایی میشود چه باید کرد؟»
آرزوی خام و مسئلهآفرین
همه حاشیهها و انتقادهای تند مسئولان و حتی هنرمندان از صحبتهای اصغر فرهادی در جشن خانه سینما آغاز شد که طی آن کارگردان فیلم «درباره الی...» حین گرفتن جایزه خود گفت:«آرزو میکنم شرایط مملکت به زودی تغییر کند تا سینماگرانی مانند پناهی، مخملباف و نادری بتوانند در ایران فیلم بسازند.» اولین واکنشها با متوقف شدن ساخت آخرین اثر او در زمان مسافرت معاون سینمایی به نیویورک رقم خورد، اما در حالی که گمان میرفت با انصراف وی از تهیهکنندگی فیلم جریان تولید آن از سر گرفته میشود، مشخص شد که گره همه چیز با دستان شمقدری باز خواهد شد. اما شمقدری با انتشار بیانیهای با مطلع «انالله و انا الیه راجعون» موضع معاونت سینمایی و هنرمندان متعهد سینما که تحت نام و پرچم جمهوری اسلامی ایران برای هنر این کشور خدمت میکنند را درباره سخنان ناشایست و نادرست فرهادی در قبال سینمای انقلاب اسلامی مشخص کرد.
اشتباه دیگری و عذرخواهی فردی دیگر
شمقدری با انتشار بیانیهای در آستانه سالگرد شروع فعالیت کاریاش در معاونت سینمایی ارشاد چنین عنوان کرده است:« انالله و انا الیه راجعون!من از خانواده شهدا عذر میخواهم، من از شهدای عزیز که خون مقدسشان برای رویش و نهال انقلاب اسلامی ریخته شد تا به درخت تناور و پربرکتی تبدیل شود عذر میخواهم، من از ایثارگران و جانبازان که سالهاست درد و رنج ناشی از زخمهای جراحت را به عشق رشد و شکوفایی نظام جمهوری اسلامی صبورانه تحمل میکنند عذر میخواهم، من از ملت بزرگ و قهرمان ایران که با بزرگواری زخم زبان جاهلان را که به اسلام و انقلاب طعنه میزنند و آن را نشنیده میگیرند، عذر میخواهم، من از محضر رهبر بزرگ انقلاب اسلامی عذر میخواهم. من در درگاه الهی و در پیشگاه امام حاضر مهدی موعود طلب عفو و بخشش مینمایم.»
وی در ادامه یادآور شده است:«اینکه در مراسمی بهنام جشن خانه سینما با هلهله و شادی، بیخبران و غافلان پایان نظام جمهوری اسلامی ایران را آرزو میکنند چه باید کرد!؟ کسی که از روی غرور جاهلانه و شاید هم غفلت چنین سخنانی بر زبان میراند، چه پاسخی دارد؟! کسانی که شنیدند و سکوت کردند، کسانی که تشویق کردند و هلهله سر دادند، بهراستی میدانند کجا ایستادهاند؟ میدانند پاگذاشتن روی میراث بزرگ امام و رهبر کبیر انقلاب اسلامی و پایمال کردن خون دهها هزار شهید چه جفای بزرگی است؟ حتماً نمیدانند و الا فرزندان این آب و خاک مثل همه آحاد ملت بزرگ و قهرمان ایران در هر شرایطی حاضر نیستند از انقلاب و نظام خود فاصله بگیرند. این آفت شاهنشینان در سینماست که گاهی گرفتار هیجان و گاهی لجبازی و گاهی غفلت و سرخوشی میشوند. امیدوارم خداوند از این لغزشها بگذرد و بر بیچارگی ما این خطاها را ببخشاید و رحم نماید. مبادا که در روز جزا در پیشگاه صالحان و اولیا و شهدا سرافکنده باشیم.»
حقایق تلخی که بیانش هم سخت است
شاید باور اینکه معاونت سینمایی یک هفته به فرهادی برای اصلاح صحبتهای خود وقت داد و بعد رأی را صادر کرد از سوی بدبینان و تلخبینان سخت باشد اما معاون عملگرای سینمایی حتی این حق را برای او قائل شد تا سخنان ناپخته خود را اصلاح کند که هیچ اتفاقی رخ نداد! اما تلختر از این بیتوجهی آنکه خانه سینما که با تمام توان همیشه داعیه دفاع از حقوق اعضای خود را دارد و مدام انتقاد میکند که دولت اجازه فعالیت صنفی را به آنها نمیدهد چرا در برابر سخنان فرهادی هیچ واکنشی نشان نداد؟ نه تأیید کرد نه تقبیح! کارنامه عسگرپور و تلاشهای او در راستای تولید آثار فاخر و همراستا با اهداف نظام در برابر این سکوت او در برابر فشارهایی که از درون خانه سینما از طرف تعداد کمی از سینماگران به او میآید، از دیگر نقاط تاریک و بیپاسخ این مسئله است؛ مدیرعاملی که مدعی است از شمقدری و سجادپور متعهدتر به اصول نظام و انقلاب است و برای آن هم تلاش کرده است. به هر حال با هر دید و نظری خانه سینما در اینباره سکوت کرد و این خود عاملی شد تا موضع خانه سینما با اصغر فرهادی همسو تلقی شود.