کیوان بردبار - او نویسندهای محبوب مردم و منتقدان بود و در زمان حیاتش از جمله مشهورترین امریکاییها بود. وقتی مُرد او را «بزرگترین طنزنویس امریکایی همه دورانها نامیدند و ویلیام فاکتر او را پدر ادبیات امریکا لقب داده است. نام او ساموئل لنگمورن کلمنس بود، اما همه او را با اسم مستعارش میشناسیم که تلفظش هم آسانتر است: مارک تواین!»
قهرمانان قصههای مارک تواین همیشه دوست داشتند به جاهای عجیب و غریب پا بگذارند؛ غارها، گنجههای قفل شده، نواحی دور، قصر سزار و جنگلهای تاسمانی از هاکلبریفین گرفته که با بردهای فراری سوار الوار روی رودخانه به راه میافتاد تا هنک مورگان که به زور وارد قصر شاه آرتور میشد و دیگر شخصیتهای ساخته قلم تواین همه آدمهایی گیج اما با مزه بودند که شرایط بد زندگی خود را رها میکردند، متلکهایی ریز و درشت بار دیگران میکردند، بعد از مدتی چیزهایی یاد میگرفتند و اگر بخت یارشان بود مختصر سرمایهای به هم میزدند.
اما خلق چنین شخصیتی کار آسانی نیست؛ چه شاهزاده باشی چه گدا آیا میتوانی براساس دانستهها یا آموختههایت درباره دیگران قضاوت کنی؟ مردم واکنشهای متفاوتی دارند، ما با آنها چه کار کنیم؟ چگونه رفتار کنیم؟
تردیدی نیست که ساموئل کلمنس هم احساسی مشابه این شخصیتها داشته است. او هم تا به سن 74 سالگی برسد طعم فقر را چشیده بود و از جوانی روستایی به شهرتی جهانی رسید. او شخصیتی بسیار دوستداشتنی از خود در اذهان خلق کرد، انسانی طناز و خونگرم و خوش مشرب که احساس میکنی او را سالهاست میشناسی و حرفهایش را درک میکنی. حالا صد سال از مرگش و 175 سال از تولدش گذشته است اما هنوز احساس میکنیم او هم عصر ماست. اما امسال که همه در بزرگداشت سالگرد تولد و مرگش مسابقه گذاشتهاند موزه مورگان نمایشگاهی عظیم برگزار کرده است که عنوان آن چنین است: «مارک تواین، پیشرفت مشکوک» و در آن دومجموعه بزرگ از کتابها و دستنوشتههای او به نمایش درآمده است. این دومجموعه پیش از این در کتابخانه عمومی نیویورک و همین موزه مورگان نگهداری میشد.
خانه و موزه «مارک تواین» هم در هارتفورد برنامههای ویژهای تدارک دیده است. در این خانه بود که تواین بیشتر آثار خود را نوشت. او به این خانه علاقه وافری داشت و آن را صاحب «قلب و روح و چشم» میدانست بهعلاوه بر آن، قرار است در ماه نوامبر زندگینامه خودنوشت مارک تواین بالاخره منتشر شود. جلد اول این کتاب عظیم سالهاست که بسیاری را منتظر گذاشته است. تواین خود وصیت کرده بود که این کتاب صدسال پس از مرگش منتشر شود.
اما موزه مورگان تدارکی مفصل دیده است: چهار صفحه از دستنوشته اولیه «ماجراهای هاکلبریفین» برگزیدهای از «زندگی روی میسیسیپی»، طرحهایی از «تداوم خط استوا» و قطعاتی از دستنوشته امضا شده یک بانکی اهل کانکئیکات در دربار شاه آرتور از جمله اشیایی است که در کنار عینک، قلم و یک جعبه بازی جمعی متعلق به نویسنده به نمایش گذاشته شده است.
خانه نویسنده نیز طی سالهای اخیر بازسازی شده است. خانه بزرگی با 25 اتاق که آرزوی هر خانوادهای در آنزمان بود. خانه در سال 1963 بهعنوان اموال ملی ثبت شد و حالا از وسایلی که دیگران به آن افزودهاند خالی شده است و هرچه در این خانه میبینید متعلق به مارک تواین است.
منبع: نیویورکتایمز
