امین خرمی - صبح روز گذشته (یکشنبه 28 شهریورماه)، مسعود احمدیان، دبیر جشنواره بیست و چهارم بینالمللی فیلم کودک و نوجوان در نشست خبری در پاسخ به پرسش خبرنگار «جوان» درباره دلایل غیبت آموزش و پرورش در حمایت مادی و معنوی از این رویداد طی قدمت ربع قرنی آن با لبخند تلخی گفت:«من این روزها درگیر ثبتنام پسرم هستم و دلم نمیخواهد حرفی بزنم که ثبتنام او دچار مشکل شود! وزارت آموزش و پرورش ما رسالت آموزش و پرورش آیندهسازان میهن اسلامی را تنها محدود به کتابها و زنگهای طولانی و خستهکننده کلاسها و امتحان گرفتن و نمره دادن کرده است و دغدغهای به نام جشنواره فیلم یا تئاتر کودک ندارد! نمیدانم باید بگویم که آنها هنوز به قدرت این رسانه بزرگ در امر تربیتی کودک پی نبردهاند یا پی برده و اهمیتی برای آن قائل نیستند! باور کنید خود ما هم خسته شدهایم از تکرار این بحث بیست و چند ساله و به این تنهایی عادت کردهایم.»
جشنوارهای برای تمامی سنین
احمدیان در آغاز سخنان خود جشنواره کودک را فرصتی برای ارائه آثار مطابق میل مخاطب خود یعنی کودک و نوجوان دانست و گفت:«همین که کودک و نوجوان به این درک برسد که از هنرمند تا مسئول گرفته و از پیر و جوان همه دست در دست هم دادهاند تا تعدادی اثر سینمایی با محوریت دنیای جذاب و خلاقانه او تولید کنند تا رضایت او را جلب کنند یعنی ما توانستهایم فرهنگسازی خود را پایهگذاری کنیم. اینجا لازم است توضیح دهم که فارغ از بحث تکراری فیلم «برای کودک» و فیلم «درباره کودک» امروز باید به این باور برسیم که سالهاست تعریف سینمای کودک و نوجوان در تمام کشورهای صاحب سینما به سینمای خانواده بدل شده است و دیگر مخاطب هدف تنها کودک و نوجوان نیست بلکه خانواده و افرادی که با او در یک اجتماع زندگی میکنند را نیز دربرمیگیرد.»
تفاوت ذاتی جشنواره کودک با جشنواره فجر
وی در ادامه با متمایز دانستن جشنواره فیلم کودک و نوجوان با جشنواره فیلم فجر از قیاس این دو جشنواره با هم انتقاد کرد و گفت:«از صدر تا ذیل هدفگذاری این دو جشنواره با هم متفاوت است. جشنواره فجر محلی برای عرض اندام کردن و مسابقه بین هنرمندانی است که گاهی حتی مخاطب را فراموش میکنند و برای به رخ کشیدن قدرت خود به رقیبان فیلم میسازند اما کارنامه جشنواره فیلم کودک و نوجوان به ما نشان میدهد که بسیاری از کارگردانان بزرگ سینمای ایران، سنگ بنای ورودشان به دنیای حرفهای را با ساخت آثار سینمایی کودک و نوجوان و شرکت در این جشنواره بنیان گذاشتهاند. »
تقدیر دبیر از میزبان
دبیر بیست و چهارمین جشنواره فیلم کودک و نوجوان در دفاع از انتخاب همدان به عنوان پایگاه اصلی جشنواره فیلم کودک و نوجوان کشور گفت:«طی سه سال اخیر که جشنواره در این استان برگزار میشود، مسئولان واقعاً سنگ تمام گذاشتهاند و سالنهایی در این استان ساخته شده است که حتی نمونه آنها در پایتخت به چشم نمیخورد یا به ندرت دیده میشود. از سوی دیگر هنرمندان جوانی بودند که کار خود را با این جشنواره آغاز کردند و امروز در برگزاری این جشنواره دوشادوش تمامی همکاران این رویداد فرهنگی در حال تلاش هستند و این نشان میدهد برگزاری این جشنواره سبب شده که متولیان فرهنگی استان به فکر رشد و تربیت نیروهای جوان و مستعد و معرفی آنها به بدنه حرفهای سینمای کشور باشند. »
گنگی اکران عمومی فیلمهای کودک و نوجوان
احمدیان با ابراز تأسف از گره خوردن زلف تولید آثار سینمایی کودک و نوجوان با زلف جشنوارهها گفت:«سالهاست که مسئله تولید آثار سینمایی بزرگترین دغدغه سینمای کودک و نوجوان کشور بوده اما طی سال گذشته با سرمایهگذاری بنیاد فارابی، سیما فیلم و مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی شاهد تولید 18 فیلم سینمایی و در مجموع 35 اثر تصویری مختص کودک و نوجوان بودهایم ولی بار دیگر به سدی به عنوان اکران برمیخوریم. وقتی سینمای کشور حتی در اکران تولیدات عام خود نیز با مضیقه روبهرو است دیگر چه انتظاری از سینمای کودک و نوجوان میتوان داشت.»
وی همچنین یادآور شد:«فیلم تولید میشود تا در برخورد با مخاطب به بوته نقد گذاشته شود و در اصل مخاطبان اصلی فیلم باید روی کیفیت و کمیت آن نظر بدهند اما متأسفانه ما مسئلهای به عنوان اکران عمومی آثار سینمایی کودک و نوجوان در سیستم اکران آثار سینمایی کشورمان تعریف نشده است. اعتقاد من بر این است که جشنواره یک پله قبل از اکران است! یعنی مسئولان برگزاری یک جشنواره در بین تولیدات سالانه به رصد کردن میپردازند و بهترینها را انتخاب میکنند و آن بهترینها را در جشنواره به مسئولان فرهنگی کشور معرفی مینمایند و از اینجا به بعد وظیفه مسئولان سینمایی و فرهنگی کشور است که زمینه اکران آن آثار را برای کودکان و نوجوانان سراسر کشور فراهم آورند. اما آیا چنین روندی وجود دارد؟»
