رضا احسانپور - در خبرها از قول رئیس سازمان نوسازی،توسعه و تجهیز مدارس کشور آمده بود که از این پس در تمامی پروژههای مدرسهسازی اعم از کوچک و بزرگ، فضای نمازخانه با محراب و فرش سجادهای احداث میشود.
این خبر و نوع ادبیاتی که در آن استفاده شده شاید در نظر اول، خیلی توجه کسی را به خود جلب نکند ولی بااندکی مکث و تأمل،چند نکته را به ذهن متبادر میکند.
تغییر و پیشرفت خوب است و به قول معروف جلوی ضرر و زیان را از هرکجا که بشود گرفت، سود است، ولی اینکه چه چیزی باعث میشود به این نتیجه برسیم که باید یکسری چیزها را اصلاح کرد،جالب است. اینکه مسئولان به این نتیجه رسیدهاند که «از این پس» باید فضای نمازخانهها تغییر کند بیش از اینکه نظر را به سمت نیمه پر لیوان هدایت کند به سمت نیمه خالی میبرد که چرا پیش از این،این اتفاق صورت نگرفته است؟ آیا منعی وجود داشته؟ یا این طرح، طرحی دور از ذهن بوده و به ذهن کسی نرسیده است که حداقل مایحتاج یک نمازخانه چیست؟
بحث بعدی عبارات «کوچک و بزرگ» است. یعنی تا قبل از این فقط نمازخانههای بزرگ مورد توجه بودهاند و نمازخانههای کوچک نه؟ یا اینکه تا قبل از این به علت صرفهجویی در هزینهها، فقط نمازخانههای کوچک تجهیز میشدهاند و نمازخانههای بزرگ نه؟ اصلاً اگر نفس کار تجهیز و بهتر شدن نمازخانههاست، کوچکی و بزرگی آن چه اهمیتی دارد و در مجموع مگر چقدر تفاوت در هزینهها پیدا میشود؟
اینکه فضای نمازخانه تجهیز بشود خوب است ولی آیا ایجاد محراب در نمازخانههای مدارس ضرورتی دارد؟ آیا ذکر این نکته که قرار است فرش نمازخانهها سجادهای باشد لازم است؟ ایرادی دارد اگر بودجهای که به منظور تجهیز نمازخانه هر مدرسه در نظر گرفته شده در اختیار مسئولان آن مدرسه قرار بگیرد و آنها با توجه به قومیت و داشتههای فرهنگی منطقه خود، دخالت سلیقه دانشآموزان و با نظارت مسئولان نوسازی اقدام به تجهیز نمازخانه کنند؟ استفاده از فرهنگ بومی آن هم در نمازخانهها که میتواند از زیباترین بخشهای یک مدرسه باشد بهتر است یا یک شکل و کسالتآور بودن همه نمازخانههای مدارس کشور؟
نمازخانه مدارس بستر مساعدی برای ارائه مباحث دینی و فرهنگی به مخاطب دانشآموز است. باید این بسترها را جدیتر گرفت.
در خیلی از بخشها بودجه صرف میشود ولی هدایت شده، با فکر مدیریتی و ذوق همراه نیست. امیدوارم مسئولان امر که قصد تجهیز نمازخانهها را دارند، در کنار کار از مشورت اهالی هنر و متخصصان هم بهره ببرند تا نتیجه کار، چیزی درخور دانشآموزان ایرانی که نسل بعدی ایران و آیندهسازان این کشور هستند از آب دربیاید.
