*محمدرضا هداوند
در وقوع جرائم خشن سلاحهای سرد نقش عمدهای را بازی میکنند اما آنچه در این میان مورد بحث است، قانون برخورد با تهیه و توزیهکنندگان سلاح سرد در سطح جامعه است.
متأسفانه هنوز در خصوص تصویب این طرح پاسخ قانعکنندهای شنیده نمیشود. برخی میگویند در حال تصویب است یا برخی از نمایندگان معتقدند در طول عمر مجلس هشتم هیچ طرح یا لایحهای درباره منع حمله و فروش سلاحهای سرد یا چاقوهای نامتعارف به مجلس ارائه نشده است.
«جوان» در سلسله گفتوگوهایی که با کارشناسان انجام داده، معضلات آن را بازکاوی کرده است. بخش هفتم این گفتوگو را با ولیالله حسینی قاضی دادگاه کیفری استان تهران در پی میآوریم.
ولیالله حسینی مستشار دادگاه کیفری استان تهران با اشاره به اینکه هیچ شکی وجود ندارد که اکثر قتلهایی که انجام میشود با سلاح سرد است، ادامه میدهد:«آمار وقوع قتلها نشان میدهد در خیلی از پروندهها افراد در درگیریهای آنی و بدون مقدمه فقط و فقط به خاطر استفاده از چاقو یا انواع سلاحهای سرد مرتکب قتل میشوند اما باید گفت که قتلها فقط با سلاح سرد انجام نمیگیرد بلکه سلاحهای گرم نیز نقش مهمی در این قتلها دارند، اما به نظر من صرف قانونگذاری در رابطه با برخورد با سلاحهای سرد راهگشا نیست؛ یعنی ما اگر فکر کنیم یک لایحه قانونی تنظیم کنیم و بگوییم هر کس که سلاح سرد حمله میکند، مجازات شود تا جرائم کاهش یابد، تفکر اشتباهی است چرا که نمیتوان حمل هر نوع چاقویی را ممنوع اعلام کرد. مثلاً برخی از قتلها در خانه و با چاقوهای آشپزخانه یا میوهخوری روی میدهد، بنابراین شاید صرف تصویب یک قانون بتواند یک ارعاب و بازدارندگی ایجاد کند اما قطعاً درمان نیست». این مقام قضایی میگوید:«اکثر کسانی که مرتکب قتل یا جرائمی با استفاده از سلاح مرتکب میشوند از افراد بزهکار جامعه هستند و از افرادی نیستند که بتوان با قانون آنها را مقید به پرهیز از حمل سلاح سرد کرد».
قاضی حسینی با اشاره به نقش فرهنگسازی در جامعه اظهار میدارد:«خیلی از قتلها که در سطح جامعه انجام میشود ناشی از عصبیت و مزاج عصبی انسانهاست، معمولاً اینگونه افراد هنگام عصبی شدن و درگیریها از هر وسیله دم دستی مثل جک ماشین آجر یا اشیایی که در اطراف خود میبینند استفاده کرده و مرتکب قتل میشوند، پس میتوان گفت این وسایل یا آلات مشابه دست کمی از چاقو ندارد، پس نتیجه میگیریم آستان تحمل مردم کم شده و اکثراً بیحوصله هستند.
البته این قانون در برخی موارد خوب است چرا که با استفاده از آن میتوان افراد سابقهداری که با خود سلاح سرد حمل میکنند را بازداشت کرد و به مجازات رساند.
حسینی ادامه میدهد اما اگر فکر کنیم با تصویب و اجرا شدن این قانون آمار قتلها کاهش مییابد، باید بگویم شاید بین دو تا سه درصد بیشتر تأثیر نداشته باشد. ما باید به فکر بهبود شرایط اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جامعه باشیم تا برخورد انتظامی، آیا میتوان گفت که تعداد کسانی که با سلاح سرد مرتکب قتل شدهاند بیش از تعداد کسانی هستند که با سلاح گرم مرتکب جنایت شدهاند؟»
این قاضی دادگاه کیفری با اشاره به فرهنگ و نوع پوشش مردم، وضعیت ترافیک و آلودگی هوا و نبودن پارکینگ و تنگناهای اقتصادی را در کم شدن تحمل مردم و در نهایت مرتکب قتل شدن بیتأثیر نمیداند.
وی با اشاره به نگاه پلیس در جامعه گفت:«مثلاً پلیس میگوید باید با فلان موضوع برخورد قاطعانه شود تا این معضل حل شود. حالا نیاز به قانون داریم بعد که قانون وضع شد تازه میفهمیم که مشکل ما حل نشده است، مثلاًَ در رابطه با مواد مخدر قانون برخورد شدید با قاچاقچیان و موادفروشان را داریم، آیا میتوان گفت با اجرای این قوانین تعداد مجرمان مواد مخدر کاهش یافته است؟ حالا بیایید در رابطه با سلاح سرد نیز قانون تصویب کنیم. با قانون تصویب کردن هیچ جرمی ریشهکن نخواهد شد». حسینی با اشاره به اینکه افراد خشن جامعه که از سلاح سرد استفاده میکنند معمولاً در خانوادههایی رشد پیدا کردهاند که در کودکی والدینشان با خشونت با آنها برخورد کردهاند، گفت:«مطمئن باشید اگر فرد متعادلی با خود چاقو هم داشته باشد در موقع درگیری از آن استفاده نخواهد کرد، چون خوب تربیت شده است. ما باید نگاه پلیس را از مسائل حذف کنیم چون جرم زاییده جامعه است و هیچ قانون و مجازاتی نمیتواند آن را ریشهکن کند.»
ولیالله حسینی در خاتمه میگوید:«چون پلیس نمیتواند با اینگونه مسائل برخورد منطقی داشته باشد مدعی است خلأ قانون داریم و اکنون نیز این لایحه از سوی نیروی انتظامی و از طریق وزارت کشور در حال پیگیری است.»
