آزمون سخت آسمانخراش‌ها در ترکیه

فقط چهار روز تا آغاز مسابقات جهانی بسکتبال باقیمانده. در ترکیه همه بزرگان بسکتبال دنیا جمع‌ هستند، از امریکا و چین گرفته تا صربستان و اسلوونی و برزیل. بلندقامتان ایران هم هستند و می‌خواهند در اولین تجربه خود، کمترین اشتباهات را انجام دهند و با حداقل دریافت گل برای نزدیک شدن به تیم‌های مطرح دنیای بسکتبال تلاش کنند. تیم ملی ایران با شرایطی کاملاً متفاوت از جام ملت‌های آسیا، پنج‌شنبه همین هفته به ترکیه می‌رود، هرچقدر برای مصاف با آسیایی‌ها آماده بودیم و از بردهای قاطعانه حرف می‌زدیم، به‌همان اندازه از نتایج احتمالی بروبچه‌های بسکتبالمان در ترکیه نگرانیم. ترس از هم‌گروهان قدر (امریکا، برزیل، اسلوونی، کرواسی و حتی تونس) تجربه اندک ملی‌پوشان در مسابقاتی در این سطح، عدم آمادگی حامد حدادی، مصدومیت حامد آفاق و غیبت او در جهانی ترکیه و از همه مهم‌تر، شکست‌های متوالی و دریافت 596گل در هفت مسابقه از جمله دغدغه‌هایی است که ذهن اهالی این رشته را به خود مشغول کرده است. پیش از اعزام قهرمان آسیا به مسابقات جهانی، گفت‌وگویی ترتیب دادیم با «صمد نیکخواه بهرامی» کاپیتان و «مهدی کامرانی» گارد رأس تیم ملی، دو هم تیمی که قصه رفاقت آنها را همه شنیده‌اند.شرایط پیش از اعزام به جهانی ترکیه به‌هیچ‌وجه مساعد نیست. فکر می‌کنید با این روحیه در مسابقات جهانی می‌توانیم درمقابل حریفان حرفی برای گفتن داشته باشیم؟کامرانی: برخلاف نظر شما شرایط خوبی فراهم شده و بازی‌های تدارکاتی‌ای است که انجام دادیم، تأثیر مستقیمی برآمادگی بچه‌ها داشته است. در آستانه مسابقات به این مهمی، ایرادها و اشتباهاتمان را متوجه شدیم. امیدوارم اشتباهاتمان را تکرار نکنیم.اما هفت باخت متوالی از قهرمان دو دوره آسیا بعید بود.نیکخواه بهرامی: به نظر من هم شرایط ما اصلاً بحرانی نیست. دیدگاه فدراسیون و در رأس آنها آقای مشحون و ماتیچ عوض شده و با جان و دل به مسابقات رفتیم و از باخت هراسی نداشتیم. از طرفی ما به تیم‌های کوچک نباختیم، حریفان ما همگی جزو 10 تیم برتر دنیا هستند. ما که به آسیایی‌ها نباختیم، درجام ویلیام جونز همه را با اقتدار بردیم، حتی بدون حدادی و آفاق. از اول هم برای برد به استانکوویچ نرفته بودیم و فقط به چشم بازی‌های تدارکاتی جهانی ترکیه و آسیایی گوانگجو به آنها نگاه می‌کردیم.این درست که به تیم‌های تراز اول جهان باختیم اما باز هم نمی‌توانیم از کنار این شکست‌ها به‌راحتی رد شویم.کامرانی: آنها که می‌گویند تیم ما نباید می‌باخت اصلاً بسکتبال نمی‌دانند، ما تازه استارت زدیم و حریفان، صدسال از ما جلوتر هستند، برای نخستین‌بار در مسابقات جهانی حاضر می‌شویم و برای اولین‌بار باید با سطح بالای بسکتبال جهان آشنا شویم.ولی بسکتبال ایران دو دوره متوالی قهرمانی آسیا را از چنگ چین درآورد و ثابت کرد چینی‌ها شکست‌ناپذیر نیستند. با این حال دو بار در استانکوویچ به آنها باختیم.نیکخواه بهرامی: دلایل زیادی برای آن دو باخت وجود دارد. چین میزبان بود، چند بازی تدارکاتی داشتند، کامرانی تازه مصدومیتش برطرف شده بود، حامد حدادی هنوز به تیم اضافه نشده بود و آفاق هم که با آسیب دیدگی‌اش دست و پنجه نرم می‌کرده، به‌علاوه کادر فنی هم نفرات جدیدی را در ترکیب امتحان کرد و از همه مهم‌تر اینکه چینی‌ها به چشم انتقام از ما به این بازی‌ها نگاه می‌کردند.آقای کامرانی! شما هم نبود حدادی و مصدومیت آفاق را توجیهی برای باخت‌های تیم ملی می‌دانید؟ چینی‌ها هم یائومینگ را نداشتند اما هیچ بهانه‌ای نیاوردند.کامرانی: قطعاً بی‌تأثیر نبود. اول از همه اینکه ما با ترکیب کامل به چین نرفتیم. دو بازیکن اصلی‌مان را همراه نداشتیم، حدادی و آفاق، دوم اینکه بازیکنان جدید هنوز با سیستم تیم‌ هماهنگ نشده بودند، از طرفی با مشکلات دیگری هم ازجمله خدمت سربازی و خروج از کشور همیشه دست به گریبانیم و به هنگام اعزام تیم‌ها دردسرساز می‌شود.با اینکه در تورنمنت ترکیه حدادی به ترکیب اضافه شد اما فرقی به حال تیم ملی نکرد.نیکخواه بهرامی: تورنمنت ترکیه سطح بسیار بالایی داشت. به‌غیر از دیدار با ترکیه درتمامی مسابقات تلاش خود را کردیم که از اعتبار بسکتبال ایران دفاع کنیم. در بازی مقابل ترکیه هم بازیکنان از لحاظ روحی آماده نبودند و نتوانستیم خواسته مربیان را برآورده کنیم. به‌هرحال این باخت‌ها زنگ خطر خوبی برایمان بود که به خودمان بیاییم.حاتمی، مربی تیم ملی گفته، این باخت‌ها به‌ضرر بسکتبال که نیست هیچ، به پیشرفت تیم هم کمک می‌کند. با این عقیده موافقید؟کامرانی: صددرصد همینطوراست، ما شاید در آسیا حرف اول را بزنیم اما به مسابقات مهم که می‌رسیم، اختلاف سطح بسکتبالمان کاملاً نمایان می‌شود. ببینید! اولین کسی که از شکست تیم ملی خجالت می‌کشد، خود بازیکنان هستند اما هیچ‌وقت کم‌کاری نکرده‌ایم و به همان اندازه که برایمان هزینه کرده‌اند، به همان اندازه هم تلاش می‌کنیم. این را هم بگویم که فدراسیون به تنهایی نمی‌تواند مشکلات را حل کند. خیلی خوب است که نسبت به باخت‌های تیم ملی بی‌تفاوت نباشیم اما چرا هیچ کس از ما دلایل شکست‌های اخیر را نمی‌پرسد.بالاخره باید معلوم شود مربیان و بازیکنان ضعیف عمل می‌کنند یا امکانات ما نسبت به سایر تیم‌ها قابل قیاس نیست. تیم‌های مطرحی چون صربستان که مهد بسکتبال هستند و بازیکن صادر می‌کنند، با اسپانسرهایی که دارند برای بازیکنانشان تبلیغ می‌کنند. حریفان ما اغلب نفرات اصلی‌شان در NBA بازی می‌‌کنند، ولی ما در ایران بازی می‌کنیم و احتیاج داریم با تیم های سطح پایین مصاف دهیم تا یک دگرگونی در بسکتبال ایران ایجاد شود.به عنوان کاپیتان تیم ملی قبول دارید بسکتبال را آسیایی بازی می‌کنیم و همین امر باعث شده از بسکتبال روز دنیا فاصله زیادی داشته باشیم؟نیکخواه بهرامی: بسکتبال، آسیایی و اروپایی ندارد و فقط کیفیت تیم‌‌ها فرق می‌کند. معمولاً در مقابل اروپایی‌ها به سختی می‌‌توانیم اختلاف امتیازها را جبران کنیم. خیلی مواقع هم در عرض سه دقیقه 20 امتیاز عقب افتاده‌ایم در بازی با نیوزلند همین اتفاق را با چشمان خود دیدیم. نباید از باختن بترسیم. تا موقعی‌که پا را از آسیا بیرون نگذاریم، نمی‌توانیم خودمان را به اروپایی‌ها نزدیک کنیم.در آستانه مسابقات جهانی هستیم، قدرت‌های بزرگ بسکتبال اصلاً شناختی از بسکتبال ایران دارند؟کامرانی: باید خدا را شکر کنیم که اجازه می‌دهند، با آنها بازی کنیم. قبلاً وضعیت فرق می‌کرد، شناختی که از ما نداشتند هیچ، اصلاً اجازه نمی‌دادند با آنها مسابقه دهیم. حضورمان در المپیک 2008 پکن و انجام چند بازی خوب باعث شد تا نظرشان نسبت به ما عوض شود. قبلاً اصلاً بازیکنان ایرانی را نمی‌شناختند، اما امروزه برترین تیم‌های دنیا فیلم بازی‌های‌مان را آنالیز می‌کنند و همه بازیکنان را کاملاً می‌شناسند.در گروه سختی قرار گرفتیم، از پیش بازنده‌ایم یا حداقل یک برد نصیبمان می‌شود؟نیکخواه بهرامی: بعد از المپیک، اروپایی‌ها روی ما حساب باز کرده‌اند و همین کار ما را سخت کرده است. از الان نمی‌توان نتیجه را پیش‌بینی کرد ولی بیشترین استرس را در بازی با تونس خواهیم داشت چون احتمالاً تنها تیمی است که می‌توانیم شکستشان دهیم. بسکتبال امریکا، برزیل و کرواسی هم که برای همه شناخته شده است.خب! حامد آفاق که قطعاً در مسابقات جهانی حضور ندارد و حدادی هم با آمادگی کامل فاصله دارد. کسی هست که جانشین شایسته‌ای برای آفاق تأثیرگذار باشد یا اختلاف نیمکت نشینان و بازیکنان ثابت آنقدر زیاد است که حالا‌حالاها برای نسل طلایی بکستبال ایران جانشین پیدا نمی‌شود؟کامرانی: در همه تیم‌ها نفرات اصلی بسیار بهتر از نفرات ذخیره هستند و این اختلاف در تیم‌های آسیایی دو چندان می شود. منتها اروپایی‌‌ها چون بازی‌های تدارکاتی بیشتری انجام داده‌اند، خیلی زودتر از ما هماهنگ می‌شوند. ما هم اگر سطح بازی‌مان از آسیا فراتر رود قطعاً فاصله بین ذخیره‌ها و نفرات اصلی کم می‌شود. نسل جدید باید دو برابر ما تلاش کند؛ چرا که همه کشورها کار می‌کنند و زمان برای ما متوقف نمی‌شود.حضور حامد حدادی به عنوان تنها ایرانی حاضر در NBA تا چه حد می‌تواند در عملکرد ما در مسابقات جهانی تأثیرگذار باشد؟نیکخواه بهرامی: حریفان ما حداقل چند بازیکن شاغل در NBA را در ترکیب دارند، ولی ما فقط حامد را داریم. حامد هم چون بازی نمی‌کند، فشار زیادی را تحمل می‌کند و به همین دلیل اصلاً رو فرم نیست. البته از نظر روحی مشکلی ندارد و قطعاً تا آغاز مسابقات به شرایط ایده آل می‌رسد.