
امین خرمی - با آغاز ماه مبارک رمضان، تلویزیون دولتی انگلیس (شبکه فارسی بی بی سی) با سوژهکردن دو بحث، خود را نخود آش آلودهای کرد که به حلق برخی روزهداران یا روزهخواران برود: 1- مردم ایران از ترس دولت روزه میگیرند یا اعتقاد قلبیشان است؟ 2- چرا ربنای شجریان به گوش مردم روزهدار نمیرسد؟
پاسخ اولی که معلوم است (لبخند حضار!) و پاسخ دومی را فقط با چند سؤال که ممکن است به ذهن روزهداران ایرانی برسد، ارائه میکنیم:
1- آیا تلویزیون دولت انگلیس نگران حال و هوای معنوی مردم روزهدار در زمان اذان است که چرا ربنای شجریان به گوششان نمیرسد تا حال معنویشان تکمیل شود؟
2- آیا نگران خود شجریان است؟ (متأسفانه این یکی را ظاهراً شجریان باور کرده)
3- آیا این تلویزیون با منابع مالی که همه حزبهای چپ، راست، کار و محافظهکار انگلیس به دلیل ماهیت استحماریاش بر تأمین آن اصرار دارند، دلسوز سلامت جسمی مردم یا به نفاق آلودهشدن جامعه ایرانی است؟
بر کسی پوشیده نیست که سابقه عملکرد دولت بریتانیا و رادیو و تلویزیونش از شبهقاره هند گرفته تا چین، عراق و ایران از چیز دیگری حکایت میکند!