تفاوت زاویه دید قرآن کریم

آرمان آرین ( داستان نویس و پژوهشگر) - روایات مختلف اسلامی، ‌‌‌نشان از نزول قرآن و سایر کتب آسمانی در ماه رمضان دارد. ‌شاید این سؤال همیشگی در ذهن افراد وجود داشته باشد که تفاوت متن و روایت قرآن از مسائل با روایت و متن سایر کتب الهی در چیست؟
کسی که متون باستانی و کتاب‌های مقدس را مورد مطالعه قرار بدهد می‌تواند به راحتی این تطبیق را انجام داده و تفاوت این روایت‌ها را تشخیص دهد. ‌
اگرچه ما معتقدیم که همه کتاب‌های آسمانی کلام خداست. ‌اما از نشان‌های واضح دست نخوردگی قرآن این است که قرآن بی‌‌زمان و از زبان خداست و پیامبر بر هیچ یک از پیام‌ها هیچ دخل و تصرفی نکرده است به همین دلیل وقتی خدا به پیامبرش در قرآن می‌گوید «بگو» پیامبر حتی در بازگویی این پیام کلمه «بگو» را تکرار می‌کند ( مانند قل هو الله احد) در حالی که مثلاً در تورات یا انجیل ضمایری وجود دارد که نشان می‌دهد این موضوع یک روایت و برداشت زمینی از جانب نبی یا آن روایت‌کننده است. ‌مثل این که وقتی درباره سنگی سخن گفته می‌شود، ‌‌در بیان داستان نبی یا راوی این متن می‌گوید: ‌‌
این سنگ در زمان حاضر هم موجود است ‌‌که این ‌جمله نشان می‌دهد این روایت به احتمال قوی یک روایت زمینی است. ‌
دیگر تفاوت زبان قرآن با سایر کتب آسمانی زاویه دید قرآن در روایت‌هاست. ‌در سایر کتب آسمانی به ویژه تورات و انجیل ما یک نگاه خطی و تصویر دو بعدی از ماجراها روبه‌رو هستیم و این در حالی است که قرآن کریم، ‌‌‌از آنجا که روایت محض خداست نه تنها ظاهر امور بلکه باطن امور را نیز در نظر دارد و گاه در میانه روایت ظاهری چنان از پشت پرده سخن می‌گوید و ما را با رازی که پشت آن پنهان شده آشنا می‌کند که به عبارتی گویی دوربین فیلمبرداری از جایش کنده شده و از زوایای مختلف و همزمان در حال روایت یک قضیه واحد است. ‌
چنین روایت همه جانبه‌ای داستان‌های قرآن را بر خلاف سایر کتب مقدس باقیمانده، ‌‌‌ملکوتی و بدون درگیری با جزئیات قرار داده است. ‌