چند وقتی است که خبرهای مختلفی از گوشه و کنار به گوش میرسد که مشکوک به نظر میرسد. داستان برنجهای آلوده، آبمعدنیهای ناسالم و سرطانزا بودن فرآوردههای گوشتی از این دست اخبار هستند که نمیتوان به راحتی از کنار آنها گذشت.
از سال گذشته تاکنون چندین حادثه در بازار کالای ایران رخ داده که صنایع مرتبط را با مشکل فروش و تولید مواجه ساخته است.
شاید یکی از بزرگترین حوادث به برنجهای آلوده وارداتی برمیگردد که هنوز هم حاشیههای بسیاری پیرامونش وجود دارد.
ناگهان مسئولی که شاید حوزه مسئولیتش هم چندان ربطی به برنج ندارد در یک اظهارنظر اعلام کرد که برنجهای وارداتی آلوده هستند.
همین امر موجب شد تا این موضوع به مجلس نیز کشیده شود و وقت زیادی از کمیسیون بهداشت مجلس صرف این موضوع شود.
دومین خبر مربوط به سرطانزا بودن فرآوردههای گوشتی از جمله سوسیس و کالباس بود. همین خبر و بسط و توسعه آن توسط برخی موجب شد فروش واحدهای تولیدی با افت جدی مواجه و در نهایت ضرر و زیان مادی متوجه این صنعت شود.
دست آخر نیز داستان آبهای معدنی مطرح شد که طبق بررسی یک سازمان وابسته به شرکت نفت چند برند از کیفیت مطلوب برخوردار شدند.
این خبر به سرعت در رسانهها درز کرد و بازار فروش برخی از تولیدکنندگان افزایش یافت و برخی نیز با رکود جدی مواجه شدند.
با رصد این اخبار که تقریباً مشابه هم اتفاق افتادهاند اگر سادهانگارانه به موضوع نگاه نکنیم، متوجه میشویم عدهای یا باندهایی درصدد خراب کردن بازار برخی رقبا یا به چالش کشیدن تولید داخل هستند.
با انتشار اخباری اینگونه، بازار به سرعت عکسالعمل نشان داد و کالاهای مشخص با فروش خوبی مواجه و در برخی زمینهها نیز چون برنج با افزایش قیمت روبهرو شدیم.
این جوسازی که به نوعی هدفمند صورت گرفته از چند بعد به کشور زیان و خسران وارد ساخته است؛ نخست آنکه واحدهای تولیدی که تا پیش از این صاحب برند و ممتاز بودند دچار لطمه و آسیب شدند. باید بدانیم که ساختن و جا انداختن برند در بازار مشکلترین کار در امر تولید و بازاریابی است. بنابراین واحدهای تولیدی باید چندین برابر هزینه کنند تا اطمینان مصرفکننده را جلب کنند.
دومین زیان، کاهش تولید و کاهش اشتغال است. وقتی این اخبار در بازار به سرعت انتشار مییابد فروش واحدهای تولیدی با افت مواجه و در نتیجه کارخانه مزبور مجبور است کاهش ظرفیت تولید بدهد که متعاقب آن، بیکاری و دستکم بیکاری پنهان پدید میآید که در وضعیت فعلی به اقتصاد نحیف کشور و بازار کسب و کار لطمه سنگینی میزند.
سومین ضربهای که اینگونه جوسازیهای هدفمند و مافیاگونه به بازار وارد میسازد، کاهش اعتماد مصرفکننده است. سؤال اساسی در این باره این است که آیا مواد اولیه تولید فرآوردههای گوشتی و سایر مواد در همین سالهای اخیر چه تغییری کرده که اکنون سرطانزا شده و طی سالهای گذشته کسی متوجه این امر نشده است؟ و اصلاً چه ضرورتی در رسانهای کردن این کشفیات در زمینه کیفیت محصولات است.
این در حالی است که رامین عضو کمیسیون بهداشت مجلس در یک نشست خبری به این موضوع اشاره کرده و گفته است: به نظر میآید یک جریان مشکوک طی یک سال اخیر قصد تخریب تولید و بازار کشور را به صورت هدفمند دارد.
همچنین خلیلی، دبیرکل کانون صنایع غذایی گفته است که برخی از این جریانها با این فعالیتها قصد رونق بخشیدن به واردات دارند که این به تولید داخل ضربه میزند.
با این تفاسیر و تجربیات مشابه در طول یک سال گذشته پیشبینی میشود که ضربه زدن به تولید و مصرفکننده(به لحاظ افزایش قیمت مصنوعی یا کاهش کالا در بازار) ادامه یابد که مسئولان امر باید فکری جدی برای این موضوع کنند. در غیر این صورت باید منتظر اخبار نگرانکننده بیشتری در حوزه بازار و تولید باشیم که علاوه بر تبعات برشمرده آرامش روانی جامعه نیز برهم میخورد.
