
من در ذهن خودم، کار فرهنگى منفى را - یعنى آن چیزى که از نظر ما و با معیار ما بد است - به سه نوع تقسیم مىکنم: یک نوع، آن نوشته یا کتابى است که یک منطق یا سخنى را ارائه مىدهد که از نظر ما آن سخن غلط است. یک فکر است، یک پیشنهاد است، یک نظر است، در هر زمینهاى ممکن است؛ لیکن فقط آن صاحبِ نظر مخالف در فکر این است که نظر مخالف خودش را مطرح کند و هیچ انگیزهاى دنبال آن نیست. نوع دوم کار که غلط است، این است که انگیزه آن صرفاً ارائه یک سخن علمى یا یک نظر فلسفى یا اجتماعى یا سیاسى نیست؛ بلکه جزئى از چارچوب یک طرح براندازى است. نشر این هم مضرّ است. دشمن وقتى که مىخواهد با ابزار فرهنگى به کشور و جامعه و نظامى حمله کند، چیزهایى را هدف مىگیرد که به نظر من نوع سوم، آن کار فرهنگىاى است که اثرش آنى است و قابل پاسخگویى نیست. مثل اینکه در جامعهاى بیایند عکسهاى مستهجن جنسى را به شکل وسیعى در میان جوانان پخش کنند! شما چطور مىخواهید این را جواب دهید؟! اصلاً قابل جواب دادن است؟! این اصلاً قابل جواب دادن نیست. وقتى که یک اثر هنرى و یک نوشته و یک عکس، یک تأثیر ویرانگر اخلاقى دارد، این قابل پاسخگویى نیست. جلوِ این کار فرهنگى را باید گرفت؛ این آن ممیّزى واجب است که در جنجال علیه ممیّزى و سانسور نباید هدف را گم کرد. من وظیفه نظام مىدانم، وظیفه وزارت ارشاد مىدانم، وظیفه شما که ناشر هستید مىدانم که وقتى چنین چیزى مطرح مىشود، شما اجازه ندهید و کمک نکنید.
بخشی از بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی پس از بازدید از نمایشگاه کتاب در حسینیه امام خمینى (ره) 28/2/78