انواع پویا نمایی

سحر داوودی - در شماره قبلی این صفحه به معرفی دو نمونه از تکنیک‌های پویانمایی رایانه‌ای یا انیمیشن کامپیوتری پرداختیم که در این شماره هم به دو مورد دیگر اشاره خواهیم داشت.
پویانمایی‌های ۳ بعدی فلت
با گسترش توانایی‌های رایانه‌ها و نمایشگرهای مدرن، نرم افزارها و انیماتورها قادر شدند تا سایه روشن‌هایی با دقت و تفکیک بسیار بالا تولید کنند. تلفیق این توانایی با نرم افزارهایی که اشیا و صحنه‌ها را در آنها می‌توان به صورت مدل ۳ بعدی ترسیم نمود، عملاً نسل جدیدی از پویانمایی را ایجاد نمود که در تولید آنها نیازی به فریم نیست و همهٔ کارها توسط نرم افزار انجام می‌شود. پویانمایی‌های ۳ بعدی فلت به دلیل بالا بودن دقت سایه روشن‌ها، زوایا و پرسپکتیو در تصویر بسیار شبیه تصاویر دنیای حقیقی می‌باشند.
پویانمایی‌های ۳ بعدی مجازی
از آنجا که مغز توانایی دارد که با تلفیق تصویر دریافت شده از دو چشم و همپوشانی آنها عمق را در فضا درک نماید، می‌توان با نشان دادن دو تصویر همزمان به هر یک از چشم‌ها، محیط ۳بعدی را در مغز شبیه‌سازی نمود. برای این‌کار، سازنده، تصویر ۳ بعدی مورد نظر را از ۲ نقطه دید (که حدود ۶ سانتیمتر با هم فاصله داشته باشند) ضبط می‌نماید و نمایش می‌دهد. به این ترتیب، تماشاگر با کمک ابزار خاصی که قادر است این دو تصویر را برای هر چشم به طور جداگانه نمایش دهد، تصویر را به صورت کاملاً ۳بعدی می‌بیند. سالن‌های نمایش سینمایی ۳ بعدی مثالی از این تصاویر می‌باشند. عمق این تصاویر گاه چنان است که بیننده احساس می‌کند قادر است اشیا را لمس نماید.