امین خرمی - مراسم تشییع پیکر زندهیاد استاد محمد نوری، صدای درخشان موسیقی ملی ایران صبح روز گذشته (دوشنبه 11 مردادماه) در حضور خیل انبوه جمعیت مشتاق و دوستداران مردمی این استاد بزرگ و همچنین مسئولان و متولیان امور هنری و چهرههای موسیقی کشور از مقابل تالار وحدت به سوی بهشت زهرا (س) برگزار شد.
سلوکی بالاتر از صدا
مراسم با پیام محمد سریر، مدیر عامل خانه موسیقی آغاز شد، هر چند وی در ایران به سر نمیبرد اما با فرستادن پیام خود و مقایسه کلام او با جمعیت انبوه و مشتاق حاضر در مراسم میشد حس کرد که چرا همگان بر این باور هستند که صدا و نوای زندهیاد نوری بوی فرهنگ غنی ملی ایرانزمین را میدهد و به قول همان پارچهنوشت بزرگ حاضر در مراسم «یاد و صدای ماندگارت جاودانه است تا ایران ایران است.»
بعد نوبت به داریوش پیرنیاکان، سخنگوی خانه موسیقی رسید. وی با بیان اینکه غیر از 60 سال همکاری با این استاد بزرگ من همیشه از کودکی صدای این تکصدای موسیقی ایران را دوست داشتم و از شنیدنش لذت میبردم، ادامه داد: «اما اینجا باید حقیقتی را بازگو کنم که در زمان حیات نوری به دلیل روح بزرگ این هنرمند اجازه گفتنش را به خود نمیدادم. صدای نوری بسیار زیبا و دلنشین و سترگ بود اما همان صدا در برابر سلوک و منش و شخصیت این استاد بسیار کوچک بود. زندهیاد نوری در صداقت خالص و در زندگی شریف بود.» این صدای سیمون آیوازیان، نوازنده، آهنگساز و همکار پنج دهه همراهی با استاد نوری بود که توجه جمع را به خود جلب کرد. این نوازنده چیرهدست گیتار در سخنان کوتاهی گفت: «نه پول، نه شهرت و نه مقام، به هیچ یک از نعمات دنیوی استاد تعلقی نداشت و همیشه تواضع سرلوحه کارش بود. او عاشق خدمت به مردم و فرهنگ کشورش بود و انسانها را بسیار دوست داشت.»
سخنان استاد را امروز درک میکنم
اما سخنران اصلی مراسم، استاد داوود گنجهای، نوازنده بنام کمانچه بود. او جملاتش را با یادی از استاد نوری و مردمداری او آغاز کرد و گفت: «مردم و توجه به آنها در هر زمینهای کلام اول و آخر دوستم، محمد نوری بود. امروز که اینجا چنین جمعیت مشتاق و مردمی را میبینم، متوجه میشوم که مردم نیز مانند زندهیاد نوری که آنها را عاشقانه و خالصانه دوست داشت، استاد را دوست دارند و او را حتی در این همراهی به سمت خانه آخرت تنها نگذاشتند. این جمله را من فراموش نمیکنم و امیدوارم شما نیز آن را همیشه به یاد داشته باشید که قلب و روح هنرمند نسبت به انسانها به خدا نزدیکتر است. من در لحظات بسیاری همراه او بودم و اگر از زحمات و فداکاریهای خانم نوری در این جمع حرفی نزنم، دلم آرام نمیگیرد. اگر داستان شمع و پروانه برای همه ما مثل و شعر و افسانه است، محبت این دو به هم مانند شمع و پروانه بود.»
این نوازنده کمانچه با بیان اینکه استاد نوری در آخرین لحظات عمر خود با خیره شدن در چشم من سعی داشت چیزی را بگوید، خاطرنشان کرد: «فکر میکنم منظور او را امروز و با حضور این همه مشتاق و دوستدار هنر ملی و ایرانی درک میکنم. استاد با چشمانش به من گفت عشق به مردم را هیچگاه فراموش نکن! نوری همیشه یک معلم بود، چه زمانی که درس آواز میداد و چه زمانی که درس زندگی میداد. من در هر دو کلاس او حاضر بودم و امیدوارم نمره قبولی گرفته باشم. من او را وطنپرست به معنای واقعی میخوانم چرا که استاد بیش از 60 سال صدای سترگش را برای وطنگستران و برای ایران و ایرانی حنجرهاش را لرزاند.»
آخرین قسمت مراسم اجرای قطعه «سفری برای وطن» از آثار زندهیاد نوری بود که با همصدایی شاگردان این استاد و همنوایی مردم اجرا شد و طنینی برای آغاز تشییع این استاد به سوی بهشت زهرا شد. در کنار حضور پرشور مردمی، حضور چهرههایی از موسیقی و مسئولان فرهنگی نیز در این جمع شایان ذکر است از جمله، شهرام ناظری، امینالله رشیدی، محمدحسین ایمانیخوشخو، محمدعلی خبری، حمید شاهآبادی، فریدون شهبازیان و ... .
