جوان آنلاين /علي رضايي - حادثه تروريستي مقابل مسجد جامع زاهدان گرچه صحنه هاي تلخي را به تصوير كشيد، اما براي چندمين بار خورشيد اخلاص، شجاعت و مظلوميت نيروهاي بسيجي را خلق كرد و جلوه نمايان كلام بنيانگذار انقلاب اسلامي كه فرمودند: «بسيج لشكر مخلص خداست» از قطرات خون «شهيد محمد گلدوي» در فضا نورافشاني شد.
اقدام به موقع اين شهيد بزرگوار براي مقابله با عامل تروريستي كه قصد ورود به داخل مسجد جامع زاهدان را داشت، حقيقتا عشق را در واقعيت معنا كرد. چراكه اگر آن انفجار در داخل مسجد و در ميان انبوه جمعيتي كه براي جشن ولادت علمدار كربلا حاضر بودند، رخ مي داد چه بسا به جاي 29 شهيد، امروز با 150 شهيد و يا بيشتر مواجه بوديم.
در واقع شهيد محمد گلدوي به محض اطلاع از آنكه فردي اصرار دارد بدون بازرسي وارد مسجد شود و به نوعي يك حادثه تروريستي قريب الوقوع برايش محرز شد، عامل تروريستي را در بغل مي گيرد و اين اقدام شجاعانه وي موجب آن مي شود تا مواد منفجره اي كه قرار بود بيش از 100 نفر را به شهادت برساند، قطعه هاي عشق و ايثار را از وجود محمد گلدوي و چهار تن ديگر از نيروهاي بسيجي مستقر در محوطه بر زمين و هوا فروزان كند.
بدين ترتيب عامل انفجاري كه به قصد جنايت و قتل مردم بي گناه، انتحار و خودكشي را پذيرفته بود، طعم مرگ با ذلت را چشيد و اما محمد گلدوي با انجام عمليات استشهادي، از جان خود براي حفظ جان ديگران گذشت و طعم شيرين شهادت را در اوج عزت و غيرت چشيد. براستي تفاوت آشكاري ميان اين دو پيداست. يكي فريب خورده شيطان كه عمليات انتحاري را براي آدم كشي اجرا و خود را قرباني هوس هاي حزب شيطان مي كند. ولي ديگري با فداكاري و اقدام استشهادي در راه رضاي خدا قدم برمي دارد و براي حفظ جان هموطنانش، از داغي كه مي رفت بر سينه صدها پدر، مادر، همسر و فرزند بنشيند، جلوگيري مي كند.
حال يك نكته قابل تامل باقي مي ماند كه امروز محمد گلدوي كجاست و روزي آن نزد كيست؟ و عامل تروريستي در كجاست و آيا مفري براي رهايي از عذاب الهي براي او مهياست؟ جسم هر دوي آنان قطعه قطعه شد و هر دو با آنكه مرگ را در چندقدمي خود مي ديدند اما از آن فرار نكردند و به سوي آن دويدند. اما يكي به سمت شهادت دويد و در آغوش سيد و سالار شهيدان قرار گرفت و ديگري با فريبي كه از جانب جندالشيطان خورده بود، به سوي شيطان دويد و نفرين و لعنت خانواده هاي داغدار را توشه راه خويش كرد.
اين نكته قابل تامل را مي توان در كلام خدا هم پيدا كرد، به طوري كه در سوره آل عمران، آيه 169 در خصوص شهيدان آمده است:
«ولا تحسبن الذين قتلوا في سبيل الله امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون»
«و گمان مبر آنان كه در راه خدا كشته شده اند، مردگاني هستند، بلكه آنان زنده و در بارگاه پروردگارشان بهره مندند.»
و از سوي ديگر در خصوص سرنوشت نهايي منافقان تيره دل و رهروان شيطان در آيه 19 سوره مجادله چنين بيان شده است: «استحوذ علَيهم الشيطان فَأنساهم ذکر اللّه، اولئک حزب الشيطانِ، الا ان حزب الشيطانِ هم الخاسرون».
«شيطان بر آن ها مسلط شده است و ياد خدا را از خاطر آنها برده است. آن ها حزب شيطانند و بدانيد حزب شيطان زيان کارانند.»
