نفیسه کرمییکی از مهمترین عواملی که باعث جذب مخاطب در فصول مختلف سال به سینماها میشود، سیاستگذاری، چیدمان، برنامهریزی و اکران فیلمهاست.به طوری که اگر این امر با بینش سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و حتی روانشناختی همراه باشد، میتواند قشر وسیعی از سلیقههای مختلف را در برگیرد.با شروع فصل تابستان با تعطیلی مدارس و خاموش شدن موتور نظام آموزشی کشور و فراغت بیش از 20 میلیون کودک و نوجوان ایرانی، خانوادهها برای غنیسازی تفریحات و سرگرمی فرزندانشان از گزینههای زیادی استفاده میکنند.سینما یکی از گزینههایی است که مورد پسند این گروه سنی و خانوادهها برای در کنار هم بودن و گذران اوقات فراغت میباشد. به همین دلیل آنان به دنبال یافتن فیلمهایی با موضوع سینمای کودک و نوجوان هستند که متأسفانه در هیچیک از فیلمهای مصوب اکران تابستان قابل مشاهده نیست.مهجور ماندن ژانر کودک و نوجوان در سینمای ایران در حالی است که بنیاد سینمایی فارابی در ماههای گذشته بر توجه به ژانر کودک و نوجوان در اکران فیلم کودک تأکید داشته است.نکتهای که باید در سیاستگذاری بنیاد سینمایی فارابی گنجانده شود، تولیدات این بنیاد و حوزه سینمای کودک و نوجوان و پرداختن به جذابیتهای مضمونی آثار است تا علاوه بر بازارهای داخلی، تولیدات درخوری نیز برای عرضه به بازارهای خارجی ارائه شود.در جشنواره فجر بیست و هشتم شاهد اکران فیلمهای کودک و نوجوان بودیم که از جمله آنان میتوان به «خوابهای دنبالهدار»، «همبازی»، «روشن خاموش روشن»، «ترانه کوچک من»، «نخودی و پرواز مرغابیها» اشاره کرد که تا حدی توانست بقایای وجود این ژانر در سینمای ایران را یادآوری کند.اما هنوز بعد از گذشت چهار ماه از آغاز سال جدید، چشم کودکان و نوجوانان بهویژه در فصل تابستان به اکران فیلم کودک به نمایش درآمده در کاخ جشنواره بیست و هشتم روشن نشده است.مشکل اصلی که باعث عدم حضور کارگردانان، فیلمسازان و تهیهکنندگان در تولید آثار کودک و نوجوان شده، حمایت نکردن بخشهای دولتی و عدم تأمین بودجه و اکران نشدن این فیلمهاست. این در حالی است که انواع فیلم، انیمیشن و بازی رایانهای به وفور و با قیمتی ارزان با هویت و محتوای فرهنگ بیگانه در کشور یافت میشود که توانسته جای خالی سینمای کودک را برای کودکان و نوجوانان پر کرده و اندک سوسوی روشن این سینما را خاموش کند.از آنجایی که آینده و چگونگی شکلگیری هویت کودک و نوجوان در گرو برنامهریزی مدون و هدفمند با توجه به فرهنگ ایرانی و اسلامی غنی ماست، میتوان با به تصویر کشیدن این فرهنگ و هنر اصیل در آثار و تولیدات سینمایی، آن هم در ژانر کودک و نوجوان، آینده آنها را تضمین کرد.پرداختن به یک نوع ژانر و تکثیر انواع فیلمنامهها و سفارشات به تبع سوژههای یکسان و خالی از محتوا و پیام اخلاقی، نهتنها سینمای کشورمان را احیا نمیکند بلکه آن را به نازلترین درجه خواهد کشاند.احیای ژانرهای گوناگون در سینما که سینمای کودک نیز یکی از پایههای آن به شمار میرود میتواند چراغ پرفروغی برای یافتن آینده روشن این سینما باشد.