امیر کوشا
اگر نگاهی دقیق به گروه ایران در رقابت های جام ملت های آسیا بیاندازیم، متوجه اقبال بلندی می شویم که مانند شاهینی روی شانه های افشین قطبی نشست! هرچند سرمربی تیم ملی ایران در زمان قرعه کشی چهره ای کاملا آمیخته با استرس و وحشت داشت و نمی توانست تشویش خود را پنهان کند، اما زمانی که نام استرالیا از گوی بیرون آمد و کنار کره جنوبی و بحرین نشست، مرد هزار و یک چهره نیز نفسی به راحتی کشید.
گروه ایران را می توان از زاویه ای خاص دید. تیم اول گروه یعنی عراق که از سید اول بیرون آمد، بی شک مناسب ترین انتخاب در میان هر چهار تیم سد اول بود. عراق در قیاس با عربستان و کره جنوبی بهترین انتخاب است و بخصوص این که بازی با تیمی مانند عراق به مراتب راحت تر از رویارویی با میزبانی خواهد بود که بی تردید در پس تمامی هزینه های چند میلیارد دلاری اش در پی صعود به مرحله بعد می گردد.
امارات تیمی بود که از سید سوم بیرون آمد و کنار ایران نشست. اماراتی ها که البته طی ماه های اخیر زبانی فراختر از حد خود در دهان رشد داده اند و بیهوده گویی های شان در مورد فوتبال ایران روز به روز بیضشتر می شود، نه تنها در قیاس با تیم های مانند چین یا بحرین، بهترین انتخاب ممکن است. اماراتی ها که طی سال های اخیر در تمامی رده های باشگاهی و ملی کیسه گل فوتبال ایران بودند، می توانند بهترین سکوی پرش برای تیم ملی در جام ملت های آسیا باشند.
به این ترتیب می توان درک کرد که ضعیف ترین تیم های دو سید یک و سه در گروه ایران قرار گرفته اند و البته در کنار این ها، بهترین و قوی ترین تیم سید چهرام یعنی کره شمالی را هم می توان دید. تیمی که جواد نکونام در قامت کاپیتان تیم ملی کشورمان بهترین توصیف را در مورد آنها دارد: «من هیچ وقت نگفتم از کره شمالی می ترسم، بلکه از فوتبال آنها بدم می آید. بیش از حد می جنگند و خستگی ناپذیر هستند. آنها بازیکنی در حد بالاتر و پایین تر ندارند و وقتی مقابل آنها بازی می کنی انگار که مقابل 11 آدم آهنی با برنامه های مشخص قرار گرفته ای!» این شاید کامل ترین توصیف در مورد کره شمالی است.
***
گروه چهارم جام ملت های آسیا را می توان گروهی خاص نامید. گروهی که هیچ یک از مدعیان جدی قهرمانی جام ملت ها را نمی توان در آن یافت و البته حذف هر یک از آنها توجه تمامی آسیا را به خود جلب می کند. ایران قهرمان سه دوره این رقابت ها در صورت حذف زودهنگام از بازی ها، بزرگترین یاس را در آسیایی شکل خواهد داد که حتی در قطر چشم امید به حضور ایرانیان در ورزشگاه خواهد داشت. در سویی دیگر کره شمالی هرچند هرگز مدعی بزرگی در این قدیمی ترین تورنمنت جهان نبوده، اما به عنوان یکی از نمایندگان آسیا در جام جهانی نگاه های اعظمی را به خود جلب می کندذ و البته عراق که دوره قبل با مسایلی کاملا سیاسی و طبق همکاری دو کشور تحت تاثیر امریکا در نیمه نهایی و فینال به پیروزی رسید و جام قهرمانی را بالای سر برد نیز در صورت حذف زودهنگام بخش خبری زیادی را متوجه خود خواهد کرد. شاید فقط امارات است که هیچ نگاهی را برای خود نمی خرد. بعید نیست آنها را هم برای عشرت در جام ملت های قطر ببینیم!
اگر بخواهیم نقشه صعود ایران به عنوان پرافتخارترین تیم حاضر در جام ملت ها را بررسی کنیم، باز هم متوجه یک اتفاق تکراری خواهیم شد. بر اساس قرعه کشی و گروه بندی های چهارگانه، احتمال رویارویی ایران و کره در مرحله نیمه نهایی بسیار زیاد است! اتفاقی که از جام ملت های 96 امارات آغاز شد و بعد به صورت مداوم در دوره های 2000 لبنان، 2004 چین و 2007 مالزی رخ داد. این که آیا پنجمین بازی حذفی پیاپی را خواهیم دید یا نه، سئوالی است که حتی سایت کنفدراسیون فوتبال آسیا هم ساعاتی پس از قرعه کشی آن را روی خروجی خود قرار داد.
با این اوصاف می توان باز هم نگاهی خوش بینانه به قرعه کشی داشت و آن را بهترین نقشه ممکن برای رسیدن به مراحل پایانی دانست. اگر چه افشین قطبی همانند همیشه وعده های خود را در روزهای حساس تغییر می دهد، این بار نیز برخلاف زمانی که می خواست با تیم ملی قرارداد امضا کند جملاتش در مورد قول قهرمانی در آسیا را فراموش کرد و گفت که هیچ قولی برای قهرمانی نخواهد دادنکته جالب این که سرمربی تیم ملی حتی چنین گروه ساده ای را دشوار قلمداد کرده و مدعی شده بازی های دشواری پیش روی خواهد داشت. اگر او به جای استرالیا رقیب بحرین و کره می شد چه جملات وحشت زده ای را تحویل مان می داد؟ همه چیز برای موفقیت فراهم است، جز وجود یک قطبی!
