مهمتر از فیلم ریگی احمد پرهیزی معاون سینمایی حوزه هنری در نشست خبری دیروز خود اعلام کرده که قرار است به زودی فیلمی درباره «عبدالمالک ریگی» ساخته شود. آن طور که او خبر داده، در این فیلم قرار است ماجرای دستگیری این تروریست روایت شود. پیش از این در کشور ما فیلمهای زندگینامهای ساخته شده است اما کمتر دیدهایم که بلافاصله پس از یک اتفاق کسی به فکر تولید فیلمی بر پایه آن رخداد بیفتد، بنابراین اگر تصمیم حوزه هنری عملی شود جای تقدیر دارد چون خبر از نگرش تازه و حتی بیسابقهای میدهد. تازه و بیسابقه البته برای ما، وگرنه در غرب ژانر زندگینامهای (که میتواند عنوان آن «تاریخی» یا «بر پایه داستان واقعی» هم باشد؛ بسته به موضوع و شیوه نزدیک شدن به آن) از جمله گونههایی است که علاقهمندان بسیاری دارد. حتی ما مخاطبانی که خیلی از این شخصیتها را نمیشناسیم یا برای آنها چندان اهمیتی قائل نیستیم چنین فیلمهایی را می بینیم و لذت میبریم و تازه به صرافت آن میافتیم که درباره او بیشتر بدانیم. یک نمونهاش همین «یک ذهن زیبا» است که بر اساس زندگی جان نش برنده نوبل اقتصاد ساخته شد. در این مورد خاص البته بهتر است از نمونههای منفی یاد کنیم که اتفاقاً تعداد آنها (بخصوص در سالهای اخیر) هم بسیار زیاد است، در حقیقت بیشتر فیلمهایی که مثلاً درباره قاتلان زنجیرهای ساخته میشود، مبنای واقعی دارد. فیلم دستگیری عبدالمالک ریگی هم ظاهراً قرار است به همت حوزه هنری و ارشاد ساخته شود، که البته بعید است این دو نهاد بدون همراهی نهادهای امنیتی بتوانند دقیق و درست ماجرا را روایت کنند. آنچه در پشت پرده گذشته اتفاقاً میتواند جذابترین بخش فیلم باشد، چرا که در چنین فیلمهایی آنچه از تخیل مهمتر است، واقعیت است و اطلاعات واقعی. معاون محترم سینمایی حوزه هنری به درستی اشاره کرده که قرار است کارگردانی «مجرب» این فیلم را بسازد: اگر قرار است این فیلم موفق باشد حتماً باید عوامل فنی حرفهای از فیلمنامه نویس گرفته تا فیلمبردار و بازیگر به کار گرفته شوند. در خود غرب هم برای ساخت و بازی در چنین فیلمهایی سر و دست میشکنند، چون یک بخش قضیه را موضوع فیلم حل کرده است: مردم از آن خوششان میآید و دلشان میخواهد درباره آن بدانند. بخصوص اگر شخص هنوز در قید حیات باشد جذابیت کار دوچندان میشود، مثلاً همه دوست دارند بدانند فلان بازیگر چطور حرکات فلان شخص را تقلید میکند، که البته کار پرمشقتی هم هست، نمونهاش ویل اسمیت که با بازی نقش محمد علی کلی در «علی» به بازیگری قابل احترام و جدی تبدیل شد. البته اگر فکر کنیم که چون دستگیری ریگی مهم است، پس حتماً فیلم آن نیز خوب از کار در میآید، به بی راهه رفتهایم. در پایان خوب است تأکید کنیم که جای چنین نگاهی در سینمای ما (و حتی حوزههای دیگر مثل کتاب) به شکل محسوسی خالی است و باید از ترویج این نگرش به گرمی استقبال کرد.
