گندم نمایان جوفروش

گندم نمایان جوفروش هفته گذشته جنبش عدالتخواه دانشجویی از برگزاری جلسه نقد و بررسی فیلم «طلا و مس» به کارگردانی همایون اسعدیان در دانشکده اقتصاد علامه طباطبایی خبر داده بود و بنا بود در این جلسه از همایون اسعدیان قدردانی شود. اما با وجود برگزاری جلسه 4 ساعته‌ای که در تاریخ عنوان شده از سوی این جنبش اعلام شده بود نه همایون اسعدیان در این مراسم حضور یافت تا از او تقدیر شود و نه در مدت 4 ساعت جلسه از نقد و بررسی فیلم خبری بود. همچنین بر خلاف اعلام قبلی این جنبش و از میان استادان و هنرمندان نام برده شده چون وحید جلیلی، مسعود فراستی، دکتر محمد صادق کوشکی و دکترمحمد ابراهیم فیاض، تنها دو نفر نخست در این برنامه حاضر شدند که به صورتی یک طرفه به نقد و بررسی جشنواره! و سه فیلم حاضر در آن پرداختند که نوع نگاهشان به جشنواره هم به گونه‌ای بود که گویا فقط سه فیلم به رنگ ارغوان، تسویه حساب و صد سال به این سال‌ها در جشنواره حضور داشته‌اند.در عین حال حاضران که با عنوان منتقد و تحت عنوان جلسه نقد و بررسی جشنواره فیلم فجر در سالن حضور یافته بودند، با رویکرد و نگاهی صرفاً انتقادی به دو سه فیلم (نه جشنواره) اظهار نظر کردند. با توجه به حسن سوابق وحید جلیلی و سلامت نفس او انتظار می‌رفت که در برابر تندروی‌های منتقد دیگر جلسه، مواضع اصولی‌تری اتخاذ کند که چنین نشد.مسعود فراستی ایران را جزو هشت کشور برتر تولید فیلم در جهان دانست و انتقاد از نحوه داوری جشنواره را در دستور کار خود قرار داد و از نظر او که جشنواره فیلم فجر به این سه فیلم خلاصه می‌شد، داوری‌ها را ناشی از سیاست‌های وزارت ارشاد و در نهایت دولت دانست و از همین رو جایزه‌های اعطا شده را فاقد وجاهت و مبنای ارزشگذاری برای فیلم‌ها دانست.وی همچنین با توهین مستقیم که در شأن یک جلسه نقد نیست، به فیلم‌هایی چون تسویه حساب و صد سال به این سال‌ها سینما را موجود نامردی دانست و این دست فیلم‌ها را خیانکار و توهین آمیز معرفی کرد.اگر چه این نوشته هم قصد توجیه کاستی‌های بعضی فیلم‌های جشنواره را ندارد. فراستی درباره ملک سلیمان هم گفت: دوستان شش میلیارد خرج این فیلم کردند که البته بیخود هم کردند و نتیجه چنین فیلمی بر باد رفتن پول ملی است نه خلق اثری ملی!وی همچنین سینمای ایران را سینمایی مریض دانست که هرگز سینما نخواهد شد و علت این مریضی سینما را هم دولتی بودن آن دانست و گفت:‌جشنواره امسال یکی از بی‌سیاست‌ترین جشنواره‌ها و به لحاظ تفکر هم جشنواره‌ای به بن‌بست رسیده بود که با اصول حرکتی جامعه و شعار الگوی اصلاح مصرف و عدالتخواهی هیچ تناسبی نداشت.در این جلسه که قرار بود جلسه نقد و بررسی فیلم «طلا و مس» باشد، سپس به نقد جشنواره فیلم تبدیل شده بود و هیچ کس هم علت آن را ندانست. وحید جلیلی هم فیلم «به رنگ ارغوان» را لطیفه دانست و آن را حاصل نگاهی توهمی دانست که با یک اتفاق همه چیز مشخص می‌شود. او همچنین از حاتمی‌کیا خواست تا مشخص کند که کارگران مردم است یا بازیگر طبقه نو کیسه!جلیلی با انتقاد فراوان از صفار هرندی این جشنواره و فیلم‌های حاضر در آن را که تولید مدیریت صفار هرندی می‌دانست، حاصل ضعف مدیریت و ناتوانی وزیر سابق ارشاد دانست و گفت: به دلیل مدیریت او سینمای ایران به شدت ضعیف شده و به بیراهه رفته است و خسارات جبران‌ناپذیری در اثر ضعف‌های او به سینما وارد شد که از نگاه او خیانت به فرهنگ مملکت است و نباید به راحتی از کنار آن گذشت.جلیلی همچنین فیلم «صد سال به این سال‌ها» را فحش ناموسی به انقلاب دانست و گفت:‌این فیلم سفارش لس‌آنجلس است و آنها برای این فیلم‌ها پول می‌دهند و اگر مقدم از آنها پول نگرفته باشد، بچه مخلصی است و البته خود او هم معتقد بود که مقدم از آنها پول نگرفته و به اذعان مجری جلسه نتیجه حاصل شد که سامان مقدم بچه مخلصی است.جلیلی اذعان داشت که در دوره صفار هرندی ضد انقلابی‌ترین فیلم‌ها با سفارش وی در عرصه مدیریت او ساخته شده است.در این جلسه حدود 15-10 دانشجو حضور داشتند که اغلب نقش شنونده داشتند و کمتر کسی فرصت ابراز نظر یافت اما این سؤال همواره وجود داشت که چرا موضوع برنامه اعلام شده با موضوع برنامه اجرا شده مغایر بود.