‌حلول لودگی در پرده فرهنگی

‌حلول لودگی در پرده فرهنگی اسم‌هایی که سینمای ایران را فیلم کرده‌اند ‌خبرگزاری فارس روز گذشته در گزارشی جالب به مسأله سطحی شدن اسامی فیلم‌های سینمایی در دو- سه دهه اخیر پرداخته و در همین رابطه به ارزیابی این مسأله از نگاه کارشناسان پرداخته است. ‌امروز نوعی بازگشت به دهه 40 و 50 در ارکان مختلف سینمای بدنه - و از جمله انتخاب نام و عنوان فیلم‌ها- به وجود آمده است. ‌دوباره ورق برگشته و فیلم‌ها، ‌گاه با نام‌هایی عجیب و سخیف و بنا بر حاکمیت مطلق سلیقه سینمادارها و تهیه‌کننده‌ها وارد بازار می‌شوند. ‌در تاریخچه سینمای ایران پر است از اسامی فیلم‌هایی که ادای آنها، ‌امروزه شبیه گفتن لطیفه و طنز است. ‌این سینما در دهه‌هایی یک تجارت نان و آب دار به حساب می‌آمد. ‌روزگاری همین اسم‌ها بودند که سر در فرهنگ و سینمای ما را تشکیل می‌دادند:، نمک‌نشناس، ‌غربتی‌ها، ‌جوجه‌فکلی، ‌میرم بابا بخرم و ... . ‌این اسامی شناسنامه فیلم‌هایی هستند که هنوز ساخته نشده‌اند و ما چیزی از داستان آنها نمی‌دانیم: ‌ازدواج در وقت اضافه، ‌، ‌بخشکی شانس، ‌در شب عروسی، ‌بعدازظهر سگی سگی، ‌حقه باز دم دراز، ‌ساعت عاشقی، ‌پسر از من، ‌دختر از تو، ‌ساندویج سرد، ‌پیتزا مخلوط، ‌بستنی یخی، ‌بازی لطیف، ‌ساقیات باحالات، ‌عروس و ملوس، ‌و ... . ‌اینها اسامی سینمای فعلی سینمای ایران هستند. ‌سینمایی که 31 سال از انقلابش می‌گذرد و احتمالاً داعیه‌دار فرهنگ هم هست!سجادپور در مورد شباهت اسامی فیلم‌های امروزی به فیلم‌های دهه 40 و 50 گفت: ‌از نامگذاری‌هایی که این نوع تداعی‌ها را داشته باشند، ‌جلوگیری می‌کنیم و فکر نمی‌کنم تاکنون چنین فیلم‌هایی، ‌به طور مستقیم مجوز گرفته باشند. ‌اگر اسم فیلم از بین مواد غذایی انتخاب شود اشکالی ندارد اما اسامی مثل مادرشوهر یا عروس جان من کجاست؟ اینها اشکال دارد. ‌علیرضا سرتیپی می‌گوید: ‌اسم یک مشخصه است که تأثیر زیادی روی فروش فیلم دارد، ‌اسامی مثل دختر ایرونی یا پسرتهرونی خیلی در فروش مؤثر هستند. مخاطب نشان داده که با اسامی مثل «اقلیما» ارتباط برقرار نمی‌کند و این دست اسم‌ها روی آنها تأثیر منفی دارد. ‌مهدی کریمی در این باره می‌گوید: ‌نمی‌شود با اسم فیلم به تحلیل منصفانه‌ای درباره یک فیلم رسید. ‌باید سلیقه حاکم و نگاه آن را شفاف کنید و بگویید چرا به این صورت است؟ ما متأسفانه همیشه به دنبال معلول‌ها هستیم تا علت‌ها، ‌برای همین هم، ‌باید ساخت!خشایار الوند می‌گوید: ‌من بیشتر ایرادم به فیلم‌هایی است که آدرس اشتباه می‌دهند و روی یک فیلم سطحی اسم ‌سنگین و وزینی می‌گذارند و می‌خواهند نشان دهند که فیلم از کیفیت هنری برخوردار است، ولی وقتی فیلم را می‌بینی متوجه می‌شوی که اصلاً اینطور نیست. ‌سال‌های پیش فیلمی قرار بود با عنوان «عروسی احمدآقا» پروانه بگیرد، ولی تبدیل شد به «ویرانگر»، ‌یعنی شما بین این دو اسم هیچ سنخیتی نمی‌بینید. ‌یک زمانی بازی با کلمه عشق مد بود، ‌حالا بازی با کلمه خاک.