از مهمترین پرسشها درباره رخدادهای مرتبط با جنگهای اخیر امریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران آن است که چرا در هر دو جنگ، با وجود حملات ناگهانی و پرشدت دشمن و حتی ترور رهبری و فرماندهان نیروهای مسلح، دشمن قادر به تحقق اهداف خود در قبال ایران نشد. پاسخ اجمالی آن است که از مهمترین دلایل ماندگاری و حفظ پایداری و بقای نظام در برابر موج سهمگین حملات دشمن، به تجربه بحرانهای حاد و وقایع مشابه ازجمله هشت سال دفاع مقدس برمیگردد. بر این اساس، باید گفت که نظام در برابر حملات دشمن در دو جنگ ۱۲ روزه و رمضان، توانست ماندگاری خود را حفظ کند، زیرا پیش از این، وقایع مشابهی همچون هشت سال دفاع مقدس را تجربه کرده بود و متکی بر تجربیات آن دوران و وقایع مشابه بود که تابآوری بینظیری را از خود به نمایش گذاشت. به بیان دقیقتر، میتوان گفت که تجربه هشت سال دفاع مقدس در چند حوزه اساسی زیربنای استحکام دفاع چندجانبه ایران در برابر دشمن امریکایی – صهیونیستی بوده است:
۱. در برهه قبل از حمله دشمن، مبتنی بر تجربه دفاع مقدس، دستیابی به اقتدار دفاعی راهبردی، نقطهزن، تکنولوژیپایه و نامتقارن در دستورکار قرار گرفت که متکی به آن، ضریب تابآوری ایران بهطرز شگفتی ارتقا پیدا کرد.
۲. در هنگام حمله دشمن، همانند هشت سال دفاع مقدس، انسجام ملی کمنظیری در داخل کشور در برابر دشمن شکل گرفت که با اتکا به آن، هم ضدانقلاب داخلی نتوانست قدم از قدم بردارد و هم این انسجام به مثابه مهمترین عامل، در حساسترین لحظات بعد از شهادت امام شهید (ره) ضامن حفظ ارکان ساختار نظام و کشور شد و در عین حال، به نیروهای مسلح و دولت قوت قلب بخشید تا راسخانهتر در برابر دشمن ایستادگی کنند.
۳. در برهه پس از جنگ نیز بهویژه در تلاش برای بازسازی خسارتهای ناشی از جنگ، باز متکی به تجربیات دوره هشت ساله دفاع مقدس، ایران توانست بازسازی در حوزههای اقتصادی، زیربنایی و دفاعی را با دقت و سرعت مطلوبی در پیش بگیرد، بهگونهای که اخیراً شگفتی دشمن صهیونیستی را نیز در پی داشت.
۴. باز متکی به تجربیات دفاع مقدس هشت ساله، در حالی که دشمن پس از آتشبس و انعقاد تفاهمنامه اسلامآباد، جنگ را بر حوزه تابآوری متمرکز کرد، اقدامات ترکیبی متناسبی برای شکست دشمن در این حوزه در پیش گرفته شد.
نکته مهم در این میان آن است که همانند دفاع مقدس هشت ساله که تعیین نتیجه مطلوب برای ایران در سایه تداوم مقاومت فعال، تنبیه متجاوز و پشیمانسازی او رقم خورد، در برهه کنونی نیز باید این مهم مورد توجه قرار گیرد. ضمن اینکه باید توجه داشت که همانند دفاع مقدس هشت ساله که پیروزی در برابر دشمن بعثی ارمغانآور قدرت بازدارندگی، تثبیت و تسهیل صدور انقلاب اسلامی و... شد، با پیروزی در این مقطع نیز بابهای جدیدی همچون نقشآفرینی تعیینکننده در ترتیبات نظم نوین بینالمللی پیشروی ایران گشوده خواهد شد.
بهعنوان نکته پایانی باید گفت که اگرچه تجربیات دفاع مقدس هشت ساله یک گنجینه عظیم معرفتی است که در هر دو جنگ ۱۲ روزه و رمضان نصبالعین بوده است، باید اعتراف کرد که سطح و کیفیت کنشگری ایران در برهه کنونی قابلمقایسه با آن دوران نیست. به عبارتی، ایران در مقایسه با هشت سال دفاع مقدس، اکنون در موقعیتی قرار گرفته که ابرقدرت نظامی جهان را زمینگیر کرده و راهبرد جنگ نامتقارن خود را از حالت دفاعی به تهاجمی و عملیات پیشدستانه تغییر داده است. بنابراین، اگرچه از تجربیات دفاع مقدس هشت ساله بهخوبی بهره گرفته شده، اما ایران امروز در سطحی در حال کنشگری است که قبل از آن هرگز اینگونه نبوده است.
