درست یک ماه بعد از نایبقهرمانی تیم کشتی آزاد جوانان ایران در مسابقات قهرمانی آسیا و واکنش بسیار تند و غافلگیرکننده فدراسیون کشتی در مورد کسب این مقام، حالا همه منتظر هستند ببینند واکنش فدراسیون در مورد عنوان سومی تیم ملی کشتی فرنگی نوجوانان در مسابقات قهرمانی جهان بعد از چهار سال تکیه زدن بر سکوی قهرمانی چیست.
اما چرا باید منتظر برخورد فدراسیون کشتی با مسببان از دست رفتن عنوان قهرمانی جهان باشیم؟ برای رسیدن به پاسخ این پرسش لازم است یک ماه به عقب برگردیم و به دلایل فدراسیون برای توبیخ کادر فنی و ملیپوشان تیم جوانان آزاد توجه کنیم. در بیانیه فدراسیون آمده بود: «بررسیهای فنی فدراسیون کشتی نشان میدهد عواملی همچون تغییرات مکرر مربی بدنساز، عملکرد ضعیف و ترسو کشتی گرفتن برخی کشتیگیران و همچنین بهکارگیری تعدادی از مربیانی که در حد و اندازه تیم ملی ظاهر نشدند، از مهمترین عوامل از دست رفتن عنوان قهرمانی آسیا بوده است. فدراسیون کشتی پیش از اعزام تیم، بارها این موارد را به کادر فنی تذکر داده بود. با وجود این، فدراسیون مسئولیت این نتیجه را نیز متوجه خود میداند و معتقد است وظیفه فدراسیون کشتی، کسب بهترین نتایج در تمامی رویدادهای بینالمللی است.»
هرچند رقابتهای قهرمانی آسیا با مسابقات قهرمانی جهان قابل مقایسه نیست و نگاه فدراسیون کشتی هم به مسابقات قهرمانی آسیا به مثابه تدارک جدی برای حضور در مسابقات قهرمانی جهان است، اما شباهت اتفاقاتی که برای تیم کشتی فرنگی نوجوانان رخ داده و حاشیههایی که به وجود آمده و نهایتاً به از دست رفتن عنوان قهرمانی جهان بعد از چهار سال انجامیده، باعث شد، همه منتظر برخورد فدراسیون کشتی باشیم.
برابر اخباری که از این تیم رسیده و رسانهها نیز آن را پوشش دادند، سرمربی تیم ملی در مقاطعی حضور مستمری در تمرینات نداشته و برخی تصمیمات مربوط به انتخاب اعضای کادر فنی نیز با انتقادهایی روبهرو بوده است. اگرچه این موارد به طور رسمی تأیید نشده، اما همزمانی چنین حواشی با افت محسوس نتایج، پرسشهایی را درباره روند آمادهسازی تیم ایجاد کرده است. غیبت آرمین اسماعیلی در دیدار نیمهنهایی و حذف او از مسابقات هم یکی از حواشی عجیبوغریب این مسابقات بود که هیچ توضیحی در مورد آن داده نشد.
البته محسن سوریان، سرمربی تیم، تغییر زمان مسابقات و فاصله محل اقامت تا سالن مسابقات را دلیل این اتفاقات و در نهایت از دست رفتن عنوان قهرمانی عنوان میکند، اما منتقدان در پاسخ به این ادعا میگویند: «از آنجا که برنامه برگزاری مسابقات از قبل مشخص شده بود، این توضیح نتوانست قانعکننده باشد و مانع از انتقادها نسبت به نحوه عملکرد تیم نشود. در بسیاری از اوزان، کشتیگیران ایران از نظر آمادگی بدنی و اجرای فنون، فاصله محسوسی با رقبای خود داشتند؛ موضوعی که باعث شد روند همیشگی تیم ملی در کسب امتیازات بالا تکرار نشود.»
حالا باید منتظر واکنش فدراسیون کشتی به نتیجه کسب شده و حواشی پیرامون تیم بود. نکته قابلتأمل در مورد مسابقات قهرمانی جهان این است که با رفع محرومیت از کشتیگیران روسیه و حضور قدرتمندانه آنها در مسابقات ردههای مختلف سنی، کار برای کشتیگیران ایران سختتر از قبل شده و دیگر جایی برای اشتباه یا حاشیههای اینچنینی باقی نمیماند. منتقدان و دلسوزان کشتی درست میگویند: «سقوط از قهرمانی جهان به جایگاه سوم، بیش از آنکه یک ناکامی مقطعی باشد، هشداری جدی برای کشتی فرنگی ایران است. در شرایطی که رقبای آسیایی و اروپایی با سرعت در حال پیشرفت هستند، باید مشکلات مدیریتی و فنی هرچه زودتر برطرف شود؛ در غیر این صورت حفظ جایگاه ایران در ردههای پایه و بزرگسالان در کشتی فرنگی آسان نخواهد بود.»
