جوان آنلاین: خبر کوتاه بود، اما صدای آن تاریخ را به لرزه آوردهاست. نهم اسفند ۱۴۰۴ برابر با دهمین روز ماه رمضان، آسمان تهران شعلهور شد. آنچه فرماندهی نظامی تروریستهای امریکا و اسرائیل عملیات جراحی مینامیدند، در عمق خود حامل یک محاسبه غلط استراتژیک بود که پیش بینی میشود تاریخ از آن به عنوان مادر همه بومرنگها یاد خواهد کرد. ساعاتی پس از فروکش کردن آتش حملات، رسماً اعلام شد که آیتالله سیدعلی خامنهای، رهبر معظم انقلاب اسلامی ایران به شهادت رسیده است.
شاید طراحان عملیات نظامی علیه ایران تصور میکردند با حذف فیزیکی یک رهبر، سد روانی یک ملت فرو میریزد و ساختار سیاسی ایران در خلأ قدرت فرو خواهد پاشید، اما آنچه اتفاق افتاد، وارونهسازی کامل این معادله بود. در همان ساعات اولیه، اعلام رسمی خبر شهادت رهبر انقلاب توسط رسانه ملی و پیش از آنکه رسانههای بینالمللی بتوانند روایت پیروزی قاطع را تثبیت کنند، شبکههای اجتماعی لبریز از تصاویری شد که تحلیلگران ارشد غربی را شوکه کرد. مردم عزادار به خیابانها آماده بودند و حتی جوانانی که تا دیروز با هشتگهای اعتراضی علیه وضعیت اقتصادی پست میگذاشتند و از ناکارآمدی سیستم مینالیدند، عکس پروفایل خود را سیاه کردند.
اینجاست که تیغ تیز تحلیل جامعهشناختی، پوست نازک سیاستورزی روزمره را میشکافد. در ادامه به واکاوی این لحظه نادر تاریخی میپردازیم؛ لحظهای که شلیک موشکهای دشمنان نه یک موجودیت سیاسی، بلکه یک اسطوره خلق کرد و جالبتر از آن، صفهایی را شکل داد که در آن چهرههای منتقد دیروز به سوگواران و میدانداران امروز بدل شدند.
برای درک عمق این اسطورهسازی، باید از لایههای خشک سیاست عبور کرد و وارد ساحت الهیات تشیع شد. تشیع جعفری، برخلاف بسیاری از مذاهب و ایدئولوژیها، نه فقط بر لحظات فتح، بلکه بر لحظات شهادت نیز بنا شده و هر دو آنها را پیروزی میداند. در ناخودآگاه جمعی ایرانی، نحوه مرگ خود میتواند تعیینکننده نهایی سرنوشت افراد باشد. شهادت آیتالله خامنهای در دهمین روز ماه مبارک رمضان رخ داد؛ ماهی که در آن، فرق شکافته امام علیبنابیطالب (ع) در محراب مسجد کوفه، کهنالگوی شهادت در اوج بندگی و عدالت را برای همیشه در حافظه تمدنی شیعه تثبیت کردهاست.
او که خود از خاندان پیامبر و امیرالمؤمنین بود، حالا درست در آستانه شبهای قدر امت اسلامی، به سرنوشتی دست پیدا کرد که قرنهاست موتور محرکه شیعه است و آن رسیدن به فوز همسویی با حماسه عاشورا است. شهادت امام جامعه در کنار خانواده خود بلاتشبیه تکرار یک حماسه در کالبد زمان معاصر بود و ناگهان تمام قطعات پازل هویتی یک ملت را در کنار هم قرار میدهد.
آیتالله خامنهای دیگر فقط آن سیاستمداری نیست که ۳۷ سال زعامت ایران اسلامی را برعهده داشت. تمام آن خاطرات، تحتتأثیر این واقعیت قرار میگیرند که ایشان اکنون امام شهید ایران است. او مظلومی است که در حال عبادت و خدمت به ملتش، مورد خیانت و حمله شقیترین افراد زمانه قرار گرفت و به همین دلیل است که مراسم تشییع باشکوه ایشان که از تهران آغاز میشود و تا مشهد ادامه پیدا خواهد کرد، نه یک بدرقه مردمی ساده، بلکه یک اعلام بیعت عملی با مکتب امام حسین (ع) و اعلام آمادگی میلیونی برای خونخواهی از ایشان است. میلیونها سوگوار سیاهپوش، ناخودآگاه در حال بازآفرینی مناسک خونخواهان امامحسین (ع) هستند؛ دستههای عزاداری و نوحههایی که نام امام حسین (ع) و امام علی (ع) با شرایط امروز آمیختهاند، و خیمههایی که این بار نه در صحرای نینوا، که در قلب تهران و در جوار حرم رضوی برپا شده نشان میدهد تشییعکنندگان امام شهید انقلاب او را در مسیر مولای شهید وی در دشت کربلا دانسته و او را شهید مسیر آنان میدانند.
نکته ظریفتری که نباید از آن غافل شد، عنصر غربت در این تراژدی است. امام علی (ع) در میان امتی به شهادت رسید که بسیاری قدرش را ندانستند و حتی در برابرش شمشیر کشیدند و او و امام بعد از وی را تنها گذاشتند. هر چند این اتفاق در مورد ایران هیچ گاه تکرار نشده و نخواهد شد و همواره مردم ایران پشتیبان ولایت فقیه بوده و هستند، اما واقعیت این است که رهبر شهید انقلاب نیز مانند جدش مظلوم زیست و مظلوم رفت و کم نبودند افرادی که در زمان حیات زمینی حضرت آیت الله العظمی سیدعلی خامنهای از هرگونه مخالفتی با نظرات و دستورات ایشان فروگذار نمیکردند، اما اتفاق قابلتوجه، اما این بود که شهادت ایشان به طرز شگفتانگیزی کارکرد ترمیمی برای وجدان مخالفین دیروز داشت. آنها که دیروز شعار براندازی میدادند، امروز حتی میتوانند با گریه بر مظلومیت ایشان، خود را در آغوش ملت بیندازند بدون آنکه احساس شکست یا ریاکاری کنند. شهادت مظلومانه رهبر انقلاب با خانواده آن هم در بیت ساده ایشان نه فقط خط بطلانی بود بر تمامی اراجیفی که ضدانقلاب تلاش داشت درباره نوع زندگی ایشان به خورد ذهن مردم بدهد، بلکه مقاومت مردم مبعوث شده نشان داد که آقای کشور دوست چگونه توانسته طی این سالها ایران را قدرتمند سازد تا در برابر سختترین حملات ابرقدرتهای پوشالی این کره خاکی بدون هیچ تردیدی مقاومت کنند. دشمنان با شهادت رهبر انقلاب نهتنها نتوانستند جمهوری اسلامی ایران را فروپاشی کنند، بلکه حقانیت و درستی مسیری را که آیت الله خامنهای طی این سالها برای ایران طرحریزی کردهبودند، نشان داد و همین مسئله موجبشده شهادت از ایشان اسطورهای جاوید در تاریخ جهان بسازد و به همین دلیل است که دوستان و دشمنان دیروز، امروز در حال آماده کردن خود برای بدرقه حماسی آقای شهید ایران هستند.
