واکاوی پیوند خونهای تازه با حماسه کربلا؛ چرا ملت مبعوثشده امسال خیمهها را در سنگر برپا کرد؟ «این محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است.» این جمله امام خمینی (ره)، خلاصهای از تاریخ ۲۰۰سال اخیر ایران است؛ از قیام تنباکو تا مشروطه، و از ۱۵خرداد ۱۳۴۲ تا ۹ اسفند ۱۴۰۴. امسال، اما خیابانهای ایران گواه چیز دیگری بود. سیاهی بیرقهای محرم با قرمزی خون شهیدانِ جنگ سوم آمیخته بود و نوحههای «هیهات منا الذله» دیگر فقط شرح واقعهای در سال ۶۱ هجری نبود، روایت زنده امروز ملتی بود که حدود ۱۲۰ روز است کف خیابان را ترک نکرده و حالا با پرچم جمهوری اسلامی و پرچمهای حماسه عاشورا، حصار امنیتی دشمن را شکسته است. این محرم، «محرم الفتح» بود؛ فتحی که از دل اشک و حماسه میجوشد.
رهبر شهید انقلاب، حضرت امام خامنهای (سلامالله علیه)، سالها پیش فرموده بودند: «عاشورا یک حادثه نیست، یک فرهنگ است؛ یک جریان مستمری است که برکاتش دائم بر جامعه بشری میبارد.» امسال این «فرهنگ مستمر» تجسم عینی یافت. وقتی دشمن در ۹اسفند، با اتکا به محاسبات مادی و خیال خام فتح سهروزه، آتش جنگ را بر ایران گشود، گمان میکرد با ملتی روبهرو است که میان «بقا» و «عقیده» دچار تردید است؛ غافل از آنکه این ملت، قرنهاست در مکتب حسین (ع) آموخته که «مرگ با عزت» را بر «زندگی با ذلت» ترجیح دهد. این همان درسی است که امام خمینی (ره) از آن به عنوان «رمز پیروزی» یاد کردند؛ رمزی که از ۱۵ خرداد ۴۲ تا تسخیر لانه جاسوسی، و از دفاع مقدس تا امروز، کارگشا بوده است.
اما وجه تمایز این محرم با تمام محرمهای پس از انقلاب در چیست؟ پاسخ را باید در «میدانداری مردم» جستوجو کرد. امام راحل فرمودند: «ملت ما با الهام از عاشورا قیام کرد.» امسال این الهام از سطح «شعار» به سطح «راهبرد میدانی» ارتقا یافت. خیمههای عزاداری به پایگاههای مقاومت مردمی تبدیل شدند. دستههای سینهزنی، سازمان رزم ملت برای مقابله با جنگ روانی دشمن شدند. این پدیده، همان چیزی است که رهبر شهیدمان از آن به «عقلانیت عاشورایی» یاد میکردند؛ ترکیب عاطفه و حماسه با تدبیر و بصیرت. حضور مستمر ۱۲۰ روزه در خیابانها نشان داد که «انتظار» در فرهنگ شیعی هرگز به معنای انفعال نیست. چنانکه امام حسین (ع) نیامد تا صرفاً شهید شود، آمد تا حجت را تمام کند، جبهه حق را از باطل جدا سازد و با خون خود پایههای کاخ ستم را بلرزاند. ملت ایران نیز امروز با حضور خود همین منطق را بازتولید میکند.
در این میان، نباید از نقشه خطرناک دشمن برای دوقطبیسازی غافل ماند. نفوذیهای داخلی و رسانههای معاند میکوشند با تقلیل این حماسه ملی- الهی به یک «جنبش سیاسی»، آن را از ریشههای اعتقادیاش جدا کنند و میان مردم و آرمانهایشان شکاف بیندازند. آنها میدانند که رمز شکستناپذیری ایران نه در موشکها و پهپادها، که در همین «پیوند عاطفی و عقیدتی» ملت با عاشوراست. امام خامنهای (سلاماللهعلیه) بارها هشدار داده بودند: «هرگاه نام و یاد حسین بن علی (ع) در جامعه ما زنده بوده، کشور بیمه شده است.» امسال این بیمهنامه با خون هزاران شهید جنگ تحمیلی سوم تمدید شد. وظیفه ماست که نگذاریم غبار فتنههای سیاسی این حقیقت تابناک را بپوشاند. محرم امسال، نقطه اتصال آسمان و زمین بود؛ جایی که اشکهای ماتم، بیآنکه خشک شود، به فریاد استقامت تبدیل گشت.
ظهر عاشورای امسال آخرین تیرهای دشمن نیز در برابر ایمان ملت مبعوثشده به زانو درآمد. محرم الفتح به ما آموخت که انقلاب اسلامی، فراتر از یک نظام، یک «حقیقت تمدنی» است که ریشه در اعماق تاریخ و خون شهیدان دارد. عزاداری ملت مبعوثشده در خیابانها نشان داد که هر خیمه سیاهی که در این کشور برپا میشود، در حقیقت سنگری است در برابر استکبار جهانی. ثار و انتقام ما از قاتلان امام شهیدمان و کودککشان اپستینی عالم، یک حرکت مستمر تمدنی است که از کربلا آغاز شده و امروز در خیابانهای ایران، طلایهدار نظم نوین جهانی است و در این مسیر یالثاراتالحسین، رمز عبور ما از فتنههای آخرالزمانی است.
