جوان آنلاین: یک تحلیل آماری نشان داد که بیش از ۴۲ درصد از حوادث «حمله به زنجیرههای تأمین غذا» در جهان، طی هشت سال گذشته در نوار غزه روی داده است و در این باریکه، مثل برخی از نقاط دیگر، گرسنگی به ابزار جنگی تبدیل شده است.
وزارت بهداشت غزه در ماه ژوئیه اعلام کرد که از آغاز نسلکشی رژیم صهیونیستی علیه غزه، بیش از ۹۰۰فلسطینی از جمله ۷۱ کودک بر اثر گرسنگی و سوءتغذیه جان باختهاند و حدود ۶ هزار نفر از افرادی که برای یافتن غذا تلاش میکردند، زخمی شدهاند. بر اساس دادههای مؤسسه آماری «سکیوریتی اینسایت»، از سال ۲۰۱۸ تاکنون بیش از ۲۰ هزار حادثه در خصوص «خشونت مرتبط با غذا» در جهان ثبت شده که بیانگر افزایش استفاده از گرسنگی بهعنوان سلاح جنگی است. این تحلیل دوره پس از صدور قطعنامه ۲۴۱۷ شورای امنیت سازمان ملل در سال ۲۰۱۸ را بررسی کرده است؛ قطعنامهای که گرسنهسازی عمدی غیرنظامیان را محکوم میکند. پژوهشگران این مؤسسه همچنین ۱۹۰۹ حمله نظامی به زمینهای کشاورزی و ۵۶۳ حمله به زیرساختهای حیاتی آب مورد نیاز محصولات کشاورزی را ثبت کردهاند؛ حملاتی که امنیت غذایی را در بیش از ۴۲ کشور و منطقه تحت تأثیر قرار داده است. طبق این گزارش، گرسنگی بهطور فزایندهای بهعنوان ابزار جنگی بهکار گرفته میشود و تأمین غذا در غزه، سودان، لبنان، یمن، هائیتی و چند کشور دیگر بهصورت مکرر هدف قرار گرفته است. این پژوهش که همزمان با سالگرد قطعنامه شورای امنیت منتشر میشود، از افزایش قابل توجه حملات به بازارها، زمینهای کشاورزی و نظامهای توزیع غذا خبر داده است.
حازم قاسم، سخنگوی جنبش مقاومت اسلامی حماس، با اشاره به تداوم حملات وحشیانه رژیم صهیونیستی به غزه اعلام کرد: «درد و اندوهی که در نتیجه جنایات رژیم صهیونیستی از غزه جدا نمیشود، هر روز ابعاد فاجعهای را که مردم این منطقه با آن روبهرو هستند آشکارتر میکند.» وی گفت: «ادامه کشتار، بمباران و ویرانی در غزه، در کنار حجم سنگین رنج مردم، میزان پایداری و ایستادگی آنان در برابر این رنج را نیز نشان میدهد.» این مقام حماس تأکید کرد: «صبر مردم غزه به اندازه بزرگی این مصیبت است و همانگونه که تاریخ از عزت و مقاومت آنان خواهد نوشت، صفحاتی از ننگ نیز برای همه کسانی ثبت خواهد کرد که آنان را تنها گذاشتند؛ کسانی که زنان داغدار و کودکان یتیم را دیدند، اما سکوت و سرگرم شدن به امور خود را برگزیدند، گویی غزه نقطهای از سیارهای دیگر است.» سخنگوی حماس افزود: «سکوت در برابر این فاجعه موضعی بیطرفانه نیست؛ کوتاهی در انجام هر اقدام ممکن برای توقف کشتار و حمایت از غیرنظامیان، پیامد اخلاقی و سیاسی ماندگاری خواهد داشت که در حافظه و تاریخ باقی میماند. سکوت در چنین شرایطی، مشارکت در جنایت است.»
