نام و یاد دانشآموزان شهید مدرسه شجره طیبه میناب قرار است تا سالها در هر فرصتی در جای جای جهان شنیده و دیده شود جوان آنلاین: نام و یاد دانشآموزان شهید مدرسه شجره طیبه میناب قرار است تا سالها در هر فرصتی در جای جای جهان شنیده و دیده شود تا دنیا بفهمد امریکا و رژیم صهیونیستی جنایتکار چگونه وحشیانه کودکان مظلوم و بیدفاع ایران را به خاک و خون کشیدند. هرچند که از ساکنان کودککش و کودکخوار جزیره اپستین چیزی جز این برنمیآید.
حالا، اما ورزشکاران ایرانزمین در هر کجای جهان که پرچم پرافتخار ایران اسلامی را به اهتزاز درمیآورند، در کنار آن نماد مظلومیت بچههای میناب را هم بلند میکنند. تیم ملی فوتبال با نماد و شعار «میناب ۱۶۸» راهی اردوی ترکیه و در نهایت جام جهانی شد.
اما کار بزرگ را ابوالفضل پیشهور، بوکسور نوجوان کشورمان در رقابتهای قهرمانی آسیا در قزاقستان انجام داد، جایی که وقتی در فینال وزن ۳۵کیلوگرم این رقابتها بوکسور کشور میزبان را شکست داد و به مدال طلا دست پیدا کرد، در اقدامی تحسینبرانگیز و معنادار، به یاد شهدای دانشآموز میناب با کیف مدرسه بالای رینگ رفت؛ حرکتی که صحنهای ماندگار از پیوند غیرت ورزشی، روحیه حماسی و ادای احترام به مقام والای این شهدا را به تصویر کشید.
البته این پایان کار نیست و خبرهای رسیده حاکی از آن است که کمیته ملی المپیک جمهوری اسلامی ایران تصمیم گرفته کاروان اعزامی ایران به المپیک نوجوانان ۲۰۲۶ داکار را به نام «ماکان نصیری» مزین کند؛ دانشآموز مفقودالاثر مدرسه شجره طیبه که در حمله امریکا و رژیم اشغالگر قدس به شهادت رسید و نامش حالا بر پیشانی کاروان نوجوانان ایران خواهد درخشید.
در بیانیه کمیته ملی المپیک آمده است: «المپیک ۲۰۲۶ داکار آوردگاه نوجوانان زیر ۱۷ سال جهان است که فرزندان ایران در سنی نزدیک به همان رؤیاهای ناتمام ماکان با پرچم ایران به میدان خواهند رفت. همین همآوایی تلخ و باشکوه «ماکان» و «داکار»، حالا معنایی فراتر از یک شباهت لفظی پیدا کرده است؛ مسیری از اندوه تا افتخار، از خاطره یک نوجوان مظلوم تا گامهای استوار نوجوانان ورزشکار ایران در بزرگترین رویداد ورزشی جهان. کمیته ملی المپیک با این نامگذاری، تلاش کرده پیام روشنی را به جهان مخابره کند، آن هم اینکه نوجوانان ایرانی، در کنار آرزوهای ورزشی خود، یاد همنسلان مظلومی را نیز با خود حمل میکنند که قربانی خشونت و جنایت شدند. اعضای کاروان ایران در داکار، تنها نمایندگان ورزش کشور نیستند، بلکه آنها روایتگر نسلی خواهند بود که حتی در اوج درد و داغ، ایستادن و ادامه دادن را انتخاب کرده است. «از ماکان تا داکار»، اینبار فقط یک تیتر نیست؛ روایت نوجوانیاست که ناتمام ماند، اما نامش همراه نوجوانان ایران تا بزرگترین آوردگاه ورزشی جهانی، یعنی المپیک ادامه پیدا کرد.»