جوان آنلاین: رئیسجمهور امریکا همچنان سعی دارد پرونده «عملیات ناکام آزادی» را دوباره به جریان بیندازد، در شرایطی که هزینههای تهاجم ایالات متحده به ایران تا همین حالا هم سر به فلک زده است. برآوردها نشان میدهد عملیات یادشده که امکان موفقیت آن نزدیک به صفر است، در صورت اجرایی شدن، روزانه میلیونها دلار خرج روی دست امریکا خواهد گذاشت، تا جایی که سرپرست دفاعی بلومبرگ اکونومیکس تخمین میزند که علاوه بر خطر عبور موشک ایرانی و برخورد آن با یک کشتی، هزینه صدها مأموریت از این دست در داخل و خارج از خلیج فارس، خیلی زود هزینهای چنددهمیلیارد دلاری را به واشینگتن تحمیل خواهد کرد.
دونالد ترامپ بامداد سهشنبه مدعی شد که واشینگتن ممکن است بهزودی عملیات نظامی در تنگه هرمز را از سر بگیرد. او در گفتوگو با شبکه «سیبیاس»، ضمن تهدید به انجام اقدامات بسیار شدیدتر علیه ایران، گفت که کنترل مؤثر بر تنگه هرمز، سلاحی در زرادخانه تهران است. وی مدعی شد: «ما میتوانستیم آن (تنگه هرمز) را باز نگه داریم، اما من این کار را نکردم، چون برخی از کشورها درخواست کردند. ما میتوانستیم آن را تحت عملیات آزادی باز نگه داریم، اما میتوانیم به راحتی به آن برگردیم.»
فهرستی از هزینههای سنگین
این اظهارات در شرایطی مطرح میشود که بر اساس گزارش بلومبرگ، هر بار که نیروی دریایی امریکا اقدام به اعزام یک گروه ضربت برای عبور از تنگه هرمز میکند، هزینه آن به راحتی از ۱۰ میلیون دلار فراتر میرود و در صورت وقوع درگیری، این رقم میتواند جهش چندبرابری داشته باشد. این هزینهها به صورت میانگین روزانه و در چند بخش کلیدی محاسبه میشود. علاوه بر موارد فوق، هزینههای پنهان دیگری همچون حقوق و مزایای ۱۵ هزار نظامی حاضر در این عملیاتها و استهلاک تجهیزات و نیز یک جنگ فرسایشی نیز به این ارقام افزوده میشود که میلیونها دلار دیگر به کل هزینه اضافه میکند. فقط در یک نمونه و به گفته فرماندهی مرکزی ایالات متحده، روز پنجشنبه سه ناوشکن امریکایی از تنگه عبور کردند و مورد حمله قرار گرفتند. هزینه عملیاتی این ناوشکنها حدود ۶۰۰ هزار دلار در روز است. همچنین، هزینه هواپیماها برای هر ساعت پرواز هزاران دلار است و اگرچه پنتاگون هزینههای خود را منتشر نمیکند، اسناد بودجه نشان میدهد که چه هزینهای دریافت میکند؛ از حدود ۴هزار و ۵۰۰ دلار در ساعت برای یک هواپیمای ترابری C- ۱۳۰J گرفته تا حدود ۸۵ هزار دلار در ساعت برای یک بمبافکن B- ۱B. یک پرواز ترکیبی هشتساعته از ۱۰۰ جنگنده، هواپیمای نظارتی، بمبافکن و هلیکوپتر حدود ۱۰ میلیون دلار هزینه خواهد داشت. با وجود چنین هزینههایی، بکا واسر، سرپرست دفاعی بلومبرگ اکونومیکس، هشدار میدهد: «در کنار خطر عبور موشک ایرانی و برخورد آن با یک کشتی، هزینه صدها مأموریت از این دست در داخل و خارج از خلیج فارس به سرعت به میلیاردها دلار میرسد.»، اما سالیسبوری از مؤسسه تحقیقات سیاست خارجی و مرکز مطالعات استراتژیک نیروی دریایی سلطنتی نیز معتقد است: «هرچه نیروی دریایی ایالات متحده بیشتر عبور کند، احتمال برخورد در صورت ادامه شلیک ایران به آنها بیشتر میشود.»
او خاطرنشان کرد: «تا زمانی که ایران بتواند خطر عبور و مرور را، چه از طریق آتشسوزی و چه از طریق مینگذاری، حفظ کند، تنگه به حالت «باز» قبل از جنگ برنمیگردد.»
هزینه ۲۵ میلیون دلاری اسکورت
بلومبرگ تصریح دارد تا زمانی که تنگه هرمز همچنان ناآرام باشد، نیروی دریایی ایالات متحده هر بار که ناوشکنی را از طریق این آبراه اعزام میکند، با میلیونها دلار هزینه اضافی مواجه میشود و بعید است که چنین گذرگاهی به خودی خود بازگشایی شود. سفرهای نیروی دریایی همچنان پرمخاطره است و کشتیها با جتهای جنگنده و بالگردهای بالای سر، همراه با اقدامات نظارتی اضافی، همراهی میشوند. اگر کشتیها نیاز به دفاع از خود در برابر حمله ایران داشته باشند (همانطور که سه کشتی جنگی در طول یک عبور در روز پنجشنبه انجام دادند)، هزینه میتواند حتی بیشتر باشد، که شامل موشکهایی میشود که هر کدام تا ۶ میلیون دلار قیمت دارند. اگرچه بسیاری از هزینههای عملیاتی از قبل در بودجه دفاعی امسال پوشش داده شده است، اما مجموع هزینههای اسکورت مکرر کشتیهای تجاری به داخل و خارج از خلیج فارس، میلیاردها دلار به هزینه درگیری اضافه میکند که پنتاگون میگوید تاکنون ۲۵ میلیارد دلار هزینه داشته است؛ رقمی که دیگران ادعا میکنند بسیار کم است.
امریکا باید هزینه بدهد
فرماندهی مرکزی در بیانیهای اعلام کرد که ناوهای جنگی یواساس تراکستون، یواساس رافائل پرالتا و یواساس میسون روز پنجشنبه بدون آسیب دیدن هیچیک از داراییهای امریکایی به خلیج عمان رسیدند. هیچ یک از کشتیهای درگیر در عبور و مرور روز دوشنبه مورد اصابت قرار نگرفتند. کیتلین تالماج از مؤسسه فناوری ماساچوست تأکید دارد که عبور مکرر کشتیهای جنگی به خودی خود این وضعیت را تغییر نخواهد داد. کنترل مناطقی که ایران میتواند از آنجا به کشتیهای عبوری حمله کند یا مذاکره برای حل و فصل مناقشه، تنها راه واقعی برای بازگرداندن ترافیک است. هر دو هزینه دارند، چه از نظر نظامی و چه از نظر امتیاز. تالماج گفت: «گزینههای خوبی برای بازگشایی تنگه از طریق یک کمپین نظامی بیرحمانه وجود ندارد. اگر وجود داشت، ایالات متحده قبلاً این کار را انجام داده بود. تنها چیزی که واقعاً ترافیک تجاری در تنگه را تضمین میکند، پایان درگیری است. اما این یک نتیجه سیاسی است، نه نظامی.» تان کلر، کاپیتان بازنشسته نیروی دریایی ایالات متحده و عضو ارشد مرکز ارزیابیهای استراتژیک و بودجهای، بر این باور است: «عبور و مرور نیروی دریایی به تنهایی تنگه را برای بیش از هزار و ۵۰۰ کشتی تجاری که در خلیج فارس گیر افتادهاند، باز نمیکند.» کلر گفت: «من فکر نمیکنم که این دو عبور، تنگه را از نظر مادی امنتر کند. در واقع، این واقعیت که کشتیهای جنگی ایالات متحده مجبور به دفع حملات ایران شدند، نشان میدهد که کشتیهای بدون اسکورت همچنان در معرض تهدیدات مداوم قرار خواهند گرفت.» او خاطرنشان کرد که مقابله با این تهدیدات، ذخایر سلاحهای دفاع هوایی و موشکی پیشرفته ایالات متحده را که برای دشمنان پیشرفتهتری مانند چین یا روسیه طراحی شدهاند، کاهش میدهد.
