در حالی که عقربههای ساعت در هتل محل مذاکرات اسلامآباد به سود ایران میچرخید، شواهد میدانی و دیپلماتیک حکایت از استیصال بیسابقه واشینگتن داشت. ایران مقتدر، بدون کمترین شتاب برای توافق، در موضعی ایستاد که دشمن را ناچار به التماس برای تمدید مذاکرات کرد؛ نبردی که در آن شاخ استکبار در میدان شکسته و اکنون در پشت میزهای دیپلماسی، راهی جز تن دادن به مطالبات برحق تهران ندارد. عقبنشینی از دستاوردهای نظامی؛ خط قرمزِ پایتخت
گزارشهای رسیده از راهروهای مذاکرات حاکی از آن است که هیئت ایرانی با صلابتی پولادین، بر مواضع خود پافشاری میکند. ایران که پیروزِ قطعی نبرد نظامی است، به روشنی اعلام کرده که حتی یک گام از دستاوردهای دفاعی و میدانی خود عقب نخواهد نشست. در مقابل، طرف آمریکایی که در میدان نبرد طعم تلخ شکست را چشیده، در توهمی آشکار به سر میبرد و میپندارد میتواند آنچه را که در جنگ به دست نیاورده، در چانهزنیهای سیاسی تصاحب کند؛ اما غافل از آنکه منطقِ فاتحان، تسلیم در برابر زیادهخواهی نیست.
سیادت بر هرمز؛ نبضِ جهان در دستانِ تهران
وضعیت در تنگه راهبردی هرمز همچنان تحت حاکمیت مطلق نیروهای مسلح ایران است. آمارهای دقیق نشان میدهد که عبور و مرور در این آبراهه به حداقل رسیده و 90 درصد شناورهای در حال تردد متعلق به جمهوری اسلامی ایران است. پیام تهران صریح است: هیچ شناوری متعلق به حکام مزدور منطقه که خاک خود را در اختیار متجاوزان قرار دادهاند، حق عبور از این شاهرگ حیاتی را ندارد. این محاصرهی استراتژیک، تروریستهای آمریکایی را در بنبستی قرار داده که خروج از آن تنها با امضای توافقی بر اساس خواستههای ایران ممکن خواهد بود.
اسلامآباد؛ تجلیگاه استیصال واشینگتن
نکته قابل تامل در روند مذاکرات، درخواست ملتمسانهی طرف آمریکایی برای تمدید گفتگوهاست. در حالی که هیئت ایرانی قصد بازگشت به کشور را داشت، واشینگتن با واسطهگری پاکستان، خواستار تمدید مذاکرات در روز یکشنبه شد. این رفتار، نشاندهنده ترسی عمیق از اتمام فرصتهاست. ایران با حسننیت کامل، برای سومین بار به طرف بدعهد فرصت داد، اما این آخرین اتمام حجت است؛ چرا که صبر راهبردی ایران همیشگی نخواهد بود.
سایه سنگین بحران اقتصادی بر کاخ سفید
ناظران بینالمللی معتقدند رژیم ترامپ به شدت تحت فشار داخلی و بینالمللی است. بهای جهانی نفت که اکنون از مرز 145 دلار عبور کرده، لرزه بر اندام اقتصاد غرب انداخته است. اگر واشینگتن بخواهد از فروپاشی اقتصادی و نارضایتیهای اجتماعی بگریزد، چارهای جز کنار گذاشتن تکبر و پذیرش شکست در برابر ایران ندارد. هرگونه ماجراجویی جدید نه تنها وضعیت آمریکا را وخیمتر میکند، بلکه تیشه به ریشه مقبولیت لرزان حزب جمهوریخواه خواهد زد.
آمادگیِ برای ضربات ویرانگر؛ بانکِ اهداف روی میز
در لایههای نظامی، نیروهای مسلح ایران با تجربهای گرانسنگ از یک جنگ 40 روزه، در اوج هوشیاری و تجهیز قرار دارند. اشراف اطلاعاتی ایران به گونهای است که در همین چند روز گذشته، بانک اهداف جدیدی با دقتِ نقطهزنی تعریف شده است. پیامی که از سوی فرماندهان مخابره شده قطعی است: در صورت تکرار هرگونه حماقت از سوی دشمن، اهداف مورد نظر در کمتر از 72 ساعت نابود خواهند شد و این بار، طوفان خشم ایران، دامن تمامی مزدوران منطقه را نیز خواهد گرفت.
امروز ایران نه تنها یک قدرت منطقهای، بلکه تعیینکننده قواعد بازی در سطح جهانی است. دشمن یا باید با احترام به خواستههای مشروع ملت ایران تن دهد، یا آماده پذیرش عواقب سهمگینِ لجاجت خود باشد. زمان برای «پسر بد» واشینگتن به سرعت در حال گذر است.