جوان آنلاین: تصویر غمانگیزی از ویترین یک قنادی در تهران. کیکهای تولدی که قرار بوده سر از خانههای مردم دربیاورند و کام آدمها را شیرین کنند، کیکهای تولدی که میخواستند آدمها را دور خود جمع کنند، حالا خود وسط موج انفجار در همدیگر فرو رفته و فروپاشیدهاند، انگار که معنای خود را از دست داده باشند. لابد خرده شیشهها لابهلای بافت اسفنجی کیکها جا خوش کرده و آنها را بلااستفاده کردهاند. این کیکها نمادی از جشنهای لغو شدهاند، کودکانی که منتظر جشنهای تولد خود بودند، کودکان مینابی و کودکان دیگری که این روزها داغ بزرگی را بر سینههای ما گذاشتهاند. با این همه در نگاه فراخ به زندگی، شیرینی ورای قند و خامه است. ما این روزها وسط همین روزهای درد و سوگ، شیرینیهایی را میچشیم که هیچ طبیب منصفی، آن را منع نمیکند، شیرینی در هم شکستن هیمنه یک ابرقدرت، شیرینی برکشیده شدن قهرمانهایی که تا دیروز از وجودشان آگاه نبودیم، اما امروز در انواع لباسها، صنفها و مسئولیتها تار و پود ایستادگی یک ملت را با رشتههای ابریشیمی، درخشان و محکم به هم میبافند. درست است که این روزها هزاران جشن لغو شده و مراسمهای پیوند بسیاری به احترام قربانیان و شهدا به تعویق افتاده است، اما در سطحی دیگر فرصت بینظیری برای پیوندهای بزرگتر برای بازیابی و بازتعریف هویت ایرانی شکل گرفته است. میگویند ققنوس پرندهای است که از خاکستر خود متولد میشود، یعنی از جایی که گمان نمیکنی برخاستی و رستاخیزی در کار باشد پرندهای بال و پر خود را از میان ذرات خاکستر باز مییابد.
