مادری که ورزشکار است و به سلامتی بدن خود اهمیت میدهد، صددرصد اصل موضوعیت خانواده برای او اهمیت دارد، بنابراین باید ورزش را برای مادران جدی گرفت. متأسفانه در شرایط فعلی عمده افراد دچار بیتحرکی هستند. بسیاری از افراد این روزها ترجیح میدهند ساعات زندگی خود را به جای تفریحات سالم و ورزشکردن در موبایل سپری کنند، در حالی که بیتحرکی، باعث تنهایی و به انزوا رفتن، بر هم خوردن ساعات خواب و رفتن به سمت دخانیات میشود و در مقابل ورزش باعث تنظیم خواب، سلامتی و نشاط و سپریکردن صحیح زمان میشود.
از سویی کرونا به شدت در سبک زندگیها تأثیر منفی گذاشت و باید حالا که دوران گذر از آن شرایط هستیم، زندگی سالمتری برای کودکان و نوجوانان ایجاد کنیم. باید زندگی فرزندان را به سمت سلامت محوری پیش ببریم، چراکه هرقدر زندگی سالمتری داشته باشند، هزینههای درمانی کمتر خواهد شد.
در رابطه با ورزش بانوان باید گفت در حال حاضر زیرساختهای فعلی ورزش آقایان، برای بانوان وجود ندارد و در واقع ورزش بانوان مظلوم است. بیتوجهی به ورزش بانوان به مشکلات زیرساختها و خالیبودن سبد خانوارها از ورزش برمیگردد، کما اینکه گرانیهای موجود و وضعیت اقتصادی نیز اجازه نمیدهد هزینه ورزش در اولویت خانوادهها قرار گیرد.
دولت باید سبد ورزشی در اختیار خانوادهها قرار دهد، چراکه مشکل از بانوان نیست و زنان خانهدار هم در ورزش فعال هستند، اما متأسفانه باشگاههای ورزشی مملو از افرادی است که با نگاه سلامتمحور حضور پیدا نمیکنند. ما همواره گفتیم ورزش پیشگیری از بیماری است، اما متأسفانه چنین نگاهی به ورزش وجود ندارد و به رغم اینکه مادران ما نیمی بیشتری از جامعه هستند در موضوعات فرهنگی و ورزشی امکانات مناسب ندارند.
برای ایجاد نشاط اجتماعی باید یکسری فعالیتها از سمت دولت و وزارت ورزش انجام شود. به طور مثال در ساختمانها و مجتمعها باشگاه ورزشی کوچک جزو الزامات ساختمانی باشد تا بانوان راحتتر ورزش کنند یا اینکه یک یارانه ورزشی به خانوادهها پرداخت شود. همچنین میتوان حیاط مدارس را برای ورزش بانوان اختصاص داد که همراه فرزندان خود ورزش کنند.
در حال حاضر شاهد فقر حرکتی در مدارس و میان بچهها هستیم و بیماریهای مختلف در آینده آنها را تهدید خواهد کرد، بنابراین اگر بتوانیم اصلاح ساختار قامتی را احیا کنیم و تفاهمنامهای را بین آموزش و پرورش و وزارت ورزش منعقد کنیم، آینده خوبی برای بچهها رقم زده میشود.
