تهیهکننده و کارگردان باسابقه سینمای ایران میگوید که بخش خصوصی حاضر به سرمایهگذاری در سینمای کودک و نوجوان نیست و در چنین شرایطی باید مراقب باشیم به دوران فیلمفارسی بازنگردیم. علی ژکان از جمله کارگردانان و تهیهکنندگان باسابقه سینمای ایران است که در کارنامه کاریاش سابقه ساخت آثار کودک و نوجوان به چشم میخورد. این کارگردان درباره وضعیت کنونی سینمای کودک و نوجوان به تسنیم گفت: برخی نهادها هستند که شعار حمایت از سینمای کودک را سر میدهند، اما در عمل اقدامی نمیکنند و حمایتشان در سطح شعار باقی میماند. تمایل بخش خصوصی به سمت سرمایهگذاری در حوزه فیلمهای تجاری و گیشهپسند است، به همین دلیل به سمت حمایت از سینمای کودک و نوجوان نمیآید. به علاوه اینکه اکنون هزینههای تولید یک فیلم در سینما بسیار بالاست و این وضعیت دیگر با چند سال پیش قابل قیاس نیست. فیلمی که پنج سال پیش میتوانستید با ۸۰۰ میلیون تومان بسازید، اکنون برای ساختنش باید بین ۱۰الی ۱۲ میلیارد تومان هزینه کنید. کدام بخش خصوصی حاضر است چنین هزینهای را صرف ساخت فیلم کودک و نوجوان کند؟ اصلاً در صورت تولید، فیلمش را در کدام سینما میتواند اکران کند؟ چگونه میتواند سرمایه ساخت خود را بازگرداند؟ معمولاً سه، چهار سینما را به صورت سانسی به اکران فیلمهای کودک و نوجوان اختصاص میدهند، اما این اکرانی نیست که بتوان از نظر بازگشت سرمایه روی آن حساب کرد. برخی پردیسها و مجتمعهای سینمایی مطرح و قابل توجه وجود دارند که آنها هم اساساً فیلم کودک و نوجوان را اکران نمیکنند.
او افزود: امسال تولیدات چندانی در سینمای کودک و نوجوان صورت نگرفت. اگرچه به تازگی تغییراتی در بنیاد سینمایی فارابی رخ داده است، اما کمتر دیدهام که با تغییر مدیران تحولی رخ دهد، چراکه ساختار فارابی همچنان همان ساختار قدیمی است و اکثر افرادی که در شوراها تصمیمگیرنده هستند، تغییری نکردهاند. فارابی نیاز به نوسازی در ساختار دارد و امیدوارم آقای زینالعابدین بتواند این کار را انجام دهد. البته بنیاد سینمایی فارابی بدنهای دولتی دارد و در نتیجه برخی افراد همواره در آنجا شاغل هستند و نمیتوان تغییرشان داد. ضمن اینکه سیاست مشخصی هم در سالهای اخیر در این بنیاد وجود نداشته است. سابقاً یک دفترچه سیاستها وجود داشت که سازمان سینمایی سیاستهای سال بعد خود را در آن اعلام میکرد و فیلمسازان از اولویتها مطلع میشدند، اما ظاهراً دیگر چنین دفترچهای هم وجود ندارد یا اگر هم موجود است، من آن را ندیدهام.