«مارک والبرگ»، بازیگر سرشناس هالیوودی نسبت به بایکوت مسیحیت در هالیوود واکنش نشان داده و عنوان کرده است اگرچه دین در این مرکز هنری بزرگ محبوب نیست، اما او نمیتواند ایمانش را انکار کند، چراکه این کار را گناهی بزرگتر میداند.
تا چند دهه پیش فیلمهای مهم امریکایی مشحون بود از ارجاعات متعدد به مسیحیت. خانوادهای که سر میز پیش از غذا خوردن اول دعا میکردند، تصویری رئالیستی از جامعه غرب بود که بارها و بارها در فیلمها نشان داده میشد. کلیسا در فیلمهای وسترنی در کنار اسب و بیابان و دهکده و کابوی یکی از اضلاع اصلی و همیشگی بود و کشیشها و پدر روحانیها، مردانی بودند که مردم به آنها رجوع میکردند و به عنوان شخصیتهایی همواره مثبت در قصهها مطرح بودند، اما به مرور و تقریباً از دهه ۹۰ به بعد این ارجاعات به تدریج از اغلب آثار هالیوودی حذف شد. گویی که در یک قرارداد نانوشته باید خدا از فیلمها سانسور میشد. زیر پوست این پاکسازی از دین، اما جامعهای قرار داشت که مسیحیت در آن همچنان زنده و پویا بود.
اگر هر چهار سال یکبار مسابقات جام جهانی با حجم و گستره نزدیک به یک میلیارد بیننده شاهد بروز و ظهور رفتارها و نشانههای مسیحیت از سوی بازیکنانی است که به نحوی ارادت و اعتقاد خود به ادیان ابراهیمی اسلام و مسیحیت را در معرض دید دوربینها قرار میدهند در هالیوود فعلاً حواشی اظهارنظرهای برخی سینماگران معروف موضوع بایکوت شده اعتقادات دینی را نمایان میسازد و این در حالی است که محتوای اغلب آثار هالیوودی به شدت علیه ادیان عمل میکند.
در این راستا «مارک والبرگ»، بازیگر سرشناس هالیوودی که سابقه نامزدی جایزه اسکار را در کارنامهاش دارد، مدتهاست که از باورهای دینی خود دفاع میکند. او که برای فیلم «رفتگان» نامزد جایزه اسکار و جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شده است، در مصاحبه اخیرش با «تودی» گفته که بیتوجهی هالیوود به دین، او را از به اشتراک گذاشتن اعتقاداتش باز نخواهد داشت.
این بازیگر هالیوودی میگوید وقتی حرفهاش را از موسیقی به سینما تغییر داده، احساس کرده که به نظم نیاز دارد و ایمان را یکی از بهترین راهها برای رسیدن به نظم و انضباط یافته است.
والبرگ اضافه میکند: نظم و انضباط، چیزهای فراوان دیگری را برایم به ارمغان آورده است که میخواهم آنها را با مردم به اشتراک بگذارم. از روزه گرفتن و ورزش بیشتر گرفته تا دوری از بعضی کارها، صرف وقت بیشتر با خدا، دعا و تفکر؛ همه و همه برایم مهم است.
ایمان همه چیز است
والبرگ ادامه میدهد: ایمان، همه چیز است و تاکنون چیزهای زیادی به من داده است. به نظر من خداوند برای نجات قدیسان نیامده است، او آمده تا گناهکاران را نجات دهد. ما انسانها میخواهیم نسخههای بهتری از خودمان باشیم و خداوند از طریق متمرکز کردن ایمان در وجودم به من اجازه داده است که این کار را انجام دهم و من اینگونه به تعادل رسیدهام.
این بازیگر هالیوودی عنوان میکند: میخواهم از گسترش ایمان حمایت کنم و در عین حال نمیخواهم اعتقاداتم را در گلوی کسی فرو کنم. درست است که دین در هالیوود محبوب نیست، اما من نمیتوانم ایمانم را انکار کنم، زیرا این گناه بزرگتری است. برایم مهم است که ایمانم را با مردم به اشتراک بگذارم. من دوستانی از اقشار، ادیان و مذاهب مختلف دارم و مهم است که به آنها نیز احترام بگذاریم.
پشیمانی از بازی در یک فیلم
اعتقادات مذهبی والبرگ، عموماً به کارها و تصمیمات او در هالیوود جهت داده است. این بازیگر به خاطر بازی در فیلم «شبهای بوگی» به کارگردانی پل توماس اندرسون، ابراز تأسف و پشیمانی کرد، چراکه بازی در نقش یکی از بازیگران فیلم را با ارزشها و اعتقادات مذهبیاش همخوان نمیدانست.
والبرگ در سال ۲۰۲۲ میلیونها دلار از سرمایه خود را برای ساخت درام مذهبی «پدر استو» هزینه کرد. این فیلم، داستان واقعی «استوارت لانگ»، بوکسور آماتوری را روایت میکند که از بیماری میوزیت رنج میبرد و در عینحال تصمیم میگیرد کشیش شود.
والبرگ اولین سینماگری نیست که برخلاف سیره و منش مرسوم چند دهه اخیر در هالیوود به این شکل به مسیحیت ادای دین میکند. در سه دهه اخیر مل گیبسون، غول کارگردانی هالیوود با فیلمهایی، چون «مصائب مسیح» و «شجاعدل» که جزو مهمترین آثار تاریخ سینمای جهان محسوب میشوند، ادای دینی بینظیر به مسیحیت انجام داده بود. فیلمسازی که به دلیل مواضع ضدجریان اصلی همواره با تحریم و بایکوت از سوی هالیوود نیز مواجه بوده است.
بازگشت به اصل خویشتن
درباره موضع هالیوود نسبت به ادیان باید گفت که گردانندگان این مرکز فیلمسازی صرفاً به سانسور حقیقتی بزرگ به نام مسیحیت در فیلمها مبادرت نورزیده و پا را فراتر گذاشتهاند و دست به تولید آثاری زدهاند که به نوعی مسیحیت را سیاه و تاریک نشان داده است. آثاری که در بخشی از آنها از دورهای با عنوان قرون وسطی به عنوان دورانی سیاه یاد شده که ادعا میشود حاکمیت کلیسا آن را رقم زده است. با این حال برخی صاحبنظران نسبت به این تلقی از تاریخ و پمپاژ رسانهای آن تردیدهای زیادی مطرح کردهاند. مشهورترین فیلمی که هالیوود در اینباره ساخته، فیلم موزیکال اشکها و لبخندهاست که اخیراً لیستهای ارزشیابی فیلم در غرب نیز سعی میکنند با ضریب دادن آن را به صدر آثار مهم تاریخ سینما نزدیک کنند. اشکها و لبخندها، ماجرای دختری روستایی را روایت میکند که کار و درس در یک صومعه را رها کرده و از آنجا که عاشق رقص و آواز است، وارد فضایی جدید میشود. کاراکتر اصلی فیلم با نام ماریا به تدریج به نماد شخصیتی درآمد که به عنوان یک زن از جهان به اصطلاح قرون وسطایی خود را به مدرنیته متصل میکند، اما حقیقت ماجرای زنان در غرب چیز دیگری بود که در کمتر فیلم غربی به اصل و عمق آن اشاره شده است. بسیاری از اندیشمندان غربی معتقدند زن در عصر جدید تاریخ غرب برخلاف تصویری که فیلم اشکها و لبخندها ارائه میدهد، نه تنها خوشبختتر نشده، بلکه در ورطه فاجعهآمیزی از سقوط اخلاقی و جنسی قربانی مطامع هوسبازانه مردان شده است. زنی که هم جایگاه مادری و هم نقش خود در خانواده را از دست داده و به بازیچهای برای جهان سرمایهداری تبدیل شده است. در هر حال به نظر میرسد موجهای ضدمسیحیت در هالیوود به تدریج در حال بروز نشانههایی است که ضد این جریان عمل کرده و مانند یک شکاف عظیم خود را از دل سینماگران معتقد و متعهد به ادیان ابراهیمی متجلی خواهند کرد. شاید بتوان از این پدیده در هالیوود به عنوان بازگشت به خویشتن یاد کرد و البته این ابتدای یک مسیر دشوار، اما قطعی خواهد بود.
