ظاهراً ورود هوش مصنوعی به عرصههای مختلف صنعت فیلمسازی بیش از دیگر بخشهای صنعتی و تکنولوژیکی دنیا سر و صدا ایجاد کردهاست؛ واقعیتی که شاید دیر یا زود بحث آن در سینمای کشورمان هم مطرح بشود.
در حالی که تا همین چند وقت پیش موضوع اعتصاب دوگانه (نویسندگان و بازیگران) که در۶۰ سال اخیر بیسابقه بوده به دلیل استفاده کمپانیها از هوش مصنوعی به جای نویسندگان و بازیگران هالیوود جزو مهمترین اخبار سینمایی بود، نیویورک تایمز از ورود هوش مصنوعی و اینفلوئنسرهای فضای مجازی به جای منتقدان سینما و احتمالاً به حاشیه راندهشدن آنها در صنعت فیلمسازی جهان خبر میدهد.
اخیراً اتحادیه بازیگران امریکا، اولین اعتصاب خود را علیه کمپانیهای فیلم و تلویزیون در ۴۳ سال گذشته بر سر مسائل اصلی مانند استفاده کمپانیها از هوش مصنوعی به جای بازیگران، سهم آنها از درآمد سامانههای نمایش آنلاین و همچنین افزایش اساسی حداقل دستمزدها با توجه به تورم آغاز کردند. پیش از آنها، انجمن نویسندگان امریکا (WGA) نیز با اعلام اختلافات گسترده با استودیوهای فیلمسازی از ماه می (اواسط بهار) اعتصاب سراسری خود را آغاز کردهبودند. نکته جالب در مورد اعتصاب نویسندگان و بازیگران شاغل در صنعت فیلمسازی هالیوود این است که اعتصاب دوگانه آنها (نویسندگان و بازیگران) در ۶۰ سال اخیر بیسابقه بوده و به نظر میرسد تا حد زیادی فعالیتهای عرصه فیلم و تلویزیون در امریکا و جشنوارههای سینمایی را مختل کند.
هنوز جنجال اعتصاب نویسندگان و بازیگران هالیوود که موضوع استفاده هوش مصنوعی به جای آنها یکی از ریشههای آن است، فروکش نکرده که انتشار آگهی استخدام کمپانی «نتفلیکس» برای جذب مدیر تولید هوش مصنوعی انتقادات تازهای را به همراه داشتهاست. در حالی که تولیدات هالیوودی تحتتأثیر اعتصاب بازیگران و نویسندگان تقریباً متوقفشده، ایندیپندنت در گزارشی اعلام کرده که کمپانی نتفلیکس در فکر توسعه استفاده از هوش مصنوعی است. بر اساس این گزارش کمپانی نتفلیکس به تازگی موقعیت شغلی مدیر محصول هوش مصنوعی (AI) را با درآمد سالانه ۳۰۰ تا ۹۰۰ هزار دلار آگهی کرده که این اقدام با انتقاد و اعتراضات زیادی همراه شدهاست.
منتقدان فیلم فقط به درد جشنوارهها میخورند!
از سویی دیگر به محاق رفتن نقدنویسی و کماهمیت شدن این عرصه در سینما موضوعی است که این روزها درباره آن سخن به میان میآید. از یک دهه قبل و همزمان با ورود شبکههای مجازی به دنیای واقعی و قدرت گرفتن اینفلوئنسرها در جذب مخاطب، برخی فعالان عرصه سینما براین باور بودند که استودیوهای فیلمسازی در آینده برای تبلیغات فیلمهایشان نیازی به منتقدان ندارند و این کار مهم را اینفلوئنسرها به راحتی میتوانند برایشان با هزینههایی به مراتب کمتر و اثرگذاری بالاتر انجام بدهند.
این افراد معتقدند که منتقدان یا نویسندگان برای نقد فیلم کارایی خود را از دست دادهاند و اکنون میتوان با صرف هزینههایی منطقیتر و استفاده از دنبالکنندگان میلیونی اینفلوئنسرها همان نتیجه را به دست آورد و موضوع نقد فیلم را تنها به دوره برگزاری جشنوارهها اختصاص داد. تهیهکنندگان صنعت سینما معتقدند که چرا باید صدها بلیت رایگان سینما به منتقدان دادهشود تا بلکه مطلبی بنویسند که مخاطبان درباره اثر اطلاعاتی بیشتر به دست آورند و نهایتاً به سالنهای سینما برای دیدن فیلم وارد شوند؟! در حالی که فقط کافی است یک اینفلوئنسر دو یا سه خط درباره اثر مورد نظر بنویسد و در فضای مجازی برای دنبالکنندگانش منتشر کند، تا پایان هفته شاهد صف کشیدن مردم برای دیدن فیلم باشیم!
در مقابل، افرادی مانند مت زولر سیتس (Matt Zoller Seitz) منتقد سرشناس امریکایی اخیراً در مصاحبهای که با Sight and Sound انجام داده در این زمینه میگوید: «اگر چه صفر و یکهای مجازی و اینفلوئنسرها و اخیراً هوش مصنوعی بسیاری از بخشهای زندگی واقعی مردم را به خود اختصاص دادهاست، اما نباید فراموش کنیم هنر به عنوان امری ذاتی و علاقه فردی است که تقریباً با فاصله از سایر کالاهای مصرفی در میان صفر و یکهای مجازی غرق خواهد شد.» این منتقد سرشناس امریکایی سینما خاطر نشان میکند: «هوشمصنوعی یا حتی اینفلوئنسرها تنها بر اساس سیاستهای تبلیغاتی و بازاریابی پیشنهاد میدهند، ولی آیا واقعاً از لحاظ هنری در ذهن مخاطبان اثرگذاری دارد؟ اینجاست که منتقدان باید با قدرت به کارشان ادامه دهند، بدون اینکه نگران صفر و یکهای مجازی باشند.»
