برنامه «غزلساز» که در چند شب اخیر در تالار رودکی روی صحنه رفت، متمرکز بر بداههنوازی و تکنوازی سازهای ایرانی است. قاسم رحیمزاده، نوازنده تار به همراه کامبیز گنجهای نوازنده تنبک، در آخرین شب برنامه «غزلساز» یک اجرای دونوازی داشتند.
رحیمزاده درباره ایده برگزاری «غزلساز» بیان کرد: با توجه به اتفاقات تلخی که در دوران کرونا رخ داد که بخشی از آن مربوط به تعطیلی برنامههای هنری از جمله کنسرتهای موسیقی بود، پروژه موسیقایی «غزلساز»، فرصت مغتنمی است تا بار دیگر موسیقی سازی به صحنه هنر بازگردد. این نوازنده میگوید: ما موزیسینها، رسانه و حامی نداریم و تمامی اسپانسرها از موسیقیهای پاپ حمایت میکنند، حتی مخاطبان جامعه هم به موسیقی پاپ گرایش پیدا کردهاند. ما تریبون مهمی مانند صداوسیما را هم در دست نداریم و تنها دسترسیمان نهادهایی مانند انجمن موسیقی و ارگانهای دولتی مشابه آن است.
رحیمزاده ادامه داد: هرچند تعداد طرفداران موسیقی کلاسیک مانند همه جای دنیا محدود است، ولی همین که این تریبون با شرایط حال حاضر موسیقی در اختیار مردم و علاقهمندان قرار بگیرد، ارزشمند است. به نظرم برگزاری پروژههای موسیقایی مانند «غزلساز» در معرفی و بیشتر شنیده شدن موسیقی کلاسیک ایران تأثیرگذار خواهد بود. او با تأکید بر اینکه «موسیقی اصیل ایرانی شناسنامه فرهنگی و هنری کشورمان است»، افزود: با نگاه به کشورهایی که به فرهنگ و هنر علاقه بسیاری دارند و نسبت به این مسئله دغدغهمند هستند، خواهید دید که هنر در این کشورها از سوی مدیریت کلان حمایت میشود و نیازی نیست که این موزیسینها به هر کاری متوسل شوند تا از ارزشهای موسیقایی و فرهنگی خود صیانت کنند یا گوشهنشین شوند و در فقر مالی به سر برند.
این نوازنده تار با انتقاد از عدم حمایت از موزیسینها ادامه داد: هنرمندان در کشورهای دیگر مخاطب خاص خود را دارند و این نگاه همه موسیقیهای آنها را دربر میگیرد، اما در کشور ما اسپانسرها که هزینههای هنگفتی هم پرداخت میکنند به دنبال موسیقیهای درآمدزا هستند، اما مخاطب خاص موسیقی ایرانی و قشر آگاه، فرهیخته و تحصیلکرده و هنردوست و متعصب به ارزشهای فرهنگی، هیچگاه به دنبال موسیقیهای سرگرمکننده نیست و آن را انتخاب شنیداری خود قرار نمیدهد و موسیقی جدی و اصیل اولویت اوست.
