البته بد نیست که در اینجا از انتخاب یک مربی ایرانی به جای گزینههای ناشناس و شکستخورده خارجی حمایت کنیم، اما پروسه رسیدن به این گزینه ایرانی بهصورت خاصی مسخره بود و بیشتر از آنکه بار فنی داشته باشد مثل خود نکونام و تیمی که قرار است روی نیمکت استقلال او را همراهی کند، سراسر حاشیه بود.
نکونام مشکل دارد، مشکل ندارد
در خصوص انتخاب جواد نکونام به عنوان سرمربی استقلال اولین سؤالی که با توجه به جوسازیهای صورت گرفته به ذهن میرسد، این است که اگر جواد نکونام برای مربیگری مشکل دارد (حالا هر مشکلی) پس نباید هدایت یکی از بزرگترین تیمهای فوتبال ایران را برعهده او بگذارند، چراکه حتی دادن تعهد کتبی و شفاهی و هر ضمانت دیگری نمیتواند تضمینکننده رفتارهای او در آینده باشد و ممکن است هر اتفاقی رخ دهد.
جواد نکونام در سالهای قبل هم نشان داده که مستعد چنین رفتارهایی بوده و هست. تنها کافیست کمی به عقب برگردیم و مچبندهای رنگی بازی ایران و کرهجنوبی در اوج اغتشاشات سال ۸۸ را به یاد آوریم و بعد همینطور جلو بیاییم و از خود بپرسیم اگر نکونام چنین مشکلاتی دارد، حتی بهشرط ابراز ندامت چرا باید سرمربی تیمی، چون استقلال شود؟ او میتوانست برای ثابت کردن خود از تیمی پایینتر با تبعات کمتر شروع کند.
اما سوی دیگر ماجرا این است که اگر جواد نکونام مشکلی ندارد پس این همه داستانسرایی و شلوغکاری برای چه بود؟ اینجاست که ذهن هر علاقهمندی متوجه شبکه دلالی حاکم بر فضای نقل و انتقالات فوتبال میشود. شبکهای که با قدرت تمام سعی در پر کردن جیب خود دارد و در این راه به راحتی میتواند گمنامترین افراد را هم در حد فوقستاره و ناجی بالا ببرد و ارقام میلیاردی بگیرد. در طول یک هفته گذشته در مورد جواد نکونام این اتفاقات رخ داد؛ یک بزرگنمایی صرف و چهرهسازی از او که صدالبته مورد سوءاستفاده رسانههای معاند هم قرار گرفت.
هیاهو برای هیچ
جواد نکونام با یک اشتباه راهبردی در طول هفتهای که گذشت با کمترین بار فنی در زمینه مربیگری تبدیل به یک چهره خاص شد تا حضور و عدم حضورش به عنوان سرمربی در استقلال برای ایران تبعات داشته باشد. اگر انتخاب نمیشد رسانههای معاند با جوسازیهای خاص خودشان از او اسطوره میساختند و حالا هم انتخاب او عقبنشینی نظام از مواضع خود و کوتاه آمدن مقابل یک لیدر خیالی ناآرامیهای سال گذشته محسوب میشود.
جالب اینکه سرپرست باشگاه استقلال طی صحبتهایی که دیروز بهصورت مرتب رسانهای میشد از جواد نکونام چنان چهرهای ساخت که هواداران استقلال از همین حالا در تصورات خود فتح جامهای مختلف با او را میپرورانند. اینکه او عنوان کند: «هواداران نگران نباشند نکونام به استقلال میآید»، اظهارنظری است که در راستای همان پروسه قبلی و شلوغکاریهای یک هفته گذشته صورت میگیرد. این جریان سعی دارد از نکونام چهرهای مردمی بسازد و اتفاقاً موفق هم شده تا با کشاندن هوادار استقلال مقابل باشگاه و وزارت ورزش کاری کند که نیامدن نکونام به استقلال مقابله با خواست هواداران و علاقهمندان به استقلال عنوان شود. درحالیکه هیچ کجای دنیا برای مربی و بازیکنی با کارنامهای متوسط و رو به ضعف چنین تجمعاتی اتفاق نمیافتد.
ماهیگیری وزارت
در این میان اقدام جالب توجه وزارت ورزش هم قابل تأمل بود. حمید سجادی، وزیر ورزش درست یک روز بعد از سهکارته شدن از سوی مجلس شورای اسلامی و در شرایطی که به استیضاح کاملاً نزدیک است در اقدامی خاص رأسا وارد ماجرای نکونام و استقلال میشود و بلافاصله خبر برطرف شدن مشکل حضور نکونام در استقلال از سوی وزارت ورزش، آن هم با تلاشهای شخص وزیر مخابره میشود. این هم نکته جالب توجه دیگر در پروسه سرمربیگری جواد نکونام در استقلال است که میتواند تأثیر مستقیمی در نتیجه استیضاح سجادی در مجلس داشته باشد. به هر حال او امروز نزد هواداران استقلال وزیر محبوبی محسوب میشود.
در انتظار حاشیه
با وجود تمام این حواشی جواد نکونام و استقلال بههم رسیدهاند. استقلال پرحاشیه حالا یک سرمربی پرحاشیه و گزینههای نیمکت پرحاشیه هم دارد و این یعنی یک فصل پرسرو صدا در انتظار آبیهاست. اینکه جواد نکونام به لحاظ فنی بتواند به استقلال کمک کند یا نه را باید زمان پاسخ دهد، اما اینکه او با بزرگنمایی صرف و هزینههای بالا به استقلال رسید، موضوعی است که هیچگاه نمیتوان بهسادگی از کنار آن گذشت. اینکه حتی پای عفو رهبری به میان آید و از نکونام چنین چهرهای ساخته شود حتماً تبعات خاص خودش را خواهد داشت، چراکه بهطور حتم در صورت صحت داشتن چنین ماجراهایی جایگاه او استقلال نیست، حتی اگر در زمینه مسائل فنی کسی به او نرسد که البته در این مقوله هم نکونام حرف چندانی برای گفتن ندارد.
