خانواده از ابتدای تاریخ تاکنون به عنوان اصلیترین نهاد اجتماعی، زیربنای جوامع و خاستگاه فرهنگها، تمدنها و تاریخ بشر بوده است. پرداختن به این بنای مقدس و بنیادین و هدایت آن به جایگاه واقعیاش، همواره سبب اصلاح جامعه بشری و غفلت از آن موجب دور شدن بشر از حیات حقیقی و سقوط به ورطه نابودی بوده است. متأسفانه به دلیل تهاجمات فرهنگی و نفوذ فرهنگ غربی، بنیاد خانواده در ایران با خطرهای جدی مواجه شده است و هر روز شاهد گسترش روزافزون آسیبهای جدیدی در حوزه خانواده هستیم. با بررسی مشکلات و آسیبها بین خانوادهها میتوان دو عامل را از دلایل اصلی اختلافات و ازهم پاشیدگی خانوادهها دانست.
آموزههای اسلام، امیرالمؤمنین (ع) و حضرت زهرا (س) را به عنوان خوشبختترین زوج عالم معرفی میکند. اگر چه زندگی با برکت و نورانی این بزرگواران با فتنههای دوران دوام نداشت و بیش از ۹ سال طول نکشید ولی نکات و راهکارهای فراوانی برای خوب زندگی کردن از این زوج خوشبخت به ما رسیده است.
در کتاب «هلهله فرشتهها» ابتدا به معرفی سبک زندگی حضرت علی (ع) و حضرت زهرا (س) در بین داستان زندگی یک زوج امروزی به نام شیرین و فرهاد و الگوگیری آنها از آن زندگی نورانی پرداخته و در ادامه مؤلفهها و تکنیکهای خوشبختی زندگی حضرت علی (ع) و حضرت زهرا (س) با رویکرد روانشناختی و دینی بیان شده است.
شیرین و فرهاد نیز جزو همان نامهایی هستند که همرسم عنوان افسانهای خود زندگی نمیکنند، بلکه دو واقعیت هستند که میخواهند به رؤیا جلوه بیداری بدهند. کوه نمیکنند، ولی از هم دل نیز نمیکنند. تیشه بهدست نمیگیرند، ولی از میدان عشق و عمل نیز پا پس نمیکشند. زندگی میکنند و زندگی به هم میبخشند. بندگی میکنند و بندگی به هم میآموزند تا قرار بیقراری یکدیگر باشند. گفتم قرار، بهیاد قرارمدار ادامه داستان خواستگاری افتادم!
... هر دو خانواده همدیگر را پسندیدند و شیرینی شیرین خانم و آقا فرهاد را به هم تعارف کردند. قرار بر این شد که عقد مختصری بگیرند و چند ماه بعد، به دلیل ارادت فرهاد به حضرت زهرا (س) و امیرمؤمنان (ع) و تأسی از زندگی این دو بزرگوار، شب سالگرد ازدواج امام علی (ع) و حضرت زهرا (س) عروسی برگزار شود. البته باید ببینیم که این ارادت در حد حرف است یا عمل!
