وحید یامینپور با انتشار توئیت فوق در کانال تلگرامی خود نوشت: این توئیت سؤال مهمی را مطرح کرده. همه ما با این پرسش مهم مواجهیم که اون مرحله نهایی و روزهای طلایی که ما جوانی و عمر خودمون رو براش هزینه و مصرف میکنیم، کی فرا میرسه؟ همه منتظر آغاز مرحلهای از زندگی هستیم که کل وقت و جوانیمون رو در انتظارش سوزوندیم. ولی این مرحله هیچ وقت فرا نمیرسه. چون زندگی مجموعه همین لحظاتی است که آرزو میکنیم هرچه زودتر بگذره تا اون روزهای طلایی فرا برسه. حالا به جای این اتاقک که گویی پس از رنجهای بسیار کار و تحصیل و مهاجرت و... بگذارید صندلی ریاست جمهوری یا پادشاهی یا هر چیز دیگر... چیزی که زندگی رو از این انتظار پوچ خارج میکنه، معنای رستگاری و کشف راز هستی است. خدا خوشی رو در این زندگی جاساز نکرده تا بگردیم و پیداش کنیم؛ معلمهای بشر قبلاً گوشزد کردند که دنبال خوشی نگردید که اینجا نیست؛ و عجیبه که خداوند عذاب بزرگ کسانی رو که راز هستی رو فراموش میکنن این قرارداده که تا آخر عمر در عین اینکه احساس تنگی و رنج میکنند، دنبال چیزی بگردند که اساساً اینجا نیست! این پیام هولانگیز قرآن: «و من اعرض عن ذکری فانّ له معیشة ضنکا» #یادگاری