کتاب همچنان بزرگترین مرجع و هدایتکننده بشریت است، در برههای زندگی میکنیم که تکنولوژی ما را احاطه کردهاست و تبدیل به آدمهای کپشنخوان شدهایم؛ حالا ترجیح میدهیم خواندنمان هم مینیمال باشد، به همین دلیل دیگر نمیتوانیم یک رمان چندصد صفحهای را بخوانیم. این کوتاهی ماست در حق کتاب و به همین دلیل در جامعه مدرن امروزی جای خالی کتاب در زندگیهای ما باعث شده راه درست را نتوانیم انتخاب کنیم و دیگر مسئله بغرنج این است که عدم خواندن کتاب در نسل جدید میتواند تأثیر منفی در جامعه آینده داشتهباشد، این کتاب است که میتواند فرهنگسازی کند، این کتاب است که اهمیت بسزایی در رفتارهای درست دارد، باید همچنان امیدوار بود به قشر فرهنگی جامعه که کتاب را مهمترین عنصر زندگی میدانند و کاش این قشر مهم گستردهتر شود.
راههای رسیدن به یک جامعه کتابخوان زیاد دور از دسترس نیست. رسانههای مکتوب ما ممکن است خیلی درباره کتابخوانی بنویسند، اما رسانههای دیداری هنوز کتاب را جدی نگرفتهاند. سینما و تلویزیون هم جزو کمکارهای این موضوع هستند.