مأموران قلابی یکی از شخصیتهای ثابت در پروندههای تشکیل شده در پلیس هستند. افرادی که در پوشش مأمور دست به ارتکاب جرم میزنند، اعتماد بهنفس بالایی دارند و به راحتی میتوانند با سوژههای مورد نظرشان ارتباط برقرار کنند و اعتماد آنها را جلب و به خواستههایشان برسند. پوشیدن لباس پلیس، آنهم با درجههای سرهنگ یا سرداری و تردد در خیابان در شرایطی که مأموران پلیس مدام در حال گشتزنی هستند از ریسکپذیری بسیاری بالایی برخوردار است که دست زدن به این عمل از طرف هر کسی ممکن نیست. با این حال بسیاری از مجرمان مهارتهای لازم برای قرار گرفتن در نقشهای اینچنینی را دارند و میتوانند با معرفی خود به عنوان مأموران بلندپایه نظامی یا اطلاعاتی، اعتماد افراد مورد نظرشان را جلب کنند و به خواستهشان برسند. شناسایی این دسته از افراد نیز در جریان ارتکاب عمل مجرمانهشان به راحتی ممکن نیست. مهارتهایی که عمده مأموران قلابی از آن بهره میبرند به حدی است که قادرند مأموران حقیقی نظامی یا اطلاعاتی را هم فریب دهند و به محلهای نظامی نیز رفت و آمد کنند.
با توجه به فناوریهای موجود، امکان دسترسی به کارتهای شناسایی، احکام قضایی، تجهیزات نظامی و امنیتی به راحتی ممکن است. افرادی که در جعل این دسته از اوراق مهارت دارند، قادرند به راحتی کارتهای شناسایی و اوراق مورد نظر را به گونهای جعل کنند که امکان شناسایی اولیه آن ممکن نباشد. دسترسی به تجهیزات نظامی و امنیتی هم برای این دسته از افراد به راحتی ممکن است.
هر دسته از مأموران قلابی در شاخهای تخصصی مهارت دارند. برخی از آنها صرفاً در پوشش مبارزه با مواد مخدر سوژههای خود را شناسایی و با ادعای حمل مخدر، لوازم آنها را بازرسی و اموال آنها را سرقت میکنند. این دسته از افراد عمدتاً در جادههای برونشهری فعال هستند. آنها سوار بر خودروی شخصی و در حالی که تجهیزات نظامی به همراه دارند خودروهای عبوری را با ادعای حمل مواد مخدر متوقف و در جریان بازرسی از این خودروها، پول و طلای مسافران را سرقت میکنند. برخی از مأموران قلابی صرفاً در زمینه زورگیری از اتباع بیگانه فعال هستند. آنها در جریان بازرسی از محل اقامت این افراد، اموال آنها را با ادعای توقیف و انتقال به مرکز پلیس سرقت میکنند. شاخهای از مأموران قلابی هم لباس شخصی هستند و با خود تجهیزات پلیسی و امنیتی به همراه دارند. آنها خود را مأموران بلندپایه وزارت اطلاعات یا قوه قضائیه معرفی و با ادعای نفوذ در مناصب دولتی و امنیتی، سوژههای خود را قربانی خواستههایشان میکنند. عمده مأموران قلابی از مجرمان سابقهدار هستند. آنها از اطلاعات و آمار شاخهای که در آن فعال هستند به خوبی آگاهی دارند و بعد از هر بار دستگیری و تحمل مجازات دوباره به همان چرخه جرم بازمیگردند و اینبار با مهارت بیشتری به سوژههایشان نزدیک میشوند. اینکه مأموران قلابی دوباره به چرخه جرم بازمیگردند یک پیام روشن برای ساختار قانونی کشور دارد و آن این است که مجازاتهای قانونی در این باره راه به جایی نبرده است. موضوع دیگر مربوط است به نابسامانی که در ساختار اداری و قانونی کشور حاکم است. برخوردهای نادرست با درخواستکنندگان خدمات دولتی، پلیسی و قضایی نقش مهمی در شکلگیری این پروندهها دارد و سبب میشود بسیاری از نیازمندان به این خدمات در دام مأموران قلابی گرفتار شوند. شناسایی مأموران قلابی از حقیقی تنها از یک راه ممکن است و آن هم تماس با مرکز فوریتهای پلیس ۱۱۰ است. این دسته از افراد تا زمانی که مورد احراز هویت به این شیوه قرار نگیرند کسب و کارشان رونق دارد.