آوینی خود متر و معیار آثار هنری انقلاب اسلامی است. ما روح هنر را حتی در آثار پژوهشی و مستند شهید آوینی مشاهده میکنیم.
وحید یامینپور، نویسنده کتاب نخل و نارنج با بیان این مطلب در نشستی که با موضوع «هفته هنر انقلاب اسلامی با تمرکز بر هنر در دهه ۶۰ شمسی ایران» در راستای گرامیداشت شهید آوینی در دانشگاه سوره برگزار شد به ارائه نظرات خود درخصوص تولد هنر انقلاب اسلامی پرداخت و با اشاره به مرگ هنر مدرن سخنان خود را آغاز کرد. وی به نظرات هگل در اینباره اشاره کرد و گفت: برای مدرنیته آیندهای وجود ندارد و راه بسته است. هنر انقلاب اسلامی راه نو و تازهای در پیشروی افراد قرار میدهد. به همین جهت است که ما شهید را فردی درگذشته نمیدانیم بلکه شهید کسی است که در آینده و حال نیز حضور دارد. ما به زمان باقی متصل شدهایم. شهید آوینی کسی است که توانسته در زبان و آثار خود این بقا و ماندگاری را نشان دهد.
یامینپور به جهانبینی سید شهیدان اهلقلم اشاره کرد و اظهار داشت این تفکر و نوع نگاه حاصل یادگیری سطحی و آموزشهای ساده نبوده است بلکه آوینی خود متر و معیار آثار هنری انقلاب اسلامی است. ما روح هنر را حتی در آثار پژوهشی و مستند شهید آوینی مشاهده میکنیم.
یامینپور در انتها به دانشجویان و هنرجویان توصیه کرد به آثار شهید آوینی توجه بیشتری داشته باشند و جزئیات آن را با دقت بیشتری مطالعه کنند چراکه سرشار از آموزههای هنری و معنی است.
عبدالحمید قدیریان، نقاش انقلاب اسلامی نیز در این جلسه در باب هنر واجد نور شدن سخن گفت. به گفته قدیریان هنر انقلاب اسلامی، هنر واجد نور شدن است. هنر در اصل تبدیل مفهوم به فرم است. در این مسیر ظرفهایی مثل مدیوم و خود هنرمند با ویژگیهایی مثل زبان گویش هنرمند وجود دارد.
وی ادامه داد: نکته مهم و زیربنایی ظرف دوم یا همان هنرمند است. بحث موردنظر در اینجا، بحث پاکی یا ناپاکی ظرف است. ممکن است مفاهیمی که به سراغ آن میرویم یک مفهوم الهی و پاک باشند، اما در یک ظرف ناپاک یک ویژگی دیگر پیدا میکنند و ممکن است از آن مفهوم سوءاستفاده شود. مفاهیمی، چون آزادی و مسائلی که امروزه مطرح است از این قبیل موضوعات هستند.
به گفته قدیریان انقلاب اسلامی بستری برای شکوفایی هنر در ایران بوده و بهطور کل انقلابها عاملی برای تغییر نگرش و شکوفایی ابعادی متفاوت از هنر هستند. البته بازهم نوع انقلاب و پاکی و ناپاکی آن در انتقال مفاهیم دخیل است. بهعنوانمثال انقلاب فرانسه که مثل هر جنبش اجتماعی دیگر بر فطرت انسان تأکید کرد. در انقلاب فرانسه موضوعاتی شبیه به اعتقاد و ایمان به خدا مطرح نیست.
