پل سفید را که رد کنید به پلیسراه میرسید. دست چپ ریل راهآهن را میبینید؛ ریلی که به دلیل زیبایی شگفتانگیز عبور قطار از میان کوههای فیروزکوه و عبور از لابهلای جنگل، به خط طلایی ایران شهرت دارد. قبل از ورودی ریل، سر در قطار حمل زغال سنگ را میبینید. بله درست حدس زدید. شما به ورودی جاده زغالسنگ رسیدید. از زیباییهای این قطب بزرگ تولید زغالسنگ هم عبور میکنید. در میانههای جاده و قبل از رسیدن به آلاشت روستایی در دل کوه هست که بهشت گمشده سوادکوه نام دارد؛ نامی که محلیها میشناسند.
از پل سفید تا روستای دراسله حدود ۴۵ کیلومتر است. روستای ییلاقی دراسله در دهستان ولوپی واقع شده و دارای قدمت بسیار است. نام اصلی این روستا در زمانهای گذشته دُرسرا به معنای سرزمین گرانبها بوده که بعدها به دراسله تغییر نام داده است. در زمان قاجار این روستا، محل استراحت ناصرالدین شاه بوده و او پایهگذار کشتی پهلوانی در این منطقه نیز بوده است. از لحاظ موقعیت جغرافیایی، دهکده دراسله از یکسو به دشت مازندران و از سوی دیگر به وسیله دادالمرز به فیروزکوه و از سوی دیگر نیز از طریق کوههای شلفین و سوات به چرات محدود میشود. آبشار دراسله که از جاهای دیدنی سوادکوه است در ۲ کیلومتری روستای دراسله واقع شده است، این آبشار آبی بسیار گوارا و فراوان دارد. برای رفتن به آبشار دراسله باید از سوادکوه به سمت آلاشت بروید و به یک دوراهی میرسید که به آن لهبند نیز میگویند. یک راه از این دوراهی به واله میرود و راه دیگر آن به دراسله میرسد؛ به دراسله بهشت گمشده میگویند. دراسله آخرین روستای دره زیبای شش رودبار به شمار میرود. جاده منتهی به روستا حدود ۱۵ کیلومتر خاکی است و از پلسفید تا روستای دراسله حدود ۴۵ کیلومتر است. بازدید از شهرک آلاشت، موزه مردمشناسی و روستاهای ییلاقی اطراف آن نظیر لرزنه و لاکوم را به شما پیشنهاد میکنیم که فاصله چندانی با دراسله ندارد.
برای رفتن به دراسله تنها و تنها فصل گرم را انتخاب کنید. تابستان گرم و اتفاقاً چلهتابستان که البته باز هم با خودتان پوشش گرم داشته باشید، چون فصل دراسله با همه فصلها فرق دارد.
