عالم مجاهد زندهیاد آیتالله سیدحسن موسویشالی از عالمان پرآوازه و پرکار استان قزوین به شمار میرفت. وی در پی بازگشت از نجف و تلاش برای احیای حوزه علمیه شهر قزوین، بیش از پیش به چهرهای نمادین و مرجع تبدیل گشت. «مجاهد پارسا» در حالات آن روحانی نیکنام و خدوم به نگارش درآمده است. عالم مجاهد زندهیاد آیتالله سیدحسن موسویشالی از عالمان پرآوازه و پرکار استان قزوین به شمار میرفت. وی در پی بازگشت از نجف و تلاش برای احیای حوزه علمیه شهر قزوین، بیش از پیش به چهرهای نمادین و مرجع تبدیل گشت. «مجاهد پارسا» در حالات آن روحانی نیکنام و خدوم به نگارش درآمده است. مؤلف اثر محمدکاظم عاملی و ناشر آن مرکز اسناد انقلاب اسلامی است. تارنمای این مرکز در معرفی موضوع این یادمان به نکات ذیل آمده اشارت برده است:
«آیتالله سیدحسن موسویشالی، از علمای بزرگ قزوین و پیشگامان مبارزه علیه سلطنت پهلوی است. ایشان برای تحصیل، مدتی در نجف اشرف به سر برد و پس از مراجعت به ایران، همزمان با مبارزه با رژیم طاغوت، به احیای حوزههای علمیه قزوین نیز همت نهاد. مرکز اسناد انقلاب اسلامی به تازگی کتابی درباره زندگی و زمانه آیتالله موسویشالی منتشر کرده است. در بخشی از این کتاب که با عنوان مجاهد پارسا روانه بازار نشر شده است، میخوانیم: مرحوم آیتالله موسویشالی اوایل حضورش در شال و منطقه بوئینزهرا، تلاش بسیاری کرد تا حوزه علمیه تأسیس کند. برای این منظور هنگامی که در شال یا سایر روستاها کار تبلیغی خود را انجام میداد، جوانان مستعد، اصیل، مذهبی و علاقهمند به دروس حوزوی را جمع میکرد تا بتواند حوزهای در شال تأسیس کند. به این منظور به هر روستایی که میرفت، با جوانان علاقهمند آن روستا کلاسی و بحثی میگذاشت تا از این طریق پایه اولیه جذب را بگذارد و به تدریج نیروها را شناسایی کند. ایشان کانون اصلی جذب جوانان در شال بود. محل اصلی فعالیتهای اصلی آیتالله موسویشالی در مسجد جامع شال بود. در همین ایام آیتالله موسوی با حوزه علمیه قزوین هم ارتباطاتی داشت و علمای بزرگ قزوین از جمله: علامه رفیعیقزوینی، آیتالله میرزا نصرالله شهیدی و سایر علمای بنام قزوین از ایشان درخواست داشتند به جای تأسیس حوزه در شال، در قزوین فعالیت تبلیغی خود را گسترش دهد. به هر تقدیر آیتالله موسویشالی با بررسی جوانب کار و مشکلات تأسیس حوزه در شال، از نظر جمعکردن طلاب و تأمین هزینهها و سایر مشکلات پیشرو، تصمیم گرفت دعوت علمای قزوین را بپذیرد. به این شکل در اواخر دهه ۱۳۳۰، رسماً به قزوین مهاجرت و کار احیای حوزههای علمیه این شهر را - که تقریباً رو به تعطیلی گذاشته بود- آغاز کرد. ایشان با توجه به ارتباطی که با تمام روستاها و شهرهای قزوین داشت، به تدریج توانست علاقهمندان به تحصیل علوم اسلامی را جمع کند و حوزههای قزوین را از رکود چندساله درآورد. در اوایل دهه ۱۳۴۰ با ورود رسمی و دائمی آیتالله موسویشالی به جمع استادان برجسته حوزههای علمیه قزوین، برای همگان جایگاه علمی و عملی آیتالله موسویشالی آشکار شد. معظمله با فعالکردن هیئت علمیه، پای همه را به مسائل نهضت امام خمینی (ره) کشاند و در این بین آیتالله سیدعباس ابوترابی، آیتالله سید نورالدین حسینیاشکوری و آیتالله باریکبین، بیشترین همراهی را داشتند. بعدها با شروع نهضت اسلامی و در برهههای حساس، این همگامی و همراهی ظهور و بروز بیشتری یافت. در این رابطه گزارش ساواک قزوین به تاریخ ۲۲/۸/۱۳۵۳ مؤید این موضوع است: به قرار اطلاع آقای سیدحسن موسویشالی پیشنماز مسجد صالحیه و هادی باریکبین پیشنماز مدرسه شیخالاسلام، در مدارس مذکور جلساتی تشکیل داده و به عنوان تدریس، به طلاب علوم دینی مطالب برخلاف مصالح کشور مطرح مینمایند. نامبردگان اغلب با حسینیاشکوری پیشنماز مسجد بلاغی در تماس بوده و اجتماعات آنان مشکوک به نظر میرسد...».