اثری که هم اینک در معرفی آن سخن میرود، به بازخوانی و روایت شش سال فعالیت حزب توده در شهر سبزوار پرداخته است. این پژوهش توسط حسن شمسآبادی تدوین یافته و پژوهشکده تاریخ معاصر ایران به انتشار آن همت گماشته است. ناشر در دیباچه این کتاب در باب موضوع آن و نیز کیفیت تنظیم و تبویب مطالب چنین آورده است:
«با اشغال کشور در سوم شهریور ۱۳۲۰ به دست متفقین، فضای جدیدی برای ظهور و فعالیت احزاب و فعالان سیاسی پدید آمد. شاه جوان با کمکهای محمدعلی فروغی، بر تخت سلطنت تکیه زد و خلأ قدرت در کشور رخ نداد، اما او مقابل مسائل سیاسی کشور، بیتجربه و فاقد قدرت سیاسی و نظامی لازم بود. در چنین شرایطی، فعالان سیاسی و احزاب، شروع به فعالیت کردند و طولی نکشید که احزاب و تشکلهای سیاسی بزرگ و کوچک، در شهرهای مختلف تأسیس شد. حزب توده از جمله این احزاب بود. حزب توده به لحاظ تشکیلاتی و انسجام درونی نسبت به دیگر احزاب مزیت بیشتری داشت. این حزب نه تنها در تهران، بلکه در دیگر شهرها هم کمیتههای حزبی تشکیل داد. با توجه به جنگ جهانی و حضور قوای متفقین که کشور را اشغال کرده بودند، حزب که مورد حمایت شوروی بود، سعی کرد تا حد امکان مردم را به لحاظ روانی در خصوص حضور نیروهای شوروی در کشور متقاعد کند. در این راستا حزب توده در بیشتر مناطق کشور از جمله استان خراسان و شهرستانهای تابعه آن همچون سبزوار، شروع به فعالیت کرد. کمیته ولایتی حزب توده سبزوار، در تیر ۱۳۲۲ به دست ابوالفضل فرهی تأسیس شد. مکان فعالیت حزب، در خیابان بیهق، یعنی خیابان اصلی شهر واقع شده بود. این کمیته در اولین اقدام خود طی بیانیهای از کارگران دعوت کرد که اتحادیه کارگران را تشکیل دهند و طولی نکشید در آبان اتحادیه کارگران سبزوار با شرکت کارگران قالیباف، آهنگر، خیاط، کفشدوز و رفتگران در کلوپ حزب تشکیل شد.
از این پس حزب سخنرانیهای هفتگی منظمی را در کلوپ خود برگزار کرد که در برخی جلسات اعضای فعال حزب چون: رنامی، بزرگی، حبیبی و از همه بیشتر رئیس حزبتوده، یعنی فرهی درباره موضوعات مختلف به سخنرانی میپرداختند. موضوعاتی از جمله وضعیت حزب توده، لزوم اتحاد کارگران و دفاع از حقوق آنها، انتقاد از مرتجعین و عملکرد دولتهای وقت، رسیدگی به امور جاری شهر، حمایت از سیاستهای اتحاد جماهیر شوروی و... در زمره مفاد این سخنرانیها بود.
کمیته محلی حزب توده سبزوار علاوه بر تبلیغات وسیع در سطح شهرستان در روستاهای مختلف هم فعال بود و حتی در برخی از آنها شعبه مستقل داشت. از جمله این روستاها باغان و ابارش بود که در جلسات حزبی این دو روستا رهبران حزب از دهقانان و کارگران خواستند هر چه زودتر عضو حزب شوند. فعالیت گسترده حزب توده در سبزوار، حدود شش سال طول کشید. با وقوع کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ و ممنوعیت هرگونه تبلیغات و تحت تعقیب قرار گرفتن اعضای حزب در تهران فعالیتهای کمیته ولایتی حزب توده سبزوار هم به سرعت کاهش یافت. با تشکیل شعبهای از حزب دموکرات ایران در این شهر و گرایش مردم به این حزب نوظهور، حزب توده منزوی و به تدریج هیئت مدیره آن متفرق شد. ابوالفضل فرهی رهبر حزب، برای مدتی سبزوار را ترک کرد و به مشهد رفت. او پس از مدتی به سبزوار بازگشت و سعی کرد دوباره حزب را بازسازی کند، اما موفق نشد و، چون شغلی در خور جایگاه پیشینش نیافت، بهناچار در گاراژ رستگار به کار منشیگری مشغول شد. او سپس بازداشت شد و زیر شکنجه به قتل رسید....»
