معاون ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی اخیراً از راهاندازی مجموعهای با عنوان باشگاه فیلم اولیها سخن گفته و اینکه تا پیش از این استعدادهایی که پول نداشتند، نمیتوانستند وارد سینما شوند، اما راهاندازی این مجموعه میتواند این مشکل را مرتفع کند. استعدادیابی از میان جوانان و نوجوانان علاقهمند به فیلمسازی با بسترسازی آموزش وظیفهای است که بر دوش انجمن سینمای جوان است، اما حبیب ایلبیگی معتقد است بنیاد فارابی میتواند با ایجاد یک مجموعه به یافتن استعدادها در این زمینه کمک کند. سازمان سینمایی در دوره حجتالله ایوبی دست به تأسیس مرکزی با عنوان مدرسه عالی سینما برای پرورش نسل جوان زد، اما این مدرسه عملاً در مرحله تأسیس متوقف ماند و نتیجهای از آن حاصل نشد. البته باشگاه فیلم اولیهایی که ایلبیگی از آن سخن میگوید قرار نیست دخالتی در آموزش سینما داشته باشد و ظاهراً قرار است زمینهسازی و تسهیل در فیلمسازی جوانان را برعهده بگیرد. اینکه این مجموعه چقدر بتواند در زمینه اهدافی که برای آن تعیین شده موفق عمل کند، موضوعی است که میتوان از همین حالا درباره آن نظر داد. آنچه ایلبیگی از آن سخن میگوید بیشتر اصلاح ساختارهای ناعادلانهای است که نقش پول را در فیلمساز شدن پررنگ کرده و حالا این مجموعه قرار است به نوعی روندها را عادلانهتر کند. معاون ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی درباره باشگاه فیلم اولیها و بحث امتیازدهی به متقاضیان پروانه کارگردانی با بیان اینکه در هر دورهای باید نسبت به شرایط زمان، بررسیهایی صورت گیرد تا نقاط قوت و ضعف مورد ارزیابی قرار بگیرد و به نفع شرایط جدید تغییرات را انجام دهیم به مهر میگوید: سینمای ایران در حوزه فیلم اولیها تا دو ماه پیش که مسئولیت صدور پروانه کارگردان فیلم اول به بنیاد سینمایی فارابی سپرده شد، فرآیند خاصی را برای حضور این گروه در سینما دنبال میکرد. وی با اشاره به چگونگی دریافت مجوز برای کارگردانان فیلم اول توضیح میدهد: تا پیش از این تهیهکننده، کارگردان فیلم اول را انتخاب میکرد و در نهایت فیلمنامه مورد نظر را به شورای پروانه ساخت ارائه میکردند. این شورا نیز بعد از بررسی فیلمنامه، کارگردان فیلم اول در صورت تأیید فیلمنامه، نمونه فیلمهای متقاضی را بازبینی میکرد و در صورت تأیید نمونه کارها و به دست آوردن امتیاز لازم، پروانه ساخت صادر میشد. البته این را هم باید بگویم بحث امتیازدهی به این معنا نبود که الزاماً امتیاز داده شود، بلکه فرآیند اینگونه بود که چند نمونه از فیلمهایی که توسط کارگردان متقاضی ساخته شده بود، توسط شورا مورد بررسی قرار میگرفت تا توان فیلمسازی فرد متقاضی مورد بررسی قرار گیرد. در این روند معمولاً همه کسانی که به نوعی تهیهکننده و سرمایهگذار پشتشان بود، موفق به دریافت پروانه کارگردانی میشدند. در واقع امتیاز داشتن یک کارگردان در بدو ورود شامل جذب سرمایهگذار، تهیهکننده و داشتن فیلمنامه خوب بود که این موارد به تنهایی برای دریافت مجوز کارگردانی کفایت میکرد. به گفته ایلبیگی در سال ۹۳، همین روندی که تا چند ماه پیش اجرا میشد، اعمال میشد و بارها در جلسات اعلام میکردم که این روش ضداستعدادهای خوبی است که در کشور ما وجود دارد. به دلیل اینکه شرایط بهگونهای بود که تنها افرادی میتوانستند فیلم تولید کنند یا وارد سینما شوند که سرمایه یا سرمایهگذار داشته باشند (هرچند داشتن تهیهکننده و سرمایهگذار شرط مهمی برای ساخت فیلم است)، اما این روش نمیتوانست شرایطی را ایجاد کند تا بهترینها وارد سینما شوند و بیشتر برای افرادی بود که از وضعیت مالی خوبی برخوردار بودند و استعدادهای خوب، ولی بیپول نمیتوانستند وارد سینما شوند. وی توضیح داد: باشگاه فیلم اولیها در بنیاد سینمایی فارابی، یکی از راههای شناسایی چنین استعدادهایی برای سینماست. در واقع بنیاد سینمایی فارابی میتواند با این روش از بین متقاضیان فیلمسازی، استعدادهای خوب را شناسایی کند تا اگر این استعدادها پشتوانه یا سرمایهگذار خوبی ندارند، فارابی وارد عرصه شود و به آنها کمک کند.