ظاهراً قرار نیست کسی بشنود یا ببیند. این همه تخلف، این همه فساد و این همه بیقانونی و بیتالمالخوری را حتی کور مادرزاد هم میبیند و کر مادرزاد هم صدای افتادن تشت رسوایی اش را میشنود، اما گویا آنها که باید ببینند و بشنوند چشمها را بسته و گوشها را گرفتهاند تا در فوتبال هر کس هر کاری دلش میخواهد انجام دهد.
این روزها تا این حرفها مطرح میشود همه ناخودآگاه یک نام به ذهنشان خطور میکند «مهدی تاج»، درست هم هست. رئیس سابق فدراسیون فوتبال که این روزها حتی ردپایش در ماجرای اختلاس غیرقابل تصور فولاد مبارکه هم دیده میشود، هدف اصلی این انتقادهاست، اما از یاد نبریم که بقیه هم چندان روسفید نیستند و این روزها خیلی خوب پشت تاج و هجمهای که به درستی علیه او شکل گرفته پنهان شدهاند.
نباید از یاد برد که سرپرست فعلی فدراسیون و اصلیترین رقیب تاج در انتخابات هشتم شهریور هم در اوضاع کنونی فوتبال بیتقصیر نیست و این مدیریت نادرست اوست که وضعیت را چنین کرده است. در این خصوص میتوان به برخی اخبار منتشر شده در خصوص میرشاد ماجدی و برخی تذکرها به او اشاره کرد. اخبار و تذکرهایی که هرچند از سوی فدراسیون فوتبال به عنوان سخنگوی ماجدی تکذیب شد، اما همه خوب میدانیم که «تا نباشد چیزکی مردم نگویند چیزها». در این بین تنها یک سؤال باقی میماند و آن اینکه چرا نهادهای نظارتی و در رأس آنها قوه قضائیه در قبال این همه تخلف آشکار سکوت اختیار کردهاند؟!
چوب تعلیق از سوی ایافسی و فیفا به خوبی کارش را انجام داده و همه سکوت کردهاند، چون میترسند متهم شوند به دخالت در امور فدراسیون، فدراسیونی که سر تا پایش را فساد گرفته و قرار است این فساد با آمدن هر کدام از کاندیداهای موجود ادامه پیدا کند. تاج که خودش را از همین حالا رئیس میداند یا میرشاد ماجدی که سعی دارد وجهه خوبی در انتخابات داشته باشد، تفاوتی با هم نخواهند داشت یکی بدتر از دیگری!
فوتبال ایران به دست عدهای خاص افتاده که با سرنوشت آن بازی میکنند. فوتبالی که حتی تعلیق شدنش هم برای آنها سود و منفعت دارد و ترس افتاده به جان نهادهای نظارتی و امنیتی برای آنها بسیار خوشحالکننده است. در این بین یکی باید پیدا شود و فریاد بزند آهای قوه قضائیه، آهای نهادهای نظارتی اینکه اجازه ندهید یک مفسد و یک خلافکار و یک نامدیر بر مسند ریاست یک نهاد تکیه بزند هیچ ارتباطی با تعلیق ندارد. اینکه اعلام کنید فردی با پرونده مفتوح فساد یا فردی با دهها تذکر نمیتواند و نباید در انتخابات فوتبال شرکت کند هیچ ارتباطی با تعلیق نداشته و ندارد. اما ترس و سکوت شما کار را به جایی رسانده که آنها حتی به خودشان اجازه میدهند در رسانه ملی و رسانههای وابسته به خودشان، حقبهجانب حرف بزنند.
با این اوصاف کار فوتبال ایران را باید تمام شده تلقی کرد. فوتبالی که مجبور است از بین فاسد و فاسدتر یکی را انتخاب کند، سرنوشتی جز تباهی در انتظارش نخواهد بود. حالا آقایان نشسته در نهادهای نظارتی، امنیتی و قضایی سکوت کنند و فقط تماشاگر باشند.
