کارگردان آثار کودک که سابقه طولانی در تولید آثار عروسکی و عرصه کودک دارد، یک مجموعه نمایشی ایرانی عروسکی را برای پخش از «شبکه نمایش خانگی» تولید کرده که در آن قبحزدایی از ارتباط خارج از عرف دختر و پسر را تئوریزه میکند.
ظاهراً این پیشفرض که تولید اثر در شبکه نمایش خانگی برای آنهایی که سابقهای در صداوسیما داشتهاند باید همراه با ابتذال باشد برای بعضیها گزارهای قطعی است.
نمایش عروسکی «شهرک کلیله و دمنه» اثری جدید به کارگردانی مرضیه برومند است که برای مخاطب کودک و نوجوان ساخته شده است. این مجموعه که از جمعه ۳۰ اردیبهشت هر هفته از پلتفرم فیلم نت پخش میشود، ساخته یکی از کارگردانان شناخته شده سینما و تلویزیون است که بیشترین شهرتش بهخاطر تولید آثار عروسکی است، اما معلوم نیست اینبار چرا سراغ تولید یک اثر ضدخانواده رفته است که در آن اصول تربیتی کودکان را هدف میگیرد.
مجموعه عروسکی «شهرک کلیله و دمنه» با سفر دو آهو به نامهای «ختن» و «خمار» آغاز میشود. آنها از سر اجبار «دشتناز» را که نه آبی دارد و نه آبادانی، رها میکنند و راهی شهرکی میشوند تا زندگی تازهای را شروع کنند. در این شهرک، عروسکها پشت سرهم بدگویی میکنند و با مظاهر انحرافی و خرافی مثل گرفتن فال قهوه تا ترویج نگاه مادی گرایانه در آن دیده میشوند.
متأسفانه این کارگردان باسابقه در وادی تولید آثاری که در آنها حرفی به جز روزمرگی و نمایش ارتباط خارج از عرف زده نمیشود، افتاده است. مخاطب در این اثر با نسخه عروسکی و دراماتیزه شده بخشهایی از سند آموزشی ۲۰۳۰ یونسکو است که به نحوه تعاملات افراد بدون در نظر گرفتن اخلاقیات تحت عنوان غنیمت دانستن دم و لحظه حاضر و همچنین بیاهمیت بودن تعهد شخصیتها نسبت به کسانی که با آنها همراه هستند، میپردازد.
به عنوان مثال در بخشی از این نمایش عروسکی، شخصیت شیر (پسر) با یک آهو (دختر) در حال گپوگفت است که نمونه خوبی برای تئوریزه کردن اباحیگری اخلاقی است. شخصیت آهو از شیر عروسکی که در حال سیگار کشیدن است با حالتی که نشاندهنده یک خلوت عاشقانه در فضای کافیشاپ است، میپرسد: «میخوام بدونم این دوستیمون قراره به کجا برسه؟» شیر عروسکی در پاسخ میگوید: «هیچجا عزیزم، تجربه ثابت کرده ته همه رابطهها بنبسته!» آهو میپرسد: «منظورت از بنبست ازدواجه؟» شیر بلافاصه در حالی که از جا میپرد، میگوید: «نه، اونکه پرتگاهه! بنبست یعنی وقتی که رسیدی تهش دیدی بنبسته، میتونی دور بزنی برگردی.» آهو میگوید: «میتونی دور نزنی و همونجا بمونی.» شیر میگوید: «تو میخوای بمونی بمون عشقم! من دور میزنم و بر میگردم!» و بعد از اصرار او بر با هم بودن تا انتها میگوید: «تو چیکار داری به تهش، هستیم دیگه! سختش میکنی.»
این نمایش عروسکی نشان میدهد که ظاهراً اغلب هنرمندان فعال در تلویزیون گمان میکنند در شبکه نمایش خانگی هر چیزی را که دلشان بخواهد و دوست داشته باشند، میتوانند تولید کنند و به هیچ قانون و قاعدهای هم پاسخگو یا پایند نباشند. این اثر را میتوان در ادامه «مهمونی» ایرج طهماسب در این فضا دانست که در آن دیالوگهای شخصیت پشه اغلب حرفهای دوپهلو یا شوخیهای غیراخلاقی بود. عدم نظارت عالمانه بر آثار تولیدی در بستر شبکه نمایش خانگی و کثرت محتواهای خلاف اخلاق در کنار نمایشی سیاه و چرک از جامعه باعث شده خانوادهها نگرانی شدید و رو به تزایدی در مورد آثار سوءتربیتی و اخلاقی اینگونه آثار بر فرزندانشان داشته باشند. برخلاف تذکرات متعدد و زیادی که از سوی ناظران و رسانهها داده میشود، ظاهراً ارادهای برای جلوگیری و اصلاح روند غلط تولید چنین آثاری در بین مدیران و مسئولان مرتبط وجود ندارد که اگر داشت هر روز شاهد تولید و انتشار آثاری که ضدخانواده و مخرب اخلاق هستند، نبودیم.
