همزمان با این فیلم که در اردن و با حضور بازیگران مهاجر ایرانی ساخته شده، در داخل ایران فیلم دیگری به نام «عنکبوت» اکران شد که همین ماجرا را روایت میکند. ساخت فیلمی در ایران بر اساس ماجرای قتلهای زنجیرهای زنان خیابانی در مشهد، نشان دهنده این است که مدیریت فرهنگی در جمهوری اسلامی ایران آنقدر انعطاف دارد که اجازه ساخت اثری درباره یک حادثه چالش برانگیز را صادر کند و آن فیلم را به اکران عمومی برساند. ولی آنچه باعث شد «عنکبوت مقدس» نه یک فیلم سیاسی بلکه یک اثر سیاسی شود، نه نمایش ماجرای جنایت شخصی به نام حنایی، بلکه لایههای زیرین این فیلم است که در آن همان خط تخریب باورها و ایمانهای کارساز ملت را دنبال میکند. خطی که دشمن در طول چند دهه پس از انقلاب بارها و بارها در قالب محصولات به ظاهر فرهنگی و هنری، آن را دنبال کرده است. از زمان ساخت فیلم «بدون دخترم هرگز» در سال ۱۹۹۱ میلادی که در آن جامعه ایرانی وحشی و عقب افتاده نمایش داده شد تا «عنکبوت مقدس» محصول سال ۲۰۲۲ خط فکری سفارش دهندگان فیلمهای ضد ایرانی تغییر محسوسی نداشته است.
حمله مستقیم فیلم «عنکبوت مقدس» به باورهای مذهبی و ارادت مردم ایران به امام رضا (ع)، در لایه نخست میتواند نشانهای از ضدیت فیلمساز با مذهب باشد، همان طور که حتی مسیحیت نیز در آثار سینمای غرب از گزند توهین و تحریف در امان نمانده است. اما در لایه زیرین فیلمساز به خوبی نقش و جایگاه امام رضا (ع) در باورهای ملی ایرانیان را هدف گرفته است. در فرهنگ ایرانیان، فارغ از اینکه یک ایرانی مسلمان باشد یا نباشد، اینکه آیا مسلمان شیعه باشد یا مسلمان اهل سنت، برای همه امام رضا (ع) و حرم ملکوتی ثامن الحجج علیه السلام، یک پناهگاه و بارگاه قدسی است. وجود حرم امام رضا (ع) در ایران، باعث ارتباط قوی فرهنگی میان مردم ایران و سایر همسایگان مسلمان نیز میشود. برای مردم ایران امام رضا (ع) در کنار سایر نمادهای ملی و تاریخی قرار دارد و نمیتوان ایرانی بود و عشق به امام رضا (ع) را نداشت. در فیلم «عنکبوت مقدس» عامدا تلاش میشود تا این جایگاه ابدی خدشه دار شود. نیت این کار چیست؟ پاسخ را میتوان در یکی از بیانات مقام معظم رهبری در نماز جمعه تهران در دهه ۷۰ جستجو کرد. ایشان میفرمایند «دشمن سه هدف مرحلهای و مقطعی را تعقیب میکند. اول، عبارت است از تخریب وحدت ملی؛ یکپارچگی ملت ایران را بشکنند و تخریب کنند. دوم، تخریب ایمان و باورهای کارساز در دل مردم؛ یعنی به تخریب ایمانها و باورها و اعتقاداتی که این ملت را از یک ملت عقب افتادهی توسریخور، به یک ملت پیشرو و شجاع و میداندار در دنیا تبدیل کرد، بپردازند. این حرکت، با اعتقادات و باورهایی انجام گرفت؛ بدون این باورها که انسان حرکت نمیکرد و این ملت پیش نمیرفت. دشمن میخواهد این باورها را در ذهن ملت ما تخریب کند. سوم، تخریب روح امید و تخریب آینده در ذهن مردم.» (بخشی از بیانات مقام معظم رهبری در خطبههای نماز جمعه، ۲۶/۰۹/۱۳۷۸)
در ماههای اخیر تلاشهای گسترده رسانههایی مانند بی بی سی فارسی و ایران اینترنشنال در تخریب زبان فارسی به عنوان یک عامل وحدت بخش در ایران، که ملت ایران را قرنها است در کنار هم مانند یک خانواده بزرگ نگه داشته است، بخشی از همان جنگی است که امروز در قالب فیلم «عنکبوت مقدس» با آن روبرو هستیم. هدف از وهن جایگاه امام رضا (ع) اگرچه آنقدر حقیر و ابتر است که راه به جایی نبرد، اما بخشی از پازلی است که برای گسست در یکپارچگی ملی ایرانیان چیده شده است.
فیلم ضعیف «عنکبوت مقدس» که در فستیوال کن، از سوی مخاطبان جزو ضعیفترین فیلمهای حاضر در جشنواره شناخته شد، تنها به لطف دیدگاه سیاسی این جشنواره، در بخش بهترین بازیگر زن، به جایزه رسید. در نهایت هم این فیلم مانند دیگر فیلمهای ضد ایرانی به خاطر ضعفهای آشکار هنری، جایی در سینما پیدا نخواهد کرد و تنها با دست و پا زدنهای سیاسی و حمایتهای دستوری فستیوالهای فیلم، رد و اثری از آن در سینمای جهان باقی خواهد ماند. اما عادی انگاری ساخت چنین آثاری باعث خواهد شد تا فیلمسازان گمنامی مانند «علی عباسی» به خود جرات جسارتهای بیشتر به نمادهای فرهنگی و باورهای مذهبی و ملی ایرانیان را میدهد. خطر این کار همان طور که مقام معظم رهبری در نزدیک به سه دهه پیش هشدار دادند منجر به تخریب روح امید در مردم میشود.
