اکنون،زمان تمرین است

درباب میزان مصرف انرژی در کشور و شدت انرژ سخن ها گفته و حرف ها شنیده شده است.این روزها همه وهمه از هدفمند شدن یارانه ها می گویند و بلافاصله این پرسش را از یکدیگر مطرح می کنند که اگر قبض آب ، برق و گاز با اعمال شدن قانون هدفمند شدن یارانه ها به درب منزل بیاید چه هزینه ای را باید پرداخت کرد.این نگرانی بین مردم این روزها قابل لمس است و تمام افراد به چشم نگرانی به ان می نگرند.باید حق داد که افزایش ناگهانی قیمت ها برای دهک های میانه و پایین جامعه شوک برگی را به اقتصاد خانوارها (البته در کوتاه مدت ) تحمیل می کند اما نباید از نکاتی به راحتی گذشت که اشاره ای کوچک به ان ها نیز می تواند صورت مساله را به خوبی روشن می کند.بسیاری از کالاهای اساسی و مصرفی کشور با یارانه های سنگین عرضه می شود.از نان گرفته تا انرژی که حجم قابل توجهی از بودجه کشور را از آن خود کرده است.همین علت کافی است تا با عرضه انرژی ارزان ، صرفه جویی تبدیل به شعاری دهان پرکن شود و در ورطه عمل اسراف بر مصرف درست چیره شود.فقط کافی است به میزان مصرف گاز در بخش خانگی بپردازیم . مصرف که چه عرض شود بهتر است بگوییم هد ر دادن گاز.همه ما در این جامعه زندگی کنیم.فرض کنید شرایطی که دمای هوا اعداد زیر صفر سانتی گراد را نشان می دهد.به فاصله یک دیوار با این دما ، درجه شوفاژ یا یخاری تا انتها! بلوز آستین کوتاه بر تن و با این وجود هوای داخل خانه به برکت گاز ارزان چنان گرم شده است که لنگ در و یا پنجره را هم باز می کنیم. کدام آدم حاضر می شود با مال خودش چنین کند؟ جواب روشن است. کسی که چیزی را مفت به چنگ آورد، راحت آن را هدر می دهد.
چنین است که در بخش خانگی، ۸ برابر مناطق سردسیر جهان چون اسکاندیناوی که ۱۰ ماه از سال را در سرما و یخبندان به سر می برند، گاز مصرف می کنیم. در شرایطی که اگر مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان را تنها در یک میلیون ساختمان جدیدی که سالیانه ساخته می شود، رعایت کنیم، طبق بررسی های صورت گرفته در یک دوره ۱۰ ساله، به اندازه ۹۰ نیروگاه شهید رجایی صرفه جویی انرژی خواهیم داشت. یعنی هر سال صرفه جویی ما به اندازه ۹ نیروگاه شهید رجایی است به اندازه ۳ فاز پارس جنوبی!70میلیون نفر هستیم اما به اندازه ۲۵۰ میلیون نفر گاز مصرف می کنیم. در بنزین، دست چین میلیاردی را از پشت بسته ایم. در صنعت، سالانه ۲۱ میلیارد متر مکعب گاز و ۵۷ میلیون بشکه معادل نفت خام انرژی هدر می دهیم! یعنی حیف و میل می کنیم. یعنی اگر با اصلاح ساختار جلوی این در رو را بگیریم، مثل این است که چند میدان نفتی کشف کرده باشیم.
مانده ام چرا دست روی دست گذاشته و آن گونه که شایسته است، عزممان را جزم نمی کنیم؟ در فرهنگ دینی و اعتقادی خود، درباره اسراف و مبذرین کمبود داریم که نداریم. قرآن کریم، اسراف کنندگان را برادران شیاطین می نامد. در فرهنگ باستانی و ملی ما، اسراف نفی نشده است که شده است. ادبیات ما در قالب صدها شعر و تمثیل و داستان به این موضوع نپرداخته است که پرداخته... پس مشکل کجاست که باعث شده در این امر مهم آن قدر اهمال خواسته و ناخواسته صورت بگیرد تا جایی که رهبر معظم انقلاب سال جدید را سال اصلاح الگوی مصرف بنامند و همه را دعوت به همت در تحقق این امر حیاتی نمایند.
آن‌گونه که گفته آمد، علت اصلی این نابسامانی در مصرف انرژی، در قیمت ناچیز و بعضاً مجانی حامل های انرژی است. تنها باحذف یارانه و واقعی کردن قیمت است که می توان در ساختار و رفتار مصرف، تحول ایجاد و الگوی مصرف را در کل جامعه اصلاح کرد.در پایان باید توصیه شود که اگر می خواهیم در فرآیند پیاده سازی هدفمند شدن یارانه ها ، با کمترین فشاری در این بخش حرکت کنیم ، زمستان امسال فرصت مناسبی است تا با مصرف بهینه گاز و هدر دادن آن ، به فکر روزی باشیم که قرار است یارانه ها را نداشته باشیم.